2026-04-06T21:58:08Z https://dorlionjournal.com/index.php/pub/oai

oai:oai.dorlionjournal.com:article/2 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

The Symbol Name Of The Turkish-Islamic Civilization In Sinop: Fair Or Sari Saltuk (Saltuk Et-Türkî) Sinop’ta Türk-İslam Medeniyetinin Sembol İsmi: Sarı Saltuk (Saltuk et-Türkî) Rençber, Fevzi Sinop, Sarı Saltuk, Alevî, Sünni, Türk-İslam Medeniyeti. Sinop, Fair-Sari Saltuk, Alevi, Sunni, Turkish-Islamic Civilization. Fair or Sari Saltuk (d. 697 / 1297-98), known in the historical sources as adjectives such as mujahideen-veteran, sheik, pope, progenitor, veteran for the faith, fighter , sage, beloved person, saint, dervish is an important figure. There have been important efforts to conquer the hearts by playing an active role in the Turkification and Islamization of Anatolia and Rumelia. When the mythological identity of the real person is compared, it will be more accurate to say that the mythology has spread more than the language and that it creates more effective effects on people.  Fair Saltuk was born in Sinop and spent his childhood and youth in this coastal city which is a seaside city in the Black Sea. Afterwards, he went to Crimea and continued his conquests in these territories. In this regard, Fair Saltuk is one of the most important values who was grown up in Sinop. Sari Saltuk had gone deep beyond the borders of Sinop where he was born and grew and became one of the important figures of Turkish culture, which had left profound traces in Anatolia, Rumelia and the Balkans and was very popular with the people of his geography, getting beyond the borders and centuries. Inasmuch as Sari Saltuk, as an Anatolian Saint was enlightened by Hacı Bektâş-ı Velî and visited various places of Anatolia and in the Balkans where the people had met in the meeting with people because they had contributed to the introduction of spreading Islam, many authority tombs were built in the name of Sari Saltuk after his death. Today, there are many maqams and tombs in Bulgaria, Romania, Bosnia and Herzegovina, Macedonia, Albania, Istanbul, Edirne, Niğde, Diyarbakır, Kütahya, Manisa, Tunceli and İznik. As a result, the life of Sari Saltuk, his contributions to the spread of Islam in Anatolia and the Balkans, his influence on Turkish Islamic civilization and the messages he gave to the present day by going beyond the ages will be evaluated in this study. Tarihi kaynaklarda “mücahid-gazi, şeyh, baba, dede, gazi-derviş, alperen, âlim, mübarek zat, ermiş, derviş” gibi sıfatlarla anılan Sarı Saltuk (Saltık) (ö. 697/1297-98) Sünnî, Alevî ve Bektaşî çevrelerince farklı yönleriyle benimsenmiş önemli bir şahsiyettir. Anadolu ve Rumeli’nin Türkleşip İslamlaşmasında etkin rol oynayarak gönüllerin fethedilmesi noktasında önemli gayretleri olan bir kişidir. Gerçek şahsiyeti ile mitolojik kimliği karşılaştırıldığında mitolojik şahsiyetinin dilden dile daha çok yayıldığını ve insanlar üzerinde daha yoğun tesirler meydana getirdiğini söylemek daha doğru olacaktır. Sarı Saltuk, Sinop’ta doğmuş, çocukluğunu ve gençliğini Karadeniz’in kıyı şehri olan bu ilimizde geçirmiştir. Daha sonra Kırım tarafına geçip fetihlerini bu diyarlarda sürdürmüştür.  Bu bağlamda Sarı Saltuk, Sinop’un yetiştirdiği en önemli değerlerdendir. Sarı Saltuk doğup büyüdüğü Sinop’un sınırlarını aşarak Anadolu, Rumeli ve Balkanlarda derin izler bırakmış, yaşamış olduğu coğrafyanın insanları tarafından çokça sevilen, sınırları ve yüzyılları aşan, Türk-İslam kültürünün önemli simalarından biri olmuştur. Sarı Saltuk, bir Anadolu ereni olarak Hacı Bektâş-ı Velî’den aldığı feyizle Anadolu’nun değişik yerlerinde ve Balkanlarda uğradığı yerlerde insanların İslam ile tanışmalarına katkısı olduğu için vefatından sonra adına birçok makam-türbe inşa edilmiştir.  Bugün günümüzde Sarı Saltuk adına Bulgaristan, Romanya, Bosna Hersek, Makedonya, Arnavutluk, İstanbul, Edirne, Niğde, Diyarbakır, Kütahya, Manisa, Tunceli ve İznik gibi yerleşim merkezlerinde pek çok makam ve türbesi bulunmaktadır. Sonuç olarak bu çalışmamızda Sarı Saltuk’un hayatı, Anadolu ve Balkanlarda İslam’ın yayılmasına olan katkıları, Türk İslam medeniyetine etkisi ve çağları aşarak günümüze verdiği mesajları değerlendirilecektir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/2 10.5281/zenodo.8061600 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 48-57 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 48-57 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/2/20 Telif Hakkı (c) 2023 Fevzi Rençber https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/3 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Emile Durkheim from the Perspective of the Sociology of Religion: The Origin and Social Meaning of Religion Din Sosyolojisi Perspektifinden Emile Durkheim: Dinin Kaynağı ve Toplumsal Anlamı Mirzaoğlu, Mehmet Ata Din Sosyolojisi, Din, Toplum, Durkheim, Kutsal. Sociology of Religion, Religion, Society, Durkheim, Sacred. This study aims to explain the existence and effect of religion in society by addressing Durkheim's theory of religion with the method of literature review. The study focused on Durkheim's First Forms of Religious Life and examined his emphasis on the source of religion. In this work, Durkheim examined the social origins of religion by focusing on a tribe in Australia. He claims that religion originates from society, that is, society is god. In this way, Durkheim emphasizes that religion is a part of social reality and emphasizes its function in social structures. It also draws attention to the importance of the sanction and functionality of religion in society. According to Durkheim, religion is a phenomenon that needs to be understood in a social context and should be examined from a sociological perspective. This study provides information that enables us to understand Durkheim's theory of religion, but when approached from a critical perspective, it can be said that Durkheim does not adequately address the individual experiences and diversity of religion and ignores the effects of religion on social transformation. In addition, it can be observed that Durkheim has a limited perspective on the universality of religion and diversity in different cultures. Therefore, Durkheim's theory of religion calls for critical examination and highlights the need for a more comprehensive approach to fully grasp the multidimensional nature of religion. Bu çalışma, Durkheim’ın din teorisini literatür taraması yöntemiyle ele alarak dinin toplumdaki varlığını ve etkisini açıklama amacını taşımaktadır. Çalışmada, Durkheim’in Dini Hayatın İlk Biçimleri adlı eseri üzerinde odaklanılmış ve dinin kaynağına yönelik vurguları incelenmiştir. Durkheim, bu eserinde Avustralya’daki bir kabileye odaklanarak dinin toplumsal kökenlerini incelemiştir. O, dinin toplumdan kaynaklandığını, yani toplumun tanrı olduğunu iddia etmektedir. Bu şekilde, Durkheim dinin toplumsal gerçekliğin bir parçası olduğunu ve onun toplumsal yapılardaki işlevini vurgulamaktadır. Ayrıca, dinin toplum içindeki yaptırımının ve işlevselliğinin önemine dikkat çekmektedir. Durkheim’a göre din, toplumsal bağlamda anlaşılması gereken bir olgudur ve sosyolojik bir perspektifle incelenmelidir. Bu çalışma, Durkheim’ın din teorisini anlamamızı sağlayan bilgiler sunmaktadır, ancak eleştirel bir perspektiften yaklaşıldığında, Durkheim’ın dinin bireysel deneyimlerini ve çeşitliliğini yeterince ele almadığı ve dinin toplumsal dönüşüm üzerindeki etkilerini göz ardı ettiği söylenebilir. Ayrıca, Durkheim’ın dinin evrenselliği ve farklı kültürlerdeki çeşitlilik konularında sınırlı bir bakış açısına sahip olduğu gözlemlenebilir. Bu nedenle, Durkheim’ın din teorisi eleştirel bir incelemeyi gerektirmekte ve dinin çok boyutlu doğasını tam olarak kavramaya yönelik daha kapsamlı bir yaklaşımın gerekliliğini vurgulamaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/3 10.5281/zenodo.8067418 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 68-92 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 68-92 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/3/19 Telif Hakkı (c) 2023 Mehmet Ata Mirzaoğlu https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/4 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

The Basic Dynamics of Islamic Political Theory İslam Siyaset Teorisinin Temel Dinamikleri İkinci, Mücahit Orkun İslam, Siyaset, Devlet, Din, Hilafet Ibn ‘Akîl, one of the Islamic political theorists (d. 513/1119) defines politics as “doing things that lead people to righteousness and avoid iniquity, even if there is no revelation or application of the Prophet.” With this explanation, Ibn 'Akîl actually summarizes the most basic principles that Islam has in its relationship with state administration and politics. In the Holy Qur'an and the Sunnah of Prophet, which are the two main sources of Islam, no state management model is recommended for Muslims. However, in many verses of the Qur'an and the traditions (hadiths) of the Prophet, there are dynamics, values and principles that the entire society must abide by in the name of public interest for a political power -which can be called a state- whose ruler and people are Muslims. These; compliance with justice, Council , that is, making decisions through consultation in state affairs, caring about merit, enjoining good and preventing evil are universal rules that encompass everyone regardless of time and place. This study focuses on the basic dynamics that Islam accepts as the basis for an ideal state and social order. In addition, it is also mentioned how these idealized foundations in theory come into being in practice.  In short, What are the basic dynamics that Islam proposes for a political order in theory and in practice? The question is being tried to be answered. İslam siyaset teorisyenlerinden İbn Akîl (ö. 513/1119), siyaseti; “Hakkında vahiy veya Hz. Peygamber’in bir uygulaması olmasa dahi insanları salâha ulaştıran ve fesattan uzaklaştıran işleri yapmak.” olarak tanımlar. Yaptığı bu izahla aslında İbn Akîl, bizlere İslam’ın devlet idaresi ve siyaset ile olan ilişkisinde sahip olduğu en temel prensipleri özetlemektedir. İslam’ın temel iki dayanağı olan Kur’an-ı Kerim ve Hz. Peygamber’in sünnetinde Müslümanlar için herhangi bir devlet yönetim modeli önerilmemektedir. Buna karşılık Kur’an’daki pek çok ayette ve Hz. Peygamber’in hadislerinde, yöneticisi ve halkı Müslüman olan bir siyasi erk -ki buna devlette denilebilir- için kamu yararı adına toplumun tümünün uyması gereken dinamikler, değerler ve ilkeler mevcuttur. Bunlar; adalete riayet, şûra/meşveret yani her işte olduğu gibi devlet işlerinde de danışma usulü ile kararlar almak, liyakati önemsemek, iyiliği emredip kötülüklere engel olmak gibi zaman ve mekân fark etmeksizin herkesi kapsayıcı tümel kaidelerdir. Bu çalışmada, İslam’ın ideal bir devlet ve toplum düzeni için esas olarak kabul ettiği temel dinamikler üzerinde durulmaktadır. İlaveten teoride idealize edilen bu temellerin pratikte nasıl vücut bulduğuna da değinilmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/4 10.5281/zenodo.8063313 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 58-67 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 58-67 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/4/18 Telif Hakkı (c) 2023 Mücahit Orkun İkinci https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/6 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Book Review: Veganism Kitap Değerlendirmesi: Veganizm Bulut, Bahar Erkol, Mehmet Veganism by Valery Giroux and Renan Laure. Hazal Louze earned it, the work was published by İletişim Publications in 2021. The book consists of five chapters and the conclusion. The book is based on the literature on vegan nutrition. As a lifestyle, ethical and political attitude, vegan nutrition is one of the current topics of the world. In addition to vegan nutrition, the book includes Peter Singer and Tom Regan, who are known for their fundamental work on animal rights and animal ethics. In particular, in the section under the title animal ethics, the discussions of the thinkers among themselves are included. It also points to the existence of an epistemic community that produces knowledge around vegetarianism/vegetarianism/veganism.in this context, it shows that the subject is not merely the product of intellectual and academic work.it points out that the knowledge produced on the subject brings together academic, activist and institutional feet. Within the framework of these reasons, the book Veganism by Valery Giroux and Renan Laure has been tried to be evaluated. Valery Giroux ve Renan Laure tarafından yazılan Veganizm adlı kitabı dilimize Z. Hazal Louze kazandırmış, eser İletişim Yayınları tarafından 2021 yılında basılmıştır. Kitap, beş bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Kitapta vegan beslenme ilgili literatürün esas alındığı görülmektedir. Bir yaşam tarzı, etik ve politik bir tutum olarak vegan beslenme, dünyanın güncel konularından birini oluşturmaktadır. Kitapta vegan beslenme dışında, hayvan hakları, hayvan etiği konusunda temel çalışmalarıyla bilinen Peter Singer ve Tom Regan da yer almaktadır. Özellikle kitabın hayvan etiği başlığı altındaki bölümünde, düşünürlerin kendi aralarında yer alan tartışmalarına yer verilmektedir. Ayrıca, Vejetaryenlik/Vejetalyenlik/Veganlık etrafında bilgi üreten bir epistemik cemaatin varlığına işaret etmektedir.  Bu bağlamda konunun sadece entelektüel ve akademik bir çalışmanın ürünü olmadığı göstermektedir.  Konuyla ilgili üretilen bilginin akademik, aktivist ve kurumsal ayaklarını bir araya getirdiğine işaret etmektedir. Bahsedilen bu nedenler çerçevesinde Valery Giroux ve Renan Laure tarafından kaleme alınmış Veganizm kitabı değerlendirilmeye çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/6 10.5281/zenodo.8060626 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 144-155 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 144-155 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/6/17 Telif Hakkı (c) 2023 Bahar Bulut, Mehmet Erkol https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/8 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Thesis Presentation And Evalauation: The Causes of Sorrow and Solutions in Islamic Moral Philosophy, Kader Okçu Tez Tanıtımı Ve Değerlendirme: İslam Ahlak Felsefesinde Üzüntünün Nedenleri ve Çözüm Yolları, Kader Okçu ÖZKEÇECİ BULUT, Büşra Felsefe, Üzüntü, Nefsin Hastalıkları, Mutluluk Philosophy, Sadness, Diseases of the Soul, Happiness According to Islamic philosophers, man aims at happiness on earth. One achieves this goal by getting rid of sadness. Our study begins with the views of the Stoics, one of the ancient philosophers, towards this goal. Then, the views of Islamic Moral philosophers and the findings of psychologists who continue their work on sadness and happiness today are discussed. The nature of sadness, the reasons for its emergence, the emotional states that people feel in spite of cultural differences are emphasized. In the study discussed, it has been one of the most basic objectives to determine whether people's perspectives and meanings against diseases that cause sadness and sadness have changed over time, in a chronological manner.  For this purpose, the current field of psychology has been frequently used. In the study examined, diseases that cause feelings such as sadness, anxiety, fear, worry, which are at the center of all humanity from past to present, and the ways that people should follow in order to reach their main goal, happiness, have been determined. On the basis of Islamic tradition, it has been emphasized that sadness does not leave the person in a depressed state and has a supportive quality in the way of being a perfect believer. İnsanların geçmişten günümüze kadarki en önemli yaşama sebebi üzüntüden kurtulup mutlu bir hayat yaşama gayesi olmuştur. Mutlu bir hayatın önündeki en büyük engel üzüntüdür. Üzüntünün ne olduğu, onu meydana getiren faktörlerin neler olduğu ve geçmişten günümüze insanların yaşam şartları, fikirleri, bulunduğu kültürler zahiren farklı olsa da mahiyet olarak insanın özünün değişip değişmediği, üzüntüye neden olan sebeplerin neler olduğu kronolojik olarak incelenmiştir. Burada  özellikle vurgulanmak istenen zamanla insanların üzüntü ve üzüntüye neden olan hastalıklara bakış açılarının ve yükledikleri anlamların değişip değişmediğini kronolojik olarak tespit etmek ve günümüz psikoloji alanından da yararlanarak meseleyi günümüze aktarmaktır. Tezin ilk bölümünde üzüntü ve mutluluk kavramları üzerinde durulmuştur. Kavramların değerlendirilmesinden sonra, ikinci bölümde üzüntüye neden olan sebepler incelenmiştir. Tezin son bölümünde ise, üzüntüden kurtulma yolları ele alınmıştır. Bu çerçevede özellikle Stoacılardan başlanarak İslam Ahlak filozofları ve günümüz psikoloji alanından modern psikologlardan yararlanarak görüşler kronolojik olarak ele alınmıştır. Burada üzüntünün tamamen kişiyi ruhsal anlamda depresif hale getirmediği, özellikle bizim kadim geleneğimizde kişiyi kâmil bir mümin olması yolculuğunda desteklediğini de göz önünde bulundurarak dünyevi şeylerin kaybında meydana gelen üzüntü ve bunun neticesinde oluşan ruhsal hastalıklara değindirilmiştir. Kâmil insan olabilmek için üzüntüyle nasıl baş edilebilir, bunun tedavisinin neler olduğunu filozofların görüşleri çerçevesinde ele alınmıştır. Üzüntünün İlk çağ filozoflarında ne anlama geldiği ortaya konularak, zaman içerisinde yolculuğunun nasıl devam ettiğini ifade edilmiştir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/8 10.5281/zenodo.8078305 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 137-143 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 137-143 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/8/16 Telif Hakkı (c) 2023 Büşra ÖZKEÇECİ BULUT https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/11 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Thesis Presentation and Evaluation: Comparison of Fârâbî And Ihvan-ı Safa And Âmirî’s Views: An Example Of Political Philosopy Tez Değerlendirmesi ve Tanıtımı: Fârâbi, İhvân-ı Safâ ve Âmirî’nin Görüşlerinin Karşılaştırılması: Siyaset Felsefesi Örneği, Büşra Özkeçeci Bulut. Okcu, Kader Adalet, Ahlak, Mutluluk, İnsan, Siyaset Felsefesi Justice, Morality, Happiness, Human, Political Philosophy Ebu Nasr Muhammed bin Muhammed el-Fârâbî, who has the title of “Muallim-i Sanî”, is one of the most important thinkers in Islamic philosophy. This philosopher, who is mentioned in many different fields, brought together Greek philosophy and Islamic teachings and created a unique political understanding by revealing a systematic political theory in Islamic philosophy for the first time. As can be seen from the relationship he established between the state and the universe, his understanding of politics is based on metaphysics. The group named İhvânu's-Safa and Hullânu'l Vefâ ve Ehlu'l Adl and Ebnâu'l Hamd, which carried out their activities in secret in the tenth century, organized meetings about sciences and the secrets of sciences and taught the science of soul, mind, etc., which concerns metaphysics. negotiated matters. Ikhwan-i Safa classified politics as we can find traces of it in Aristotle, by spreading it to many areas of human life. However, talking about prophetic politics and arguing that the real happiness is in the hereafter is the most basic feature that distinguishes him from Aristotle, which he followed. Ebu'l Hasan El-Âmirî, who lived in a period of political and social negativities in the Islamic world, followed the works of philosophers before him and commented on some works of Aristotle. While creating his own political philosophy, he also benefited from the ideas of ancient Iranian, Indian and Islamic thinkers on politics, together with the philosophers who lived in the Ancient and Hellenistic periods. In this study, the political philosophies of Fârâbî, İhvân-ı Safâ and Âmirî were revealed and then the views of the three thinkers were compared. In this study, topics such as politics, managerial types, managerial characteristics, and types of society were discussed and the common denominators and different views on which philosophers met were determined. “Muallim-i Sânî” unvanına sahip Ebu Nasr Muhammed bin Muhammed el-Fârâbî İslam felsefesindeki önemli düşünürlerin başlarında gelmektedir. Birçok farklı alanda adı geçen bu filozof Yunan felsefesi ve İslam öğretilerini buluşturmak suretiyle İslam felsefesinde ilk defa sistemli bir siyaset teorisi ortaya çıkararak kendine has bir siyaset anlayışı oluşturmuştur. Devlet ile evren arasında kurduğu ilişkiden görüldüğü üzere siyaset anlayışını da metafiziğe dayanmaktadır. Onuncu yüzyılda faaliyetlerini gizli bir şekilde yürüten İhvânu’s-Safa ve Hullânu’l Vefâ ve Ehlu’l Adl ve Ebnâu’l Hamd isimli topluluk ise ilimler ve ilimlerin sırları ile ilgili toplantılar düzenleyerek metafiziği ilgilendiren nefs ilmi, akıl vb. konularda müzakereler düzenlerdi. İhvân-ı Safâ, izlerine Aristo’da rastladığımız şekilde, siyaseti insan hayatının birçok alanına yaymak suretiyle tasnif etmiştir. Bununla birlikte nebevi siyasetten söz etmesi ve asıl mutluluğun ahirette olduğunu savunması onu takip ettiği Aristo’dan ayıran en temel özelliği olmuştur. İslam dünyasında siyasi ve sosyal açıdan olumsuzlukların bulunduğu bir dönemde yaşayan Ebu’l Hasan El-Âmirî de kendinden önceki filozofların eserlerini takip ederek Aristo’ya ait bazı eserleri şerh etmiştir. Kendi siyaset felsefesini oluştururken, Antik ve Helenistik dönemde yaşamış filozoflarla birlikte eski İran, Hint ve İslam düşünürlerinin siyasete dair fikirlerinden de yararlanmıştır. Bu çalışmada Fârâbî, İhvân-ı Safâ ve Âmirî’nin siyaset felsefelerinin ortaya konmuştur ve ardından üç düşünürün görüşlerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Bu çalışmada siyaset, yönetici çeşitleri, yönetici özellikleri, toplum türleri gibi vi konular ele alınarak filozofların buluştuğu ortak paydalar ve farklı görüşler tespit edilmiştir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/11 10.5281/zenodo.8078453 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 131-136 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 131-136 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/11/15 Telif Hakkı (c) 2023 Kader Okcu https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/13 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Comparative Analysis of the Media Presentation of Human to Animal and Animal to Human Victimization İnsandan Hayvana Ve Hayvandan İnsana Mağduriyetin Medyadaki Sunumunun Sosyolojik Analizi Bulut, Bahar Erkol, Mehmet Sosyoloji İnsan Hayvan İnsan Hakları Hayvan Hakları Mağduriyet Medya T. A. Van Dijk Söylem Analizi Sociology Human Animal Human Rights Animal Rights Victimization Media T. A. Van Dijk Rhetoric Analysis One of the most discussed issues in everyday life in the world and in Turkey is human victimization and animal victims from human origin. The relationship between man and animal is based on very old time. Starting from the ancient Greek, the more moderate human-animal relationship has been transformed into a problematic relationship from the first time. Starting with Aristotle and after many thinkers continued, he conducted studies and reviews on this problematic relationship. Today, studies are still being carried out and solutions are sought. The work done in this context, Taking into account the presentations of the dog news with 4 legs and tail with the high school student Mehmet Özer, who lost his life by being attacked by street animals in Kayseri Hacılar on January 4, 2019, became an increasingly social problem It aims to analyze the human-animal relationship. The news in the media after both events was examined in the study, these news are T. A. It was analyzed by Van Dijk's discourse analysis method. When the presentation of the news in the media, the images used, the titles of the parties on the subject were examined, it was seen that animal-based discourse was more dominant than human- based discourse. It has been observed that animal-based discourse is made on the basis of rights, kept on the agenda through activists, and the issue is discussed vividly on the agenda of both the people and the politicians. On the other hand, it was noticed that the news of the high school teenager did not receive as much attention in the media as the news of the dog, whose 4 legs and tail were cut. Dünyada ve Türkiye’de gündelik hayatın içinde en çok tartışılan konulardan biri de insandan kaynaklı hayvan mağduriyetleri ile hayvandan kaynaklı yaşanan insan mağduriyetleridir. İnsan ve hayvan arasında olan ilişki çok eski zamana dayanmaktadır. Eski Yunan’dan başlayarak daha ılımlı yaşanan insan-hayvan ilişkisi İlk Çağ’dan itibaren sorunlu bir ilişkiye dönüşmektedir. Özellikle Aristoteles ile başlayarak ve sonrasında birçok düşünür de devam ederek bu sorunlu ilişki hakkında çalışmalar ve incelemeler yapmıştır. Günümüzde de hala çalışmalar yapılmakta ve çözümler aranmaktadır. Bu bağlam içerisinde yapılan çalışma, 4 Ocak 2019 tarihinde Kayseri Hacılar’da sokak hayvanları tarafından saldırıya uğrayarak yaşamını kaybeden lise öğrencisi Mehmet Özer ile 4 bacağı ve kuyruğu kesilen köpek haberinin medyadaki sunumları dikkate alınarak gittikçe toplumsal bir problem haline gelen insan-hayvan ilişkisini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada her iki olaydan sonra medyada çıkan haberler incelenmiş, bu haberler T. A. Van Dijk’in söylem analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Haberlerin medyadaki sunumu, kullanılan görseller, başlıklar konuyla ilgili tarafların açıklamaları incelendiğinde hayvan temelli söylemin insan temelli söyleme göre daha baskın olduğu görülmüştür. Hayvan temelli söylemin haklar temelinde yapılandığı, aktivistler aracılığıyla gündemde tutulduğu, gerek halk gerekse siyasilerin gündeminde konunun canlı bir şekilde tartışıldığı görülmüştür. Diğer taraftan liseli gencin haberi medyada 4 bacağı ve kuyruğu kesilen köpek haberi kadar ilgi görmediği fark edilmiştir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/13 10.5281/zenodo.10429361 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 418-444 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 418-444 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/13/32 Telif Hakkı (c) 2023 Bahar Bulut, Dr. Öğr. Üyesi Mehmet Erkol https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/14 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Depiction of Aras in the Classical Sources of Islamic History Klasik İslam Tarihi Kaynaklarında Aras Tasviri Güneş, Hüseyin History of Islam, Aras River, Mount Ararat, Ashab-ı Rass, Azerbaijan İslam Tarihi, Aras Nehri, Ağrı Dağı, Ashab-ı Res, Azerbaycan. Aras River was significantly mentioned in the Islamic sources. Impression of Muslim conquerors was reflected in the historical sources, during the Islamic conquests, in the process of joining the settlements clustered around the river to the borders of the Islamic state. Especially the Great Ararat mountains have attracted their attention. In this context, the sources emphasized the political, cultural and economic conditions of the region, as well as some mythological narratives about the Aras river and the Ararat mountain. For example, Ibn Havkal, who counted the cities in the region one by one and talked about the conditions of that period in detail, says: “Farming is more common here, and the trade of animals and animal products is popular. Delicious fish are found in the Aras River, and therefore they are transported and sold as far as Iraq. Companions of the Rass, destroyed by God Almighty, lived here. As a matter of fact, when the cities on both sides of the river are examined carefully, it is understood that these were once turned upside down.” Yakut el-Hamavi who was talking about the legends about the mountains of Ararat, also mentioned the agricultural richness of the Aras River basin. He noted that wonderful pomegranates grew unlike any other around the river and his figs were astonishing. He explained that the grapes were dried in tandoor because the sun was not seen much due to the abundance of flies in the region. Ebü'l-Fidâ mentioned that the Aras (er-Rass) River flows from the Erzurum (Kalikala) mountains towards Debîl. He stated that there were three hundred and sixty ruined cities and villages around the river and pointed out that the Ashabu'r-Rass, mentioned in the Quran, lived there. In this study, works on history, geography, bulletin and the pier written by Islamic historians and Muslim travelers such as Ibn al-Faqih (d. 289/902), Ibn Hurdazbih (d.300/912), Kudâme b Cafer (d.337/948), Istahri (d.340/952), Ibn Havkal (d. 367/977), Makdisi (d. 390/1000), Herevî (d. 611/1215), Ibn Jubayr (d. 614/1217), Qazvinî (d. 682/1283), Abu'l-Fidâ (d. 732/1331), Ibn Fadlallah al-Umarî (d. 749/1349) and Ibn Battuta (d. 770/1368) will be taken as basis. First of all, the impressions of the relevant sources about the Aras River and its surroundings, then the stories about the Ashabu'r-Rass and some other mythological narratives will be examined. Aras Nehri, İslam tarihi kaynaklarında önemli ölçüde söz konusu edilmiştir. İslam fetihleri sırasında nehir etrafında kümelenen yerleşim birimlerinin İslam devletinin sınırlarına dâhil olması sürecinde Müslüman fatihlerin izlenimleri tarih kaynaklarına yansımıştır. Özellikle buradaki Büyük ve Küçük Ağrı Dağı dikkatlerini çekmiştir. Bu çerçevede kaynaklar, bölgenin siyasi, kültürel ve ekonomik şartlarının yanı sıra Aras Nehri ve Ağrı Dağları hakkında dilden dile dolaşan bazı mitolojik anlatılar üzerinde durmuşlardır. Örneğin bölgedeki şehirleri teker teker sayan ve o dönemin şartlarından ayrıntılı olarak bahseden İbn Havkal şöyle demektedir: “Bu bölgelerde hayvancılık faaliyetleri oldukça yaygındır ve hayvanlar ile hayvansal ürünlerin ticareti oldukça popülerdir. Aras Nehri'nde ise lezzetli balıklar bulunmaktadır ve bu nedenle bu balıklar Irak'a kadar taşınarak satılmaktadır. Burada yaşayan Ashâbü'r-Res ise Cenab-ı Allah tarafından helak edilen bir topluluktur. Gerçekten, nehrin her iki yakasında bulunan şehirleri dikkatlice incelediğimizde, bu şehirlerin bir zamanlar büyük bir yıkıma uğradığı anlaşılmaktadır.” Aras Nehri havzasındaki tarımsal zenginliğe atıfta bulunan Yakut el-Hamevî ise Ağrı Dağlarıyla ilgili efsaneleri anlatmaktadır. Ona göre, Aras Nehri'nin çevresinde benzersiz ve şaşırtıcı narlar yetişmekte ve incirler büyümektedir. Bölgedeki yoğun sinekler nedeniyle güneş ışığı fazla görülmediği için üzümler tandırlarda kurutulmaktadır. Ebü'l-Fidâ ise Aras Nehri'nin Erzurum (Kalikala) dağlarından doğup Debîl'e (Divin) aktığını belirtmektedir. Ayrıca, nehrin etrafında üç yüz altmış harabe şehir ve köy olduğu söylenmektedir ve Kur'an'da adı geçen Ashâbü'r-Res'in burada yaşadığına işaret edilmektedir. Büyük Ağrı ve Küçük Ağrı Dağına da değinen Yakut el-Hamevî, onları çıkılması imkânsız, her zaman karla kaplı dağlar olarak tasvir etmektedir. Bu çalışmada İbnü’l-Fakîh (öl. 289/902), İbn Hurdazbih (öl. 300/912), Kudâme b. Cafer (öl. 337/948), İstahrî (öl. 340/952), İbn Havkal (öl. 367/977), Makdisî (öl. 390/1000), Herevî (öl. 611/1215), İbn Cübeyr (öl. 614/1217), Kazvinî (öl. 682/1283), Ebü’l-Fidâ (öl. 732/1331), İbn Fadlallah el-Ömerî (öl. 749/1349) ve İbn Battûta (öl. 770/1368) gibi İslam tarihçileri ve Müslüman gezginlerin kaleme aldıkları tarih, coğrafya, büldân ve rıhleye dair eserler esas alınacaktır. Öncelikle ilgili kaynakların Aras nehri ve çevresi hakkındaki izlenimleri, akabinde Ashabü’r-Res hakkında dile getirilen hikâyeler ve diğer bazı mitolojik anlatımlar incelenecektir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/14 10.5281/zenodo.8051470 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 13-23 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 13-23 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/14/12 Telif Hakkı (c) 2023 Hüseyin Güneş https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/17 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

Sociological Perspective of Trust in Islamic Ethics Sociological Perspective of Trust in Islamic Ethics Demir Kıvrak, Hilal Sociology of Religion, Trust, Religion, Islam, Prophet, Al-Amin Güven, kişiler arası ve sosyal ilişkilerin temel bir unsurudur ve sağlıklı ilişkilere, etkili iletişime, işbirliğine, risk almaya ve sosyal istikrara katkıda bulunur. Din, örf ve adetler toplumun değerlerini ve inanç sistemlerini şekillendirerek bir topluluk içindeki güveni etkiler. İnsanlar bakıcılarına bağımlı olduklarından ve sosyal ilişkilerde güvenlik aradıklarından, doğuştan gelen güven ihtiyacı doğumdan itibaren başlar. Güven, güvende hissetmek için gereklidir ve güven eksikliği, yabancı ortamlarda tedirginliğe ve ihtiyata yol açar. Güvenilirlik, toplumun sevgi, saygı ve güvenini kazanmak için hayati önem taşır. Dürüstlük temel bir özelliktir ve dürüstlüğe öncelik veren bireyler güvenilir olarak kabul edilir. Din ve kültürel normlar sosyal yapıları ve gelenekleri önemli ölçüde şekillendirir, ahlaki değerleri teşvik eder ve rehberlik sağlar. Din, toplumsal bütünleşmede, ortak değerlerin oluşturulmasında ve istikrar, dayanışma ve ahlaki davranışların geliştirilmesinde önemli bir rol oynar. Allah'a ve topluma duyulan güven ve itimat, dinin teselli sağlama, suçluluk duygusuyla mücadele etme ve ahlaki karar alma süreçlerine rehberlik etme gibi işlevlerini yerine getirebilmesi için elzemdir. İslam'ın kurucusu Muhammed Peygamber, olağanüstü ahlak ve erdemlere örnek olmuştur. Müslümanlar, Kur'an'da tavsiye edildiği üzere, onun hayatını taklit edilecek bir model olarak görmektedir. Peygamber'in güvenilirliği ve doğruluğu hayatı boyunca kendini göstermiş ve ona "el-Emin" unvanını kazandırmıştır. Düşmanları bile onun dürüstlüğünü ve doğruluğunu kabul etmiştir. Peygamber'in Kâbe'nin yeniden inşasında ve anlaşmazlıkların çözümünde önemli bir rol oynadığı Kâbe hakemliği, onun güvenilirliğini göstermiştir. Onun dürüstlüğü ve güvenilirliği toplum üzerinde silinmez bir etki bırakmış, hayranlık ve saygı uyandırmıştır. Bu makale, Muhammed Peygamber'in örnek ahlakını ve kişiliğini, güvenilirliğine ve doğruluğuna odaklanarak incelemektedir. Peygamber, hayatı ve öğretileri aracılığıyla Müslümanlar için yol gösterici bir ışık olmaya devam etmekte, bireyler ve toplumun geneli için doğruluk, dürüstlük ve güvenilirlik konularında değerli dersler sunmaktadır. Trust is a fundamental aspect of interpersonal and social relations, contributing to healthy relationships, effective communication, cooperation, risk-taking, and social stability. Religion, customs, and traditions shape society's values and belief systems, influencing trust within a community. The innate need for trust begins from birth, as humans depend on caregivers and seek safety in social relationships. Trust is essential for feeling secure, and lack of trust leads to unease and caution in unfamiliar environments. Trustworthiness is vital for gaining society's love, respect, and trust. Honesty is a foundational trait, and individuals who prioritize honesty are regarded as trustworthy. Religion and cultural norms significantly shape social structures and customs, promoting moral values and providing guidance. Religion plays a crucial role in social integration, establishing common values, and fostering stability, solidarity, and moral behavior. Trust and confidence in God and society are essential for religion to fulfill its functions, including providing solace, combating guilt, and guiding moral decision-making.. The Prophet Muhammad, the founder of Islam, exemplified exceptional morals and virtues. Muslims regard his life as a model to emulate, as recommended in the Quran. The Prophet's trustworthiness and truthfulness were evident throughout his life, earning him the title "al-Amin." Even his adversaries acknowledged his integrity and truthfulness. The Kaaba arbitration, where the Prophet played a significant role in rebuilding the Kaaba and resolving disputes, demonstrated his trustworthiness. His honesty and trustworthiness left an indelible impression on society, inspiring admiration and respect. This article explores the exemplary morals and personality of Prophet Muhammad, focusing on his trustworthiness and truthfulness. Through his life and teachings, the Prophet continues to serve as a guiding light for Muslims, offering valuable lessons in integrity, honesty, and trustworthiness for individuals and society at large.     Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/17 10.5281/zenodo.8051424 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 1-12 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 1-12 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/17/2 Telif Hakkı (c) 2023 Hilal Demir Kıvrak https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/21 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

The Transcendent Form of Choice Being Off Target for the Present and Future: A Sacred Tradition Perspective Gün Ve Geleceği Iskalama Tercihinin Aşkın Formu: Kutsal Gelenek Perspektifi Okumuş, Namık Kemal Kutsal Gelenek Akıl İslam Kelam Sacred Tradition Reason Islam Kalam It is always necessary to act on a principled stance in recognizing the past and even sacred processes of experience. Otherwise, the will to turn yesterday into a sacred form instead of evaluating it will come to the fore. In fact, while trying to understand it quite closely, it is seen that some of the stages presented to us touch different syndromes. Accordingly, it can be easily said that what has happened and what should happen, as far as is known, emphasizes attitudes rather than principles. Nevertheless, the preference for presenting some of the historical experiences and even preferences as a form of holiness that is lived, which is quite meaningless, even quite unhelpful, seems to be a very divisive and even unnecessary, even meaningless phenomenon in the context of these processes. Accordingly, the fact that the tradition of the period of the formation of Islam or Islamism is put into historical accumulation through the processes of war and conflict as the will to narrate from the very beginning, in fact, the will to narrate through the preference or even necessity of 'holding human beings to account' or 'destroying' rather than the 'human upbringing order', which is the raison d'être of the tradition, comes to the fore. Rather than contributing to the phenomenon of religion, this preference leads to understanding it as a necessary apparatus of human formations, which shows that this stage that has been reached and preferred shows that the phenomenon of religion is handled not in principle, but in the process of lived phenomena. The fact that this step is a human preference explains that what is necessary in the world of human beings does not provide the opportunity for it to come to life in every situation as much as it is a phenomenon that can be experienced in every situation. The most valuable example left to us by historical accumulation is that when trying to understand yesterday, it is necessary to consider it based on lived experience due to the temporal, historical and geographical stance of human beings, not on the sacred form that is memorized and imposed. It should be kept in mind that this tendency is both a positive source and a possible circle of safety left by the lived experience for the person who evaluates the day. On the contrary, what is emphasized in the segment of the occurrence of situations is the option that it is the form of life and quality that is strictly limited to yesterday. Moreover, it is a long-experienced evaluation scale that the mentioned approach, even if not from its own point of view, offers an opportunity for a negative will tendency that sanctifies yesterday rather than living the day after the course of skipping the future at every step it deals with. Geçmişi ve dahi kutsal yaşanmışlık süreçlerini tanıma babında her daim ilkesel duruş üzerinden hareket etmek gerekmektedir. Aksi takdirde dünü değerlendirme yerine kutsal form hâline getirme iradesi öne çıkacaktır. Hatta oldukça yakından anlamaya çalışırken bize sunulan bazı aşamaların değişik sendromlara dokunduğu görülmektedir. Buna göre, yaşanan ile yaşanması gerekenin bilindiği kadarıyla ilkeden ziyade tutumları öne aldığı rahatlıkla söylenebilir. Mamafih oldukça anlamsız hatta son derece katkısız bir duruşu haber veren tarihsel yaşanmışlık hatta tercihlerin bazılarının yaşanır kutsallık formu gibi sunulması tercihi, bu süreçler bağlamında son derece bölücü ve dahi gereksiz, hatta bir o kadar da anlamsız bir olgu gibi gözükmektedir. Buna göre, İslâm ya da Müslümanlığın teşekkül devri geleneğinin daha başından itibaren anlatma iradesi olarak savaş ve çatışma süreçleri üzerinden tarihsel birikime konulması, esasında geleneğin varlık nedeni olan ‘insan yetiştirme düzeni’ ile değil, ‘insanı hesaba çekme’ ya da ‘yok etme’ tercihi hatta gerekliliği üzerinden anlatma iradesi ön plana çıkmaktadır. Bu tercihin din olgusuna katkı sunmaktan ziyade onu beşerî oluşumların gerekli aygıtı olarak anlamaya duçar kılar ki, gelinen ve tercih edilen bu aşamanın din olgusunu ilkesel olarak değil, yaşanmış olgular sürecinde ele alındığını göstermektedir. Atılan bu adımın beşer tercihi olması ise, beşerin dünyasında gerekli olanın her durumda yaşanır bir olgu olması kadar her dem hayat bulmasına imkân sunmadığını açıklamaktadır. Tarihsel birikimin bize bıraktığı en değerli örneklem, dünü anlamaya çalışırken ezberlenip dayatılan kutsal forma değil, beşerin zamansal, tarihsel ve de coğrafî duruşu nedeniyle yaşanmışlık tecrübesine dayalı olarak ele almanın gerektiği hususudur. Bu eğilimin günü değerlendiren insan için hem pozitif kaynak hem de yaşamsal tecrübenin bıraktığı olası güvenlik çemberi olduğu akıldan çıkarılmamalıdır. Aksine durumların oluşması segmentinde öne alınan şeyin, mutlak surette dünle sınırlandırılan yaşam ve kalite formu olduğu seçeneğidir. Üstelik de bahsedilen yaklaşımın kendi açısından olmasa bile muhatap olduğu her basamakta geleceği atlama seyrinin ardından günü yaşayan değil, dünü kutsallaştıran negatif bir irade eğilimine fırsat sunduğu tespiti, uzun süredir tecrübe edilen bir değerlendirme ölçeğidir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/21 10.5281/zenodo.8057481 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 24-47 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 24-47 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/21/13 Telif Hakkı (c) 2023 Namık Kemal Okumuş https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/23 2024-07-16T12:11:48Z pub:ART

The Effects of Folk Beliefs on Individuals: The Example of Superstitions Halk İnançlarının Bireyler Üzerindeki Etkileri: Batıl İnanışlar Örneği Sancak, Rümeysa Din Sosyolojisi İnanç Halk İnancı Batıl İnanç Psikoloji Religion of Sociology Belief Folk Belief Superstition Psychology It is seen that throughout history, folk beliefs have played a significant role in shaping individuals' lives and continue to exert their influence in contemporary society. Among these beliefs, superstitious beliefs hold a prominent position and leave profound imprints on individuals' lives. It is an undeniable fact that these beliefs contribute to various aspects of individuals' lives, including psychological well-being and socio-cultural adaptation. Superstitious beliefs offer psychological comfort, alleviate doubts, instill a sense of safety, reduce fear and anxiety, and aid in coping with feelings of helplessness. Moreover, superstitious beliefs actively participate in social life, addressing certain psychological needs of individuals. Understanding the impact of folk beliefs on individuals is crucial, as it provides insights into both the individual and society. This article presents a document analysis-based study, aiming to explore the effects of folk beliefs within the context of superstitious beliefs, emphasizing the importance of this topic in social sciences. It also encourages further research on folk beliefs and superstitions to deepen the understanding of this subject. Eski çağlardan günümüz yaşantısına dek varlık sahasındaki yerini korumaya devam eden halk inançlarının bireylerin hayatlarını şekillendirme noktasında önemli roller üstlendiği görülmektedir. Özellikle de halk inançlarının kapsam alanı içindeki batıl inançlar, bireylerin hayatında derin izler bırakmakta ve bırakmaya devam etmektedir. Bu inanışların bireylerin yaşamına birtakım katkılar sağladığı yadsınamaz bir gerçektir.  Bireyi rahatlatma, şüpheden kurtarma, güvende hissettirme, korku ve kaygıyı azaltma, çaresizlik hissiyle başa çıkma gibi psikolojik etkilerinin yanı sıra sosyal uyum sağlama gibi sosyo-kültürel etkilerinin de olduğunu ifade etmek mümkündür. Toplum hayatında aktif rol oynayan batıl inançlar bireylerin bazı ruhsal ihtiyaçlarına cevap verebilmektedir. Dolayısıyla bu inanışlar bireyi ve toplumu anlamada bize bir yol haritası çizebilecek mahiyete sahiptir. Nitel araştırma yöntemlerinden alanyazın taraması yapılarak oluşturulan bu çalışmada halk inançları ve batıl inançları konu edinen birçok makale, kitap, ansiklopedi maddesi, tez çalışmaları vb. kaynaklar incelenmiştir. Çalışmada halk inançlarının mahiyetinin kavranması ve batıl inançtan ayrımının anlaşılması bunun yanı sıra halk inançlarına ve batıl inanışlara dair genel bir kavrayışın sağlanması aynı zamanda konunun derinlemesine araştırılmasının teşvik edilmesi hedeflenmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/23 10.5281/zenodo.10223508 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 176-199 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 176-199 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/23/22 Telif Hakkı (c) 2023 Rümeysa Sancak https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/24 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Spiritual Surrender: From Companionsip To Hierarchy In The History Of Bektashism Manevı̇ Teslı̇mı̇yet: Bektaşilik Tarı̇hinde Yoldaşlıktan Hı̇yerarşı̇ye Doja, Albert Arı, Yılmaz Antropoloji, Bektaşilik, Alevlik Yoldaşlık Hiyerarşi İnanç Anthropology Bektashism Alevism Companionship Hierarchy Belief The system of beliefs and practices related to Bektashism seems to have cor-responded to a kind of liberation theology, whereas the structure of Bektashi groups corresponded more or less to the type of religious organization conven-tionally known as charismatic groups. It becomes understandable therefore that their spiritual tendency could at times connect with and meet social, cultural and national perspectives. In turn, when members of the previously persecuted reli-gious minority will acquire a degree of religious and political respectability within society at large, the doctrines of heterodoxy and liberation theology fade into the background. In the end, the heirs of the heterodox promoters of spiritual reform and social movement turn into followers and faithful defenders of a legitimate authority. They become the spokespeople for an institutionalized orthodoxy whose support is sought by the political regime. Bektaşilikle ilgili inanç ve uygulamalar sistemi bir tür kurtuluş teolojisine karşılık geliyor gibi görünürken, Bektaşi gruplarının yapısı, geleneksel olarak karizmatik gruplar olarak bilinen dini örgütlenme türüne az çok karşılık gelmektedir. Bu nedenle ruhani eğilimlerinin zaman zaman sosyal, kültürel ve ulusal perspektiflerle bağlantı kurması ve buluşması anlaşılabilir hale gelmektedir. Buna karşılık daha önce haksızlığa uğramış dinî bir azınlığın üyeleri, toplumun genelinde bir dereceye kadar dinî ve siyasi saygınlık kazandığında; heterodoksi ve kurtuluş teolojisi doktrinleri artık arka planda kalacaktır. Nihayetinde ise, ruhani reform ve toplumsal hareketin heterodoks destekçilerinin mirasçıları, meşru bir otoritenin takipçileri ve sadık savunucularına dönüşür, siyasi rejim tarafından desteği aranan kurumsallaşmış bir ortodoksinin sözcüleri haline gelirler. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/24 10.5281/zenodo.8075984 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 93-130 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 1 (2023): HAZİRAN SAYISI; 93-130 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/24/14 Telif Hakkı (c) 2023 Albert Doja; Yılmaz Arı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/27 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Looking at the World from Egypt: Ibn Abdulhakem and his Work: Futuhu Mısr Mısır’dan Dünyaya Bakmak: İbn Abdülhakem ve Fütûhu Mısr Adlı Eseri Korkmaz, Sabır Adıgüzel, Adnan İslam Tarihi, İbn Abdülhakem, Fütûh, Mısır, Tarih, Mağrib, Endülüs History of Islam, Ibn Abd al-Hakam, Futuh, Egypt, History, Maghreb, Andalusia The earliest known work on the history of Egypt, the Maghrib and Andalusia is Ibn Abd al-Hakam's Futūhu Misr wa ahbāruhā.  Due to this feature, the work has been an indispensable source for later authors after him. This study aims to give information about the author's life and to evaluate and introduce the work in different aspects, especially in terms of style and content, through a careful reading of the work. In the study, the sources of the information transmitted by the author and other authors who used him as a source and made references to him in the subsequent periods were tried to be identified. As a method, firstly, the content of the work was determined by reviewing different copies of the work. Then, issues such as the historical method followed by the author, the way he expressed the narrations, and the language and style he used were discussed. In addition, the study includes the understanding of history in Egypt during the period of Ibn Abd al-Hakam and tries to reveal its importance by evaluating the work from various aspects. As a result, it was determined that Futūhu Misr wa ahbāruhā was prepared within the framework of the general method of Muslim historiographers as a local history work centered on Egypt, starting from Adam. In addition to this, it has been observed that the work contains original and interesting details that we cannot find elsewhere, especially important details about Egypt, Maghrib, the conquest process of Andalusia and the Berbers. The work has been an important source for later authors. Mısır, Mağrib ve Endülüs tarihi hakkında bilinen en eski eser, İbn Abdülhakem’in Fütûhu Mısr ve ahbâruhâ adlı eseridir. Eser bu özelliğinden dolayı kendisinden sonra gelen müellifler için vazgeçilmez bir kaynak olmuştur. Bu çalışmada müellifin hayatı hakkında bilgi verilmeye çalışılmış, eserin dikkatlice okunmasıyla başta üslup ve içerik olmak üzere farklı yönlerden değerlendirilmesi ve tanıtılması amaçlanmıştır. Yine müellifin naklettiği bilgilerin kaynakları ve sonraki dönemde onu kaynak olarak kullanan, ona atıflarda bulunan diğer müellifler tespit edilmeye çalışılmıştır. Yöntem olarak öncelikle eserin farklı nüshaları gözden geçirilerek içeriği tespit edilmiştir. Daha sonra müellifin izlediği tarih metodu, rivayetleri ifade tarzı, kullandığı dil ve üslup gibi konular ele alınmıştır. Bunun yanında çalışmada İbn Abdülhakem döneminde Mısır’daki tarih anlayışına yer verilmiş, çeşitli yönlerden eserin değerlendirilmesi yapılarak önemi ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sonuçta Fütûhu Mısr ve ahbâruhâ adlı eserin Müslüman Tarih yazıcılarının genel yöntemi çerçevesinde Hz. Âdem’den başlatılmış, Mısır merkezli yerel tarih eseri olarak hazırlanmış olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında eserin satır aralarında başka yerlerde bulamayacağımız orijinal ve ilginç ayrıntı bilgilere yer verildiği, özellikle Mısır, Mağrib, Endülüs’ün fetih süreci ve Berberîler hakkında önemli detaylar aktarıldığı görülmüştür. Eser, kendisinden sonraki müellifler için önemli bir kaynak olmuştur. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/27 10.5281/zenodo.10433027 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 156-175 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 156-175 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/27/21 Telif Hakkı (c) 2023 Sabır Korkmaz, Adnan Adıgüzel https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/28 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

The Birth of Buddhism and Christianity in the Conflict of Conflict Theory Çatışma Kuramı Ekseninde Budizm ve Hıristiyanlığın Doğuşu Kalava, Yiğit Sefa Dinler Tarihi Çatışma Kuramı Sosyal Değişim Otorite Dahrendorf Gizli/Açık Çıkar History of Religions Conflict Theory Social Change Authority Dahrendorf Hidden/Open Interest There is an interdisciplinary link between History of Religions and Sociology in terms of religious research. Thanks to Sociology, sacred and historical texts turn into a source that enables us to understand social life and allows them to be better understood by accurately constructing them through cultural codes as well as historical context. At the same time, thanks to the theories developed in the field, the emergence, development and change phases of religions can be examined scientifically and thus enable various analyzes to be made. Looking at previous studies, it is seen that most of the studies on religion and conflict in our country have been produced and progressed through Islam. It is obvious that examining different religions from a sociological perspective and with a unique method will contribute to similar studies and thus to the expansion of the literature in our country. Thanks to the method of Comparative History of Religions, societies with similar beliefs in different geographies or societies with different beliefs in similar geographies can be compared. In this study, the subject, the story of the emergence of Buddhism and Christianity, in addition to the reasons for the participation of new adherents in these religions during their establishment processes, were aimed to be examined sociologically on the axis of conflict theory and the documentation method was used for this purpose. In the study, first of all, an information transfer based on descriptive information on the History of Religions was made, then the conflict theory was discussed in a conceptual framework and its classical and modern representatives were emphasized, and finally, in the light of the analysis of Dahrendorf's theory within the scope of Sociology of Religion, it was concluded that leaders with charismatic authority emerging from the social structure in crisis or crisis due to the dominance of religious authority can mobilize the masses by starting a new religious and social movement. Dinler Tarihi ve Sosyoloji arasında dini araştırmalar açısından interdisipliner bir bağ söz konusudur. Kutsal ve tarihsel metinler, Sosyoloji sayesinde toplumsal yaşamı anlamamızı sağlayan birer kaynağa dönüşür ve tarihsel bağlamın yanında kültürel kodlar üzerinden doğru bir biçimde kurularak daha iyi anlaşılabilmelerine olanak tanır. Aynı zamanda alanda geliştirilen teoriler sayesinde de dinlerin doğuş, gelişim ve değişim evreleri de bilimsel olarak irdelenebilmekte ve bu yolla çeşitli analizler yapılmasına olanak sağlamaktadır. Önceki çalışmalara bakıldığında, ülkemizdeki din ve çatışma konularındaki çalışmaların birçoğunun İslam dini üzerinden üretildiği ve ilerlediği görülmektedir. Farklı dinlerin sosyolojik bir bakış açısı ile kendine has bir metotla incelenmesi, benzer çalışmaların yapılmasına ve dolayısıyla ülkemizdeki literatürün genişlemesine katkı sağlayacağı aşikârdır. Karşılaştırmalı Dinler Tarihi’nin sahip olduğu metot sayesinde farklı coğrafyalardaki benzer inanışa sahip ya da benzer coğrafyalardaki farklı inanışa sahip toplumlar mukayese edilebilmektedir. Çalışmada konu, Budizm ve Hıristiyanlığın ortaya çıkışı öyküsü, ek olarak bu dinlere kuruluş süreçlerinde yeni müntesiplerinin katılım sebepleri sosyolojik açıdan çatışma kuramı ekseninde incelenmesi amaçlanmış ve bu amaca yönelik olarak dökümantasyon yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle Dinler Tarihi’ne dair betimleyici bilgilere dayalı bir bilgi aktarımı yapılmış, akabinde çatışma teorisi kavramsal bir çerçevede ele alınarak klasik ve modern temsilcileri üzerinde durulmuş ve son olarak Din Sosyolojisi kapsamında Dahrendorf’un kuramının analizleri ışığında, dini otoritenin hâkimiyetine bağlı olarak kriz ya da bunalım içerisindeki sosyal yapının içerisinden çıkan karizmatik otoriyete sahip liderlerin yeni bir dini ve sosyal hareket başlatarak kitleleri harekete geçirebileceği sonucuna varılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/28 10.5281/zenodo.10428450 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 389-417 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 389-417 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/28/31 Telif Hakkı (c) 2023 Yiğit Sefa Kalava https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/31 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Hilmi Ziya Ülken's Understanding of Religion Hilmi Ziya Ülken’in Din Anlayışı Aydoğan, Ozan Coşkun, Hasan Sosyoloji Din Sosyolojisi Din Hilmi Ziya Ülken Anadolu Müslümanlığı Sociology Sociology of Religion Religion Hilmi Ziya Ülken Anatolian Islam                    Differentiations in the social structure that emerged with the scientific, economic and sociological developments in Europe also affected non-European geographies. The Ottoman Empire was also affected by these developments. Within the developments in Ottoman society that emerged with the modernization efforts, religion-society relations also underwent a differentiation. The process marked the beginning of a new era with the transition from the empire to the republic, a nation state. In this context, different scholars have put forward different views and studies on the religion-society relations within the newly emerging Republic of Turkey. Hilmi Ziya Ülken, as one of these scientists, is one of the important scientists who has worked on religion-society relations in Turkey. The subject of the study is to examine Hilmi Ziya Ülken's understanding of religion through the sociological context in which the author lived. The aim of the study is to determine the understanding of religion of Ülken, who worked in the fields of psychology, sociology and philosophy in Turkey, and to try to establish the connection of this understanding with today.. As a result of the study, it was concluded that Ülken's thoughts on the understanding of religion varied according to the conditions of place, time and period. In addition, Ülken's positive attitude towards issues such as secularism and reform in religion showed that he also had a reformist and nationalist side.. This study utilized document analysis and document scanning model based on qualitative research method.  Avrupa’da meydana gelen bilimsel, ekonomik ve sosyolojik gelişmelerle birlikte ortaya çıkan toplumsal yapıdaki farklılaşmalar Avrupa dışı coğrafyaları da etkilemiştir. Osmanlı İmparatorluğu da bu gelişmelerden etkilenmiştir. Modernleşme çalışmaları ile birlikte ortaya çıkan Osmanlı toplumundaki gelişmeler içerisinde din-toplum ilişkileri de bir farklılaşmaya uğramıştır. Süreç imparatorluktan cumhuriyete bir ulus devlet anlayışına geçişle yeni bir döneme başlangıç olmuştur. Bu bağlamda yeni ortaya çıkan Türkiye Cumhuriyeti içerisindeki din-toplum ilişkilerinin ne olduğu ile ilgili olarak farklı bilim insanları farklı görüşler ve çalışmalar ortaya koymuşlardır. Hilmi Ziya Ülken de bu bilim insanlarından biri olarak Türkiye özelindeki din-toplum ilişkileri konusunda çalışmalar yapmış önemli bilim insanlarından birisidir. Çalışmanın konusunu; Hilmi Ziya Ülken’in din anlayışının müellifin içinde bulunduğu sosyolojik bağlam üzerinden ele alınması oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı ise Türkiye’de psikoloji, sosyoloji ve felsefe alanlarında eserler vermiş olan Ülken’in din anlayışını tespit ve bu anlayışın bugünle olan bağını kurmaya çalışmak şeklinde belirlenmiştir. Çalışmanın sonucunda Ülken’in din anlayışına yönelik düşünceleri, mekân, zaman ve dönemin şartlarına göre değişiklik gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca Ülken’in laiklik, dinde reform gibi konularda gösterdiği olumlu tutumu reformist ve milliyetçi yönünün de olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemine dayalı olarak doküman analizi ve belge tarama modelinden yararlanılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/31 10.5281/zenodo.10251801 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/31/24 Telif Hakkı (c) 2023 Ozan Aydoğan, Hasan Coşkun https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/32 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Konyalı Mehmed Vehbi Efendi's Understanding of Prophethood Konyalı Mehmed Vehbi Efendi’nin Nübüvvet Anlayışı Sırtıkara, Hasan Banaz, Şaban Kelam Konyalı Mehmed Vehbi Efendi Akâid Nübüvvet Peygamberlik Kalam Konyalı Mehmed Vehbi Efendi Belief Prophet Prophethood                     Konyalı Mehmed Vehbi Efendi is an important intellectual and politician who witnessed both the last period of the Ottoman Empire and the early periods of the Republic and taught in madrasahs. Mehmed Vehbi Efendi, who produced works in many fields of Islamic sciences such as Tafsir, Hadith and Kalam, lived in such a transition period and was interested in politics and served as a member of parliament for a part of his life, making his thoughts on Islamic issues important. The period in which Mehmed Vehbi Efendi lived was a period in which attacks against religion by movements such as positivism and materialism were intense. In this article, Mehmed Vehbi Efendi's views on the issue of Prophethood, which is a subject of the science of Kalam, are discussed, how he defends the issue is expressed, and his different or similar views from other scholars are tried to be revealed. While working, descriptive and heuristic research techniques were used, based on the author's own works and ideas, and document analysis was carried out. In addition, the aim was to reveal his line between traditionalism and modernism, based on the ideas he defended; in this context, it has been determined that Mehmed Vehbi Efendi is a scholar in the traditional understanding of Islam and an author who defends the Mâtürîdî creed.        Konyalı Mehmed Vehbi Efendi Osmanlı’nın son dönemi ile Cumhuriyetin ilk dönemlerine şahitlik etmiş, medreselerde hocalık yapmış önemli bir fikir ve siyaset adamıdır. Tefsir, Hadis ve Kelâm gibi İslami ilimlere ait birçok alanda eserler veren Mehmed Vehbi Efendi’nin böyle bir geçiş döneminde yaşamış olması ile hayatının bir bölümünde siyasetle ilgilenip mebusluk yapması onun İslami konulardaki düşüncelerini önemli hale getirmektedir.  Mehmed Vehbi Efendi’nin yaşadığı dönem pozitivizm ve materyalizm gibi akımların İslam dinine karşı saldırılarının yoğun olduğu bir dönemdir. Bu makalede Mehmed Vehbi Efendi’nin Kelâm ilminin bir konusu olan Nübüvvet meselesindeki görüşleri ele alınmış, konuyu nasıl savunduğu dile getirilmiş ve diğer âlimlerden farklı veya benzer görüşleri ortaya konulmuştur. Çalışma yapılırken yazarın kendi yazdığı eserlerden ve fikirlerinden hareketle betimsel ve bulgusal araştırma tekniğinden faydalanılmış, doküman analizi yapılmıştır. Ayrıca savunduğu fikirlerinden hareketle onun gelenekçi ve modernistlik arasında hangi çizgide olduğunun ortaya çıkarılması bu çalışmada amaç edinilmiş; bu bağlamda Mehmed Vehbi Efendi’nin geleneksel İslam anlayışında bir âlim olduğu ve Mâtürîdî akâidini savunan bir müellif olduğu tespitine varılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/32 10.5281/zenodo.10246122 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/32/23 Telif Hakkı (c) 2023 Hasan Sırtıkara, Şaban Banaz https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/34 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Allegory of Seyr ü Sülûk in Gülşen-Âbâd Gülşen-Âbâd’da Seyr ü Sülûk Alegorisi Çınar, Fatih Tasavvuf Seyr ü sülûk Şemseddîn-i Sivâsî Gülşen-Âbâd Alegori Sufism Seyr ü sülûk Shemseddîn-i Sivâsî Gülşen-Âbâd Allegory Unlike Islamic disciplines such as kalam and fiqh, the Sufis adopted a method called seyrusulûk, which is based on the mind and the five senses, as well as the sound heart and reason, in obtaining the virtues of Prophet Muhammad. Sufis, who brought the principles and limits of this spiritual journey to the agenda in detail in their works, to witness the manifestations of God, purifying the heart from spiritual impurities, observing the relationship of God with the world in all its aspects by means of its manifestation in the heart, they have attained such high levels as fana and baka, and have adopted the motto of being adorned with the moral maturity of the Prophet, whom God praises. Shemseddîn-i Sivâsî, who lived in the sixteenth century and was the founder of the Şemsiyye branch of the Halvetiyye sect and an influential figure in his period and afterwards, is one of the names who intensively deals with the discourses and practices of the sufis in his works. In many of his works, Sivâsî has expressed various dimensions of the process of navigation as a method of obtaining prophetic morality. He devoted his work named Gülşen-Âbâd to issues such as the secrets of truth, the fact that everything in the universe is a sign of God, and that the devotees can only reach these truths by navigation. Sivâsî, who explains the sides of the process of seyrusüluk by depicting ten kinds of flowers such as crocus, hyacinth, zerrin, benefşe, tulip, sesame, lily, water lily, daffodil and rose, deals with the idea of unity of existence in the work. The work includes topics such as the conversations of the author with these flowers, the questions asked to them, the answers received, and the principles, sides and borders of navigation in this process. In this study, in the context of Shemseddîn-i Sivâsî’s work named Gülşen-Âbâd, which has an original place in literary and moral masnavis in terms of method and content, the views of the sufis on the method of obtaining prophetic morality are expressed. Sûfîler, kelâm ve fıkıh gibi İslâmî disiplinlerden farklı olarak Muhammedî ahlâkı elde etmede akıl ve beş duyunun yanı sıra selîm kalbin ve akl-ı meâdın esas alındığı seyr ü sülûk denilen bir yöntemi usûl olarak benimsemişlerdir. Onlar, Hakk’ın tecellîlerini müşâhede etmek için çıkılan bu manevî yolculuğun esaslarını ve sınırlarını eserlerinde detaylı bir şekilde gündeme getirmişlerdir. Sûfîlerin bu nakillerinden onların, kalbin manevî kirlerden arındırılması, gönülde tecellîsi vesîlesiyle Hakk’ın âlemle olan münasebetini bütün yönleriyle müşâhede ederek fenâ ve bekâ gibi yüksek derecelere ulaşıp, Hakk’ın övdüğü Hz. Peygamber’in ahlâkî olgunluğu ile bezenmeyi şiâr edindikleri anlaşılmaktadır. XVI. yüzyılda yaşamış, Halvetiyye tarikatının Şemsiyye kolunun müessîsi, ilmî ve irfânî kişiliğiyle döneminde ve sonrasında etkili bir isim olan Şemseddîn-i Sivâsî de sûfîlerin seyr ü sülûk yöntemlerine dâir söylemlerini ve uygulamalarını eserlerinde yoğun olarak işleyen isimlerden biridir. Sivâsî, birçok eserinde nebevî ahlâkı elde etme yöntemi olarak seyr ü sülûk sürecinin çeşitli boyutlarını dile getirmiştir. O, Gülşen-âbâd adlı eserini ise hakîkat sırları, kâinattaki her şeyin Hakk’a işaret olması ve sâliklerin bu gerçeklere ancak seyr ü sülûk ile ulaşabilecekleri gibi konulara hasretmiştir. Seyr ü sülûk sürecinin taraflarını çiğdem, sümbül, zerrin, benefşe, lale, susam, zambak, nilüfer, nergis ve gül gibi on çeşit çiçekle remzederek izah eden Sivâsî, eserde vahdet-i vücûd düşüncesini konu edinmiştir. Eser, bu çiçeklerle müellifin konuşmaları, onlara sorulan sorular, alınan cevaplar ve bu süreçte seyr ü sülûkün esasları, tarafları ve sınırları gibi konuları içermektedir. Bu çalışmada, Şemseddîn-i Sivâsî’nin, usûl ve içerik olarak edebî ve ahlâkî mesnevîler içerisinde orijinal bir yeri olan Gülşen-âbâd adlı eseri bağlamında sûfîlerin nebevî ahlâkı elde etme yöntemi olarak benimsedikleri seyr ü sülûke dâir görüşleri dile getirilmiştir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/34 10.5281/zenodo.10262742 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 247-276 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 247-276 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/34/25 Telif Hakkı (c) 2023 Fatih Çınar https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/35 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

The Acculturation Scale: A Study of Validity and Reliability Kültürleşme Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması Göçmez, Ensar Çelik, Celaleddin Din Sosyolojisi Kültürleşme Kente Uyum Geçerlik Güvenirlik Sociology of Religion Acculturation Adaptation to the city Validity Reliability Throughout history, people have migrated individually or en masse to different geographical locations for various reasons, such as war, natural disasters, economic factors, and others. When different cultures come into contact as a result of migration, individuals and communities undergo a process called acculturation, where their cultures influence each other, leading to a differentiation in the lives of both immigrants and host individuals compared to pre-migration periods. The purpose of this study is to adapt and validate Declan T. Barry's (2001) acculturation scale, known as the East Asian Acculturation Measure (EAAM), into Turkish. Barry's acculturation scale consists of six subscales (marriage, cultural traditions, language, social activities, friends, and music) based on four dimensions: assimilation, integration, separation, and marginalization. Exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis were conducted to examine the construct validity of the scale, and the results supported the four-dimensional model as in the original scale. Correlation analysis between the acculturation scale and its subscales revealed statistically significant relationships. The significant correlation coefficient between the Acculturation Scale and its subscales indicates that the subscales measure similar structures. The analyses demonstrate that the original four-dimensional structure of the scale is valid and reliable in determining immigrants' level of acculturation. Tarih boyunca insanlar, çok farklı nedenlerle (savaş, doğal afet, ekonomik vb.) bireysel ya da kitlesel olarak farklı coğrafyalara göç etmişlerdir. Göç sonucunda farklı kültürler temasa geçtiğinde, bireyler ve topluluklar kültürleşme adı verilen bir süreçle birbirlerinin kültürlerini etkilemekte hem göçmenlerin hem de ev sahibi bireylerin yaşamları göç öncesine göre farklılaşmaktadır. Bu çalışmanın amacı Declan T. Barry (2001) tarafından geliştirilen EAAM (the East Asian Acculturation Measure) adlı ölçeğin Türkçe’ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirliğini yapmaktır. Barry’nin kültürleşme ölçeği asimilasyon, bütünleşme, ayrışma ve marjinalleşme olmak üzere dört boyut üzerinden 6 başlıktan (evlilik, kültürel gelenekler, dil, sosyal etkinlikler, arkadaşlar ve müzik) oluşmaktadır. Yapı geçerliliğine yönelik gerçekleştirilen açıklayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, özgün ölçekte bulunan dört boyutlu modelin geçerliliğini desteklemiştir. Kültürleşme ölçeği ve alt boyutları arasında yapılan korelasyon analizi sonucunda istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Kültürleşme Ölçeği ve alt boyutları arasında anlamlı bir korelasyon katsayısı bulunması ölçeğin alt boyutlarının benzer yapıları ölçtüğünü göstermektedir. Analiz sonuçları, ölçeğin dört boyutlu özgün yapısının göçmenlerin kültürleşme düzeyini belirleme konusunda geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/35 10.5281/zenodo.10372235 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 318-336 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 318-336 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/35/28 Telif Hakkı (c) 2023 Ensar Göçmez, Celaleddin Çelik https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/36 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

The Evidence of Imperative and Prohibition in the Usūlīs Who Adopt the Principle of Waqf: The Case of al-Bāqillānī Vakf Prensibini Benimseyen Usûlcülerde Emir Ve Nehyin Delaleti: Bâkıllânî Örneği Ceylan, Mehmet Nezir Fıkıh Usûlü Emir Nehiy Vakf Fevr Tekrar Bâkıllânî Usul al-fiqh Imperative Prohibition Waqf Fawr Repetition al-Bāqillānī This study analyses the approach of Abū Bakr al-Bāqillānī, one of the prominent scholars of Usūl and one of the representatives of the school known as al-Wāqifiyya, towards the evidentiality of the imperative and the negative. The scholars of Usūl who adopted the Wāqifiyya school generally exhibited an attitude of "attaching importance to presumption" and "distancing themselves from rules containing definitive judgements". In this article, al-Bāqillānī's way of dealing with the evidentiality of the imperative and the negative is emphasised, especially from the perspective of al-Wāqifiyya. There are various differences of opinion among the scholars of usul on the subject of command and prohibition. These differences include issues such as whether the command leads directly to ijāb or not, and whether the commanded action is attributed to fawr or terāhī. Some scholars of usul al-usūl argue that an order leads directly to ijāb, while others state that the order requires nedb. There are also various views on the flexibility and repetition of the command in terms of time. In general, al-Bāqillānī adopted the principle of wāqf in the signification of the imperative and the negation, which is different from other scholars of usul al-uslānī. However, this attitude of his does not constitute a consistent position in all matters of commandment and prohibition. This article aims to contribute to the realisation of the fact that the scholars of usul who adopt the principle of wāqf do not form a homogeneous structure through the example of al-Bāqillānī. For this reason, the article focuses on al-Bāqillānī's views and discusses the views of other 'uṣūl scholars who do not adopt the principle of waqf only when necessary and in a controversial manner. Bu makalede, Bâkıllânî'nin emir ve nehyin delaletini ele alma şekli, özellikle Vâkıfıyye perspektifinde değerlendirilmiştir. Usûl âlimleri arasında emir ve nehiy konusunda çeşitli görüş ayrılıkları bulunmaktadır. Bu farklılıklar, emrin doğrudan icâba delalet edip etmediğine, emredilen fiilin fevr veya terâhîye yorulup yorulmayacağına dair meseleleri içermektedir. Kimi usûl âlimleri, bir emrin doğrudan icâba yorulması gerektiğini avunurken diğerleri ise emrin nedbe delalet ettiğini ifade eder. Emrin zaman açısından esnekliği ve tekrarı konusunda da çeşitli görüşler mevcuttur. Bâkıllânî, genellikle emir ve nehyin delaletinde vakf prensibini benimseyerek diğer usûl bilginlerinden farklı bir yaklaşım sergilemiştir. Ancak, onun bu tavrı emir ve nehyin tüm konularında sürekli bir tutum oluşturmamaktadır. Bu makale, vakf prensibini benimseyen usûl âlimlerinin Bâkıllânî örneği üzerinden homojen bir yapı oluşturmadığının fark edilmesine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu nedenle, makalede Bâkıllânî'nin görüşlerine odaklanılmış ve vakf prensibini benimsemeyen diğer usûl bilginlerinin görüşleri sadece gerektiğinde ve tartışmalı bir şekilde ele alınmıştır. Bu çalışmada, Usûl bilginleri içinde öne çıkan ve Vâkıfıyye olarak bilinen akımın temsilcilerinden kabul edilen Ebû Bekr el-Bâkıllânî'nin emir ve nehyin delaletine yönelik yaklaşımı incelenmiştir. Vâkıfıyye ekolünü benimseyen Usûl bilginleri genellikle "karinelere önem verme" ve "kesin yargı içeren kurallara mesafeli durma" gibi bir tavır sergilemişlerdir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/36 10.5281/zenodo.10397417 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 337-362 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 337-362 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/36/29 Telif Hakkı (c) 2023 Mehmet Nezir Ceylan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/39 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

From the Messenger Jesus to God Jesus: Examination in light of Holy Quran and the Bible Elçi İsa’dan Tanrı İsa’ya: Kur’ân-ı Kerim ve Kitâb-ı Mukaddes Işığında Bir İnceleme Bozdemir, Hatice Rahime Gül, Ali Rıza Tefsir, İsa Havariler İlk Dönem Hıristiyanlığı Teslis Commentary Jesus Apostles Early Christianity Trinity There are similar messages, common names and concepts in the Holy Bible and the Holy Quran. When we go into details from the perspective of each religion, we see a significant difference in the meanings attributed to similar concepts and names. When it comes to Jesus Christ, the conceptions of God and Prophethood come into conflict. The primary purpose of this article is to examine the belief in the Trinity, which has taken place in religious terminology, through the texts of the Holy Bible and the Holy Qur'an, and to clearly and clearly reveal that there is no evidence of the Trinity in the content of the Holy Bible. While the Holy Qur'an and the canonical gospels were the focal point of our study, we consulted the first period Kur’an commentaries. In addition, we conducted interviews with the with clergy of some leading Christian sects in Turkey in order to clarify the dimension of the perception of Jesus Christ within the framework of the Trinitarian belief today. Kutsal Kitap’ta ve Kur’ân-ı Kerim’de benzer mesajlar, ortak isim ve kavramlar bulunmaktadır. Her dinin kendi perspektifiyle detaylara inildiğinde bu kavram ve isimlere yüklenen anlamlarda ciddi boyutlarda farklılaşma görülür. Konu Hz. İsa olduğunda ise tanrı ve peygamberlik tasavvurları karşı karşıya gelmekte hatta tamamen zıt inanç ve kabuller bulunmaktadır. Makalenin öncelikli amacı, dinî terminolojide yer almış olan teslis inancını Kitâb-ı Mukaddes ve Kur’ân-ı Kerim metinleri üzerinden irdelemek ve teslise dair herhangi bir bulgunun olmadığını açık ve net bir şekilde ortaya koymaktır. Çalışmamızda Kur’ân-ı Kerim ve kanonik İnciller’i temel alırken ilk dönem Kur’ân tefsirlerinden ve Kitâb-ı Mukaddes’in diğer bölümlerinden de yararlandık. Bununla beraber günümüzde teslis inancı çerçevesinde Hz. İsa algısının gelmiş olduğu noktayı netleştirme adına Hıristiyan mezheplerinin Türkiye’deki önde gelen bazı din adamları ile teslis ve Hz. İsa hakkında birtakım görüşmeler yaptık ve bunlarla ilgili değerlendirmelerde bulunduk. Yaptığımız araştırma sonucunda Kitâb-ı Mukaddes’in hiçbir yerinde teslis inancının açık bir biçimde bulunmadığını, Hz. İsa’nın, üçlü tanrı inancının bir parçası olarak görülmesinin Hıristiyanlık içerisinde sonradan geliştiği, Kur’ân’da da bu inancın eleştirildiği kanaatine ulaştık. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/39 10.5281/zenodo.10321491 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/39/26 Telif Hakkı (c) 2023 Hatice Rahime Bozdemir, Ali Rıza Gül https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/40 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

The Ruling of Asking Questions in Terms of Islamic Law and Matter of Asking Questions That Will Create Responsibility İslam Hukuku Açısından Soru Sormanın Hükmü Ve Sorumluluk Oluşturacak Soru Sorma Meselesi Araz, Yunus Taştekin, Muhammed Mustafa İslam Hukuku Hüküm Sorumluluk Soru Sorma Islamic Law Judgment Responsibility Asking Questions long history stems from the sense of curiosity in people. In order to satisfy his sense of curiosity, a person questions everything he has seen and witnessed since the day he opened his eyes. This is the case both for practical life and for all sciences in general and the Basic Islamic Sciences, which is our research subject in particular. In religious texts, it is possible to encounter many examples of questions that will satisfy this phenomenon of curiosity in human beings. Although asking questions is basically an encouraged activity, it cannot be said that it always leads to positive and acceptable results. In this research, we have touched on issues such as how asking questions is handled in Islamic law, examples of positive/encouraged questions, examples of negative (makruh and haram) questions, and the effects of such examples of questions on the legal field. First of all, we discussed the conceptual framework of asking questions and the information about questions in the Quran and Sunnah. Then, we compiled information about the ruling on asking questions. Here, we first examined the situations in which it is deemed appropriate to ask questions in terms of wajib, recommended and permissible forms. Finally, we discussed situations where asking questions is frowned upon or prohibited. Based on this information, we have summarized the general characteristics of situations where it is not deemed appropriate to ask questions. As a result, it is seen that asking questions is a way of obtaining information that Islam encourages and cares about, and the situations in which asking questions are prohibited are based on few and various reasons. Soru sorma insanlık tarihi kadar eskiye dayanır. Soru sormanın bu kadar uzun bir geçmişe sahip olması insandaki merak duygusundan kaynaklanır. Sahip olduğu merak duygusunu tatmin etmek için insan, gözünü açtığı günden bugüne kadar gördüğü, şahit olduğu her şeyi sorgular. Bu durum hem pratik hayat için hem de genelde bütün bilimler özelde ise araştırma konumuz olan Temel İslam Bilimleri için de aynı şekilde söz konusudur. Dini metinlerde de insandaki bu merak olgusunu tatmin edecek pek çok soru örnekleriyle karşılaşmak mümkündür. Soru sormak temelde teşvik edilen bir aktivite olmakla birlikte her zaman olumlu ve kabul edilebilir sonuçlara yol açtığı söylenemez. Biz bu araştırmamızda soru sormanın İslam hukukunda nasıl ele alındığı, olumlu/teşvik edilen soru örnekleri, olumsuz (mekruh ve haram) soru örnekleri, bu tür soru örneklerinin hukukî alana etkisi gibi konulara değindik. Öncelikle soru sormanın kavramsal çerçevesini, Kur’ân ve sünnette soru ile ilgili bilgileri ele aldık. Daha sonra soru sormanın hükmü ile ilgili bilgileri derledik. Burada öncelikle soru sormanın uygun görüldüğü durumları vacip, müstehap ve mübah şekilleri ile inceledik. Son olarak soru sormanın hoş karşılanmadığı veya yasaklandığı durumları ele adık. Bu bilgilerden hareketle soru sormanın uygun görülmediği durumlardaki genel nitelikleri maddeler halinde özetledik. Sonuç olarak soru sormanın İslam’ın teşvik etttiği ve önemsediği bir bilgi elde etme yolu olduğu ve soru sormanın yasaklandığı durumların az ve çeşitli sebeplere dayandığı görülmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/40 10.5281/zenodo.10326142 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 294-317 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 294-317 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/40/27 Telif Hakkı (c) 2023 Yunus Araz, Muhammed Mustafa Taştekin https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/44 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

A Socio-Cultural Approach to the Oghuz Rebellion in the Era of Sultan Sencer Sultan Sencer Dönemi Oğuz İsyanına Sosyo-Kültürel Bir Yaklaşım Çınar, Emir Genel Türk Tarihi Büyük Selçuklu Devleti Sencer Oğuz İsyanı Atsız Kamaç General Turkish History Great Seljuk Empire Sencer Oghuz rebellion Atsız Kamaç In the XI. century, The Great Seljuk Empire what was established on the one hand with the Oghuz’s struggles each other, on the other hand their attempts, similarly was broken down the result of civil strives of this people. The large part of these civil strives in the Seljuk Empires has consisted of the Oghuz rebellions, who was the founder people of the empire. The Oghuz rebellion in the era of Sultan Sencer was the strongest rebellion which caused to break down this state. Notably this rebellion, all the Oghuz rebellions in this era are the multidimensional historical issues and are related each other. In this study, the Oghuz rebellion, occurred as a result of the alienation of the Seljuk Empire, which Oghuz tribes had turned into a great empire with difficulty, by other Turkic tribes and Iranian elements who took part in the administrative and military structure, has discussed. And political and socio-cultural factors underlying this rebellion have been analyzed. Throughout the study, the other Oghuz rebellions which attempted in the history of the Seljuk Empire have been researched. And it has been tried getting to the bottom of chaotic relations between the Oghuz tribes and their state. The political structure of the Oghuz rebellion of the Sencer era, the main subject of this study, has been analyzed starting from the Battle of Qatwan on the eve of the rebellion in order to present the historical context. Then, the atmosphere of war between Sultan Sencer and the Oghuz tribes, and his captivity have been evaluated. The socio-cultural reasons of the Oghuz rebellion which is the main topic the article have been judged in the final chapter of the study, independently And, the Oghuz people’s political crisis largely was based on their warrior and nomadic nature. yüzyılda bir yandan Oğuzların birbirleriyle mücadeleleri diğer yandan da onların çabalarıyla kurulan Büyük Selçuklu Devleti, benzer şekilde bu halkın iç çekişmeleri sonucu yıkılmıştır. Selçuklu Devleti içindeki iç çekişmelerin büyük bölümünü, bu devletin kurucu halkı olan Oğuz boylarının kalkıştıkları isyanlar oluşturmuştur. Sultan Sencer dönemi Oğuz isyanı ise, bu devletin yıkılmasına sebep olan en güçlü isyandır. Başta bu isyan olmak üzere bu dönemde gerçekleşen bütün Oğuz isyanları birbiriyle derin ilişkileri olan çok yönlü tarihî vakıalardır. Bu çalışmada Oğuz boylarının güçlükle büyük bir imparatorluk hâline getirdiği Selçuklu devletinin idari ve askeri yapısında görev alan diğer Türk boyları ve İranî unsurlar tarafından ötelenmesi sonucu meydana gelen Oğuz isyanı ve bu isyanın altında yatan siyasi ve sosyo-kültürel etmenler ele alınmıştır. Çalışma boyunca Oğuzların Selçuklu devleti tarihinde kalkıştıkları diğer isyan örnekleri ele alınmış ve gerçekte Oğuz boylarının kendi devletleriyle olan kaotik ilişkilerinin arka planına inilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ana konusu olan Sencer dönemi Oğuz isyanının siyasal yapısını ve tarihsel bağlamını sunmak adına, isyan arifesindeki Katvan Savaşı incelenmiştir. Ardından Sultan Sencer ve Oğuz boyları arasındaki savaş ortamı ve Sultan’ın esir düşüşü ele alınmıştır. Çalışmanın ana konusu Oğuz isyanının sosyo-kültürel sebepleri ise, çalışmanın son bölümünde müstakil bir başlık altında değerlendirilmiş ve Oğuz halkının siyasi sıkıntıları, büyük ölçüde onların savaşçı ve göçebe doğası üzerinden incelenmiştir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/44 10.5281/zenodo.10397712 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 363-388 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 363-388 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/44/30 Telif Hakkı (c) 2023 Emir Çınar https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/46 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Book Review: Dede Institution in Anatolian Alevism Kitap Değerlendirmesi: Anadolu Aleviliğinde Dedelik Kurumu Ünlü, İlyas Din Sosyolojisi Alevilik Bektaşilik Dedelik Tokat Sivas Hasan Coşkun Sociology of Religion Alevism Bektashism Male Alawi Leadership Tokat Sivas Hasan Coşkun This study is about the introduction and evaluation of Assoc. Prof. Dr. Hasan Coşkun's work titled ‘Dede Institution’ in Anatolian Alevism. While preparing our study, we used the author's name and other published works. Despite the increase in publications on Alevism-Bektashi, the scarcity of studies examining Dede Institution in Anatolian Alevism reveals the importance of the work we will promote. Although the subject of Alevism has been a popular subject in our country recently, the abundance of publications far from field studies makes this demand insufficient. Hasan Coşkun, the author of the work we examined, conveyed Dede Institution through the Alevism of the Tokat and Sivas regions in a fluent, understandable and objective way with the knowledge and experience he gained from field observations. The work we are examining is a work based on field research. Although field research is important in terms of carrying out the primary actors of the subject, the difficulties of the field are also an issue that cannot be ignored. The fact that subjects such as Dede Institution and the quarry structure are the subject of a study other than field research will mean that the relevant subjects will be deprived of their primary interlocutors, which is not a desirable situation in terms of the nature and quality of the study. Bu çalışma, Hasan Coşkun’un Anadolu Aleviliğinde Dedelik Kurumu isimli eserinin tanıtımını ve değerlendirmesini konu edinmektedir. Çalışmamızı hazırlarken yazarın ismi geçen eseri ve yayınlamış olduğu diğer eserleri kullandık. Alevilik-Bektaşilik konusundaki yayınların artışına rağmen Anadolu Aleviliğinde Dedelik Kurumu’nu inceleyen çalışmaların azlığı tanıtımını yapacağımız eserin önemini ortaya koymaktadır. Alevilik konusu ülkemizde son zamanlarda rağbet görmüş bir konu olmasına rağmen, saha çalışmalarından uzak yayınların çokluğu bu rağbeti yetersiz kılmaktadır. İncelediğimiz eserin yazarı Hasan Coşkun, Tokat ve Sivas yöresi Aleviliği üzerinden dedelik kurumunu, saha gözlemlerinden elde ettiği bilgi ve tecrübelerle akıcı, anlaşılır ve objektif bir şekilde aktarmıştır. İncelediğimiz eser, alan araştırmasına dayalı bir eserdir. Alan araştırmaları, konunun birincil aktörleriyle gerçekleştirilmesi açısından önem arz etse de alanın zorlukları da göz ardı edilmeyecek bir husustur. Dedelik kurumu ve ocak yapılanması gibi konuların alan araştırması dışında bir çalışmaya konu olması ilgili konuların birincil muhataplarından mahrum kalması anlamına gelecektir ki bu da çalışmanın niteliği ve kalitesi açısından arzu edilecek bir durum değildir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/46 10.5281/zenodo.10432919 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 466-471 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 466-471 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/46/34 Telif Hakkı (c) 2023 İlyas Ünlü https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/50 2024-07-16T12:11:49Z pub:ART

Bir İnsanlık Suçu ve Soykırım Trajedisi: İsrail'in Filistinlilere Uyguladığı Devlet Terörü Nedeniyle Yargılanması Gerektiğine Dair Bir Değerlendirme A Crime against Humanity and the Tragedy of Genocide: An Evaluation That Israel Should Be Sued for State Terrorism against Palestinians Arı, Yılmaz Turan, Mustafa Sociology of Religion Israel USA Terrorism Palestine Gaza War Occupation Genocide Din Sosyolojisi İsrail ABD Terörizm Filistin Gazze Savaş İşgal Soykırım Filistin topraklarında kurulduğu günden beri bölge insanına özellikle de Müslümanlara baskı uygulayan İsrail, bir terör örgütü gibi hareket etmektedir. Yakın zamanda meydana gelen bir gelişme olarak; 7 Ekim 2023’ten beri Gazze’ye yönelik birçok saldırı düzenlemiş, Gazze’de yaşayan binlerce masum insanı katletmiş veya yaralamıştır. Bu saldırılar, Uluslararası Hukuk, Savaş Hukuku ve Uluslararası Ceza Hukuku kurallarını, Uluslararası Ceza Mahkemesi kararlarını, Cenevre ve Lahey Sözleşmelerini, BM Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi’ni, İnsan Hakları İzleme Örgütü raporlarını ve insanlık vicdanını ihlal etmektedir. İsrail, Gazze’de bebekleri, çocukları, kadınları, silahsız sivilleri, gazetecileri, hastaneleri, okulları, sivil konutları, cami ve kiliseleri, mülteci kamplarını, ambulansları, yaralı konvoylarını, kültürel mirası bombalamış, fosfor bombası kullanmış, esirlere kötü muamele etmiş, sivil halka açlık ve susuzluk çektirmiş, enerji ve diğer temel ihtiyaç maddelerine ambargo uygulamış, iki milyon kadar insanı göçe zorlamış ve bölge halkını topluca yok etme politikasını uygulamıştır. Tüm bu hususlar, savaş suçunun konusu olmanın yanı sıra aynı zamanda insanlığa karşı da işlenen suçlara da konu olmaktadır. Kuruluşundan beri İsrail’in yaptığı katliam dizisi ve hukuk tanımayan eylemleri karşısında, ABD başta olmak üzere birçok ülke, İsrail yönetimine koşulsuz askeri ve siyasi destek sağlamıştır. ABD, İsrail’e yıllık 3.8 milyar dolarlık askeri yardım yapmakta ve BM Güvenlik Konseyi’nde İsrail aleyhine çıkan karar tasarılarını veto etmektedir. ABD’nin yanı sıra Fransa, Almanya, İngiltere, Kanada gibi ülkeler de İsrail’in saldırılarını meşru göstermeye çalışmakta, Gazze’ye yönelik ambargoyu kaldırmamaktadır. Ayrıca bu ülkeler, İsrail’in işgal ettiği topraklarda yaptığı yerleşim faaliyetlerini engellememekte ve İsrail’in uluslararası hukuka uymasını sağlamak için kendisine baskı yapmamaktadırlar. Bu ülkeler, İsrail’in savaş suçlarını destekleyerek insanlık suçuna ortak olmaktadır. Gazze’de yaşanan bütün dram ve zulümler karşısında, dünyanın çeşitli üniversitelerinde çalışan akademisyenler, insan hakları savunucuları, sanatçılar, sporcular, gazeteciler, kanaat önderleri, din adamları, hâkim ve savcılar, uluslararası toplumu harekete geçmeye çağırmaktadır. Bu insanlar, Gazze’deki acının derhal durdurulmasını, sorumluların hesap vermesini, Gazze halkının yaşam hakkı ve özgürlüklerinin korunmasını, Gazze’ye yönelik ambargonun kaldırılmasını, Gazze’nin yeniden inşasını ve Filistin halkının bağımsız devletine kavuşmasını talep etmektedir. Bu talepler, tarihi, vicdani, ahlaki ve medeni bir görev olarak deklare edilmektedir. Filistin topraklarını ele geçiren ve ABD başta olmak üzere birçok devletten aldığı destekle bölge halkına her fırsatta orantısız güç kullanarak soykırım suçu işleyen İsrail’in ve kendisine destek veren diğer güçlerin yargılanması konusu, bu makalenin temel amaç ve problemini oluşturmaktadır. Çalışma; kitle iletişim araçları, sosyal medya platform ve gazete portal haberlerinin yanı sıra dergi makalesi, kitap vb. argümanlardan yararlanılarak kaynak taraması metodu ile elde edilen verilerden yola çıkılarak hazırlanmıştır. Israel, which has been oppressing the people of the region, especially Muslims, since its establishment in the Palestinian territories, acts almost like a terrorist organization. As a recent development, since October 7, 2023, Israel has carried out many attacks on Gaza, killing or injuring thousands of innocent people living in Gaza. These attacks violate the rules of International Law, the Law of War and International Criminal Law, the International Criminal Court decisions, the Geneva and Hague Conventions, the UN Convention on Conventional Weapons, Human Rights Watch reports and the conscience of humanity. In Gaza, Israel has bombed babies, children, women, unarmed civilians, journalists, hospitals, schools, civilian housing, mosques and churches, refugee camps, ambulances, convoys of the wounded, cultural heritage, used phosphorus bombs, mistreated prisoners, starved and dehydrated the civilian population, imposed an embargo on energy and other basic necessities, forced the displacement of up to two million people and implemented a policy of mass extermination of the population. All of these are not only war crimes, but also crimes against humanity. In the face of Israel's series of massacres and unlawful actions since its establishment, many countries, especially the United States, have provided unconditional military and political support to the Israeli government. The US provides Israel with $3.8 billion in annual military aid and vetoes UN Security Council resolutions against Israel. In addition to the US, countries such as France, Germany, the UK, Canada and the UK are trying to legitimize Israel's attacks and refuse to lift the embargo on Gaza. Moreover, these countries do not prevent Israeli settlement activities in the occupied territories and do not put pressure on Israel to comply with international law. By supporting Israel's war crimes, these countries are complicit in crimes against humanity. In the face of all the dramas and atrocities taking place in Gaza, academics, human rights defenders, artists, athletes, journalists, opinion leaders, clergy, judges and prosecutors from universities around the world are calling on the international community to take action. They demand an immediate halt to the suffering in Gaza, accountability for those responsible, the protection of the right to life and freedom of the people of Gaza, the lifting of the embargo on Gaza, the reconstruction of Gaza and an independent state for the Palestinian people. These demands are declared as a historical, conscientious, moral and civilized duty. The main purpose and problem of this article is the prosecution of Israel, which has captured the Palestinian territories and committed the crime of genocide by using disproportionate force against the people of the region at every opportunity with the support of many states, especially the USA, and the other powers that support it. The study has been prepared based on the data obtained through the method of source scanning by utilizing arguments from mass media, social media platforms and newspaper portal news, as well as research articles, books, etc.. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2023-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/50 10.5281/zenodo.10429568 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 1 No. 2 (2023): Aralık Sayısı; 445-465 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 1 Sayı 2 (2023): Aralık Sayısı; 445-465 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/50/33 Telif Hakkı (c) 2023 Yılmaz Arı; Mustafa Turan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/53 2025-02-11T12:17:47Z pub:ART

English Analysis of Civil Society Participation in Governance Regulation in Turkey Türkiye’de Sivil Toplum Katılımının Yönetişim Düzenlemeleri Üzerinden İncelenmesi Serenli, Abdullah Yönetim Sivil Toplum Yönetişim Politika Metinleri Katılım Public Management Civil Society Governance Policy Texts Participation Governance, developed as a model that enhances the participation of actors in management approaches, encompasses  the  involvement  of  stakeholders in  the development and implementation of policies through different mechanisms. A succinct statement expressing that the emergence of new theories and management approaches, influenced by social and economic reasons, has replaced the traditional understanding of public administration, spans an extensive period. Indeed, changes in management during political processes and the simultaneous development of democratic approaches have influenced the methodology of public management. The necessity to redefine and redevelop theories has arisen due to the encounter of environmentally developed theories with local dynamics in the implementation phases. This transformation has triggered the development of theories in the application variances, involving both external factors and internal factors such as local and cultural reflexes. In this cycle, governance has emerged as a reflection of participatory democracy with its principles, arising from the assertion that social factors are neglected in management. Among these principles, the principle of participation in governance, emphasizing the involvement of the state, private sector, and civil sectors in governance within the framework of neo-liberal policies, has gained prominence. The approach, while globally emerging in the 90s, has become more pronounced in Turkey since the 2000s. Legislative and policy regulations, which can also be interpreted as a result of external and internal factors within the scope of democratization and freedoms, have become more noticeable, especially from this date. The governance regulations implemented in Turkey after 2000, primarily focusing on five-year development plans, have been attempted to be analyzed through descriptive texts transformed into legislation, depicting the stages of participation in civil society, and how it is included in public policies, referring to source texts. Yönetim yaklaşımlarında aktörlerin katılımını arttıran bir model olarak geliştirilen yönetişim; politikaların geliştirilmesinde ve uygulamalarda paydaşların da süreçlere farklı mekanizmalar ile dâhil edilmesini kapsamaktadır. Öz bir cümle ile ifade edebileceğimiz; geleneksel kamu yönetimi anlayışından sosyal ve ekonomik nedenlerin de etkisi ile yeni teorilerin, yeni yönetim yaklaşımların ortaya çıkması, uzun bir zaman dilimini ihtiva etmektedir. Elbette politik süreçte yönetim değişiklikleri ve genel olarak demokratik yaklaşımların eşzamanlı gelişimi de kamunun yönetimindeki metodolojiyi etkilemiştir. Çevresel boyutta geliştirilen teorilerin, uygulama safhalarındaki yerel dinamiklerle karşılaşılması sonucu yeniden tanımlanmasına ve yeniden geliştirilmesine zorunlu olarak gidilmiştir. Bu değişim, teorilerin hem dışsal etkenler hem de yerel ve kültürel reflekslerle uygulama farklılıklarında içsel etkenler ile geliştirilmesini tetiklemiştir. Bu döngüde, yönetimde sosyal faktörün de ihmal edildiği savı üzerinden ortaya çıkan yönetişim; ilkeleri ile katılımcı demokrasinin de bir yansıması olarak görülmüştür. Bu ilkelerden; neo-liberal politikalar çerçevesinde devlet, özel sektör ve sivil sektörlerin yönetime paydaşlığındaki katılımcılık ilkesi, biraz daha ön plana çıkmıştır. Yaklaşım, 90’lı yıllardaki küresel ölçekte ortaya çıkışını, Türkiye’de 2000’li yıllar itibariyle daha belirgin olarak göstermeye başlamıştır. Demokratikleşme ve özgürlükler kapsamındaki dışsal ve içsel etkenlerin sonucu olarak da yorumlanabilecek mevzuat ve politika kaynaklarındaki düzenlemeler daha çok bu tarih itibariyle görülmeye başlamıştır. Türkiye’de 2000 yılı sonrası gerçekleştirilen yönetişim düzenlemelerinin, özellikle beş yıllık Kalkınma Planları öncelikli olmak üzere, mevzuatta yer verilen bazı metinler betimlenerek, sivil toplum özelinde katılımın hangi aşamalarına ve nasıl dâhil edildiği kamu politikalarına referans olan kaynak metinler üzerinden analiz edilmeye çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/53 10.5281/zenodo.10594090 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 190-205 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 190-205 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/53/85 Telif Hakkı (c) 2024 Abdullah Serenli https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/54 2025-02-11T11:59:37Z pub:ART

Entry of Ja’ferism to Anatolia Ca‘ferîliğin Anadolu’ya Girişi Banaz, Şaban Mezhepler Tarihi Şiî Ca‘ferîlik İmâmiyye Safevîler Anadolu History of Sects Shiite, Ja’ferism Imamiye Safavids Anatolia In order to know when and under what conditions Jafarism entered Anatolia, it is necessary to know well the historical relations between Turkey and Iran, which are neighbors and have deep-rooted histories. While the historical origins are examined in the studies on the entry of some Jafarism beliefs into Anatolia, quite different and contradictory ideas and historical justifications are made; different opinions are put forward about the place of Jafarism within these ideas. Some understandings of Jafarism were first introduced to Anatolia through Safavid propaganda in the late 15th and early 16th centuries. Because the Safavids used Shiism as a political tool in order to ensure the state order they established, and they tried to spread this understanding to the extreme points of Anatolia in order to gather supporters for themselves. However, since the Seljuks there had been a dominant understanding of Sunni Islam in Anatolia and  this  has  turned  into  state  policy,  Jafarism  did  not  have  the  opportunity  to  spread  in Anatolia; The sect could not exist as an identity in Anatolia. During these periods, there were only manifestations of some Jafarism concepts in Anatolia, such as the Love of Ahl al-Bayt, the Twelve Imams, Karbala, tevella and teberrâ. Jafarism entered Anatolia as a sectarian identity in very recent times due to the migration of people from countries such as Russia, Azerbaijan and Armenia to settle in Turkey. In this study, which we’ve carried out by literature review and document analysis method, evaluations have been made regarding some claims about the entry of Jafarism into Anatolia. In this article, which we have started with the Safavid period, when Anatolia was exposed to the influence of Shiism, and then have tried to evaluate the process until today, the historical periods related to the subject are discussed without going into deep analysis within the scope of the article. Ca‘ferîliğin Anadolu’ya ne zaman ve ne şekilde girdiğinin bilinebilmesi için birbirine komşu olan ve çok köklü geçmişlere sahip olan Türkiye ile İran Devletlerinin tarihsel süreçteki ilişkilerinin iyi bir şekilde bilinmesi gerekmektedir. Ca‘ferîliğe ait birtakım inançların Anadolu’ya girişi hakkında bugüne kadar yapılan çalışmalarda çoğunlukla tarihsel süreç incelenmiş; ortaya konulan fikirlerde ise çok farklı tarihsel temellendirmeler yapılmış ve birbirine zıt görüşler ortaya koyulmuştur. Ca‘ferîliğe ait birtakım anlayışlar Anadolu’ya ilk olarak 15. yüzyılın sonları ile 16. yüzyılın başlarında Safevî propagandaları sayesinde girmiştir. Nitekim Safevî Hanedanlığı, kuracakları devlet düzenini sarsılmaz temeller üzerine inşa etmek ve siyasi yönden de yönetimlerine mutlak itaati sağlamak için Sünnîliği bırakıp Şiîliği tercih etmiş; bu yeni düşünce sistemini kendilerine taraftar toplamak ve devletin sınırlarını genişletmek maksadıyla Anadolu’nun her yerine yaymaya çalışmıştır. Ancak Selçuklulardan beri Anadolu’da baskın bir Sünnî İslam anlayışının olması ve bunun da devlet politikası haline dönüşmüş olması sebebiyle Ca‘ferîlik, Anadolu’da yayılma imkânı bulamamış; mezhebî bir kimlik ve yaşayan bir halk topluluğu olarak varlık gösterememiştir. Safevî propagandalarının yoğun olarak yapıldığı dönemlerde Anadolu’da sadece Ehl-i Beyt Sevgisi, Oniki imam, Kerbela, tevellâ ve teberrâ anlayışları gibi Ca‘ferîliğe ait birtakım anlayışların tezahürleri olmuştur. Ca‘ferîliğin mezhebi kimlik ve toplumsal varlık olarak Anadolu’ya girişi daha çok yakın dönemlerde Ermenistan, Azerbaycan ve Rusya gibi ülkelerden göçerek gelenlerin Türkiye’ye yerleşmeleri neticesinde olmuştur. Literatür taraması ve doküman analizi yöntemi ile gerçekleştirdiğimiz bu çalışmada Ca‘ferîliğin Anadolu’ya girişi hakkındaki birtakım iddialara yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Anadolu’nun Şiîlik etkisine maruz kaldığı Safevîler dönemi ile başlattığımız ve sonrasında günümüze kadar gelen süreci değerlendirmeye çalıştığımız bu çalışmada konuyla ilgili tarihsel dönemler makale sınırları kapsamında derin tahlillere girmeden ele alınmış ve tartışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/54 10.5281/zenodo.11261259 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 41-75 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 41-75 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/54/78 Telif Hakkı (c) 2024 Şaban Banaz https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/55 2025-02-11T12:04:17Z pub:ART

Ottoman Kalamist Kemalpaşazade's Dual Understanding of Death Osmanlı Kelâmcısı Kemâlpaşazâde’nin İkili Ecel Anlayışı Gür, Eyüp Kelâm Kemâlpaşazâde Mu’tezile Ecel Kader Kalam Kamalpashazāde Mu’tazila Appointed time Qadar Kemalpashazāde, who witnessed the golden age of the Ottoman Empire, conformed to his family tradition and served in military class for a while and then transferred to Ilmiye class (authority on religious law and education). After getting an advanced education, Kemalpashazāde both taught many students and wrote many books. On the other hand, he had the opportunity to utilize his expertise in bureaucracy. Although he was a prominent Fiqh scholar,  he proved to be a competent Kalam scholar with the explanations and footnotes he wrote on the classic writings of Kalam Kemalpashazāde wrote genuine risalas on  the  most Specific topics of Kalam such as qada and qadar (destiny, predestination), and appointed time; in this manner, in his books Risāle fi’l-cabr ve’l-kader ve Risāle fi’l-ecel he also interpreted the topic of appointed time on the same line with Ahl-I Sunnah’s qadar understanding. By evaluating the concept of appointed time in two categories as inevitable and suspended, he discussed a dual concept of appointed time and accused the ones who claimed one appointed time as erroneous. Nonetheless, in order not to be seen on the same line with Mu’tazila, he did not abstain from stating that his understanding of appointed time is different from theirs. Kemalpashazāde who considered the topic of appointed time from the Qur’an perspective used Tafsir and Qur’an works as his references. In Qur’an, the appointed time, which is one of the topics Kemalpashazāde wrote independent books, is used in different context and appropriate to its lexical meaning; and it refers to the lifetimes of humans and of the world, and also to the end of those lifetimes. Furthermore, the verses and the hadith use the concept of appointed time outside of its lexical meaning and they present it as an opportunity for humans to use it for performing good deeds. In this meaning, the appointed time is presented as a source of motivation that encourages humans to perform good deeds. The kalam sects (Sunni schools of law), they shaped the issue of appointed time in the direction of the qadar doctrines of their sects. Osmanlı devletinin yükselme dönemine şahit olan Kemâlpaşazâde, aileden gelen geleneğe uyarak belli bir süre askeri sınıf içerisinde görev icra ettikten sonra ilmiyeye intisap etmiştir. Kemâlpaşazâde, ileri derecede bir tedrisatın ardından hem talebe yetiştirmiş hem de çok sayıda eser kaleme almıştır. Diğer taraftan birikimini bürokraside uygulama fırsatı bulmuştur. Kemâlpaşazâde, fıkıhçı yönüyle öne çıksa da büyük Kelâm eserlerine yazdığı şerh ve haşiyelerle Kelâmdaki vukûfiyetini ispatlamıştır. Kemâlpaşazâde, kaza, kader ve ecel gibi Kelâm ilminin en spesifik konularında müstakil risaleler yazmış; bu minvalde Risâle fi’l-cebr ve’l-kader ve Risâle fi’l-ecel adlı eserlerinde ecel mevzusunu Ehl-i sünnetin kader anlayışı çizgisinde yorumlamıştır. Ecel kavramını mübrem ve muallak ecel olmak üzere iki kategoride değerlendirerek ikili bir ecelden söz etmiş, tek ecel vardır diyenleri hatalı olmakla itham etmiştir. Bununla birlikte Mu’tezile ile aynı çizgide görünmemek için kendi ecel anlayışının onlardan farklı olduğunu ifade etmekten de geri durmamıştır. Ecel konusunu Kur’ân merkezli olarak mütalaa eden Kemâlpaşazâde, referans kaynakları olarak da tefsir ve kelâm eserlerini kullanmıştır. Kemâlpaşazâde’nin üzerinde müstakil eser yazdığı konulardan birisi olan ecel, Kur’ân’ı Kerim’de ise farklı içeriklerde olmak üzere sözlük anlamlarına uygun bir tarzda insanın, dünyanın ve milletlerin yaşam suresi ve bu sürenin sonuna işaret edecek şekilde kullanılmaktadır. Ayrıca ayet ve hadisler sözlük anlamının dışında ecel kavramını, insanın iyi davranışlarda bulunarak değerlendirmesi gereken bir imkân olarak sunmaktadır. Bu anlamda ecel, insanı iyilik yapmaya sevkeden bir motivasyon kaynağı olarak takdim edilmektedir. Kelâm mezhepleri ise, ecel mevzusunu, mezheplerinin kader doktrini doğrultusunda şekillendirmişlerdir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/55 10.5281/zenodo.11507115 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 96-116 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 96-116 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/55/80 Telif Hakkı (c) 2024 Eyüp Gür https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/56 2025-02-11T11:52:59Z pub:ART

According to Ibn Battûta's (d. 770/1368-69) Travelogue Hadith-Sunnah in Anatolia Culture İbn Battûta’nın (ö. 770/1368-69) Seyahatnâmesi’ne Göre Anadolu’da Hadis-Sünnet Kültürü Karaca, Muhammed Öztoprak, Mustafa Hadis Sünnet İbn Battuta Seyahatname Kültür Hadith Sunnah Ibn Battuta Travel Book Culture Ibn Battuta was a Muslim traveler who lived in the 14th century. During his thirty-year-long travels, he stopped by Anatolia when he was in his thirties, stayed there for three or four months, stayed in dervish lodges, zawiyas and dervish lodges, mostly in close contact with the public, and recorded the people's knowledge, manners and customs regarding religion. Wherever he went, he first paid attention to the religious and cultural life of that place. He evaluated the scientific and cultural situations he encountered on the basis of his own knowledge. The geography he lived in and the religious sciences he had learned up to that point were the aspects on which he based his evaluation of events. The perspective of a traveler has revealed a photograph blended with culture. The article is within the framework of Seyahatname. From the information in the work, the scientific and cultural situation of the Anatolian people has been determined. As a result of the study, it was understood that many events that Anatolian people do in daily life are based on circumcision culture.  However,  the basis of the deeds in the  Sunnah  is  unknown.  It  has  been  severed  from  its  original  roots,  but  its  application  content is culturally religious and it is thought that it will at least have a divine counterpart. It has been observed that the religious and cultural situation in Anatolia is a religious culture in some cases and an acculturated religion in others. However, when considered in terms of both aspects, it is understood that the common point is that religion, especially the culture of circumcision, directs our people's lives as a compass. Considering these points, it has been determined that Seyahatnâme literature, especially Ibn Battuta's work, has a rich content in terms of Anatolia. In the article, the sampling method was used and the religious and cultural basis of each sample and its health status were determined; Every state, thought and action has been compared with its original foundations. İbn Battûta (ö. 770/1368-69), 14. yüzyılda yaşamış Müslüman bir seyyahtır. Otuz yıl süren gezileri esnasında otuzlu yaşlarında iken Anadolu’ya da uğramış, burada üç-dört ay kalmış, çoğunlukla halkla iç içe bir şekilde; tekke, zaviye, dergâhlarda konaklamış ve halkın din ile ilgili bilgi, görgü ve adetlerini kaydetmiştir. Her gittiği yerde, öncelikle oranın dini ve kültürel yaşantısına dikkat etmiştir. Karşılaştığı ilmi ve kültürel durumları, kendi bilgi birikimiyle değerlendirmiştir. Yaşadığı coğrafya ve o ana kadar öğrendiği dini ilimler, olayları değerlendirmede kendisinin temel aldığı yönler olmuştur. Bir seyyah açısından içinde bulunduğu bakış açısı, kültürle mezcedilmiş bir fotoğrafı ortaya koymuştur. Bu makalede, Seyahatnâme kitabındaki bilgilerden hareketle Anadolu insanının ilmi ve kültürel durumu tespit edilmiştir. Yapılan çalışma neticesinde, Anadolu insanının günlük hayatta yapageldiği birçok olayın sünnet kültürü temelli olduğu anlaşılmıştır. Ancak yapılan amellerin sünnetteki dayanağı büyük oranda halk tarafından bilinmediği görülmüştür. Günlük hayatta uygulanan hal ve davranışların, meselenin delilini bilme açısından asli köklerinden koparılmış, lakin uygulama muhtevası, kültürel olarak dini boyutlu olduğu, en azından ilahi bir karşılığının olacağı düşüncesiyle yapılagelmiştir. Anadolu’da yaşanan dini ve kültürel durumun, bazı örneklerde dinleştirilmiş kültür, bazılarında ise kültürleştirilmiş din olduğu tespit edilmiştir. Ancak her iki yön açısından düşünüldüğünde ortak noktanın, dinin, özellikle sünnet kültürünün insanımızın pusulası olarak hayatına yön verdiği anlaşılmıştır. Bu noktalar itibariyle bakıldığında, Seyahatnâme literatürünün, özelde İbn Battûta’nın yazdığı eserin Anadolu açısından zengin bir içeriğe sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Makalede, örneklem yöntemi kullanılmış, her bir örneğin dini ve kültürel temelde hangi noktada olduğu, sıhhat durumu belirlenmiş; her hal, düşünce ve eylemin, temel sabitelerle mukayesesi yapılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/56 10.5281/zenodo.11223237 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 1-23 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 1-23 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/56/76 Telif Hakkı (c) 2024 Muhammed Karaca, Mustafa Öztoprak https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/57 2025-02-11T12:08:40Z pub:ART

Loneliness and Philosophy Yalnızlık ve Felsefe Dogan, Melike Tüzer, Abdüllatif Felsefe Yalnızlık Ontoloji Varoluşçuluk Ontolojik Yalnızlık Philosophy Loneliness Ontology Existentialism Ontological Loneliness This article was prepared to answer the question why loneliness is a philosophical problem. To reveal why loneliness is a philosophical problem, it is necessary to first talk about what kind of a concept loneliness is, how it is defined, and the reasons for its emergence. It is important to show what kind of concept loneliness is and to define loneliness in an intellectual context to understand its relationship with philosophy. For these reasons, in the introduction section, it is briefly mentioned what loneliness means, how it can be defined, the reasons for its emergence, and why it has a different meaning from solitude in conceptual terms. While defining loneliness in the introduction, it is also mentioned that loneliness is not only a subject of psychology and that loneliness is an interdisciplinary concept that is studied in many fields and can arise in every age. On the other hand, this concept, which is difficult to understand and define, has types created from various perspectives. In this context, to explain the relationship between loneliness and philosophy, it is necessary to talk about the types of loneliness. Therefore, in the second part of the study, ontological loneliness, which is one of the types of loneliness created from an existential perspective, was chosen. Bu makale yalnızlığın neden felsefi bir problem olduğu sorusunu yanıtlamak üzere hazırlanmıştır. Yalnızlığın neden felsefi bir problem olduğunu açığa çıkarabilmek için öncelikle yalnızlığın nasıl bir kavram olduğundan, nasıl tanımlandığından ve ortaya çıkış sebeplerinden bahsetmek gerekir. Yalnızlığın nasıl bir kavram olduğunu göstermek ve yalnızlığı düşünsel bağlamda tanımlamak onun felsefe ile olan ilişkisini anlamak için önemlidir. Bu sebeplerle giriş bölümünde kısaca yalnızlığın ne anlama geldiğinden, nasıl tanımlanabileceğinden, ortaya çıkış sebeplerinden ve kavramsal açıdan neden tek başınalıktan farklı bir anlam içerdiğinden bahsedilmiştir. Yine giriş kısmında yalnızlık tanımlanırken, yalnızlığın sadece psikolojinin bir konusu olmadığına ve yalnızlığın pek çok alanda işlenen, her çağda ortaya çıkabilecek, disiplinler arası bir kavram olduğuna da değinilmektedir. Öte yandan anlaşılması ve tanımlanması zor olan bu kavramın çeşitli bakış açılarıyla oluşturulmuş türleri bulunmaktadır. Bu bağlamda yalnızlığın felsefe ile olan ilişkisini açıklayabilmek için yalnızlığın türlerinden de bahsetmek gerekir.  Bu yüzden çalışmanın ikinci kısmında, yalnızlığın varoluşçu bir bakış açısıyla oluşturulmuş türlerinden biri olan ontolojik yalnızlık seçilmiştir.    Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/57 10.5281/zenodo.11532723 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 142-157 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 142-157 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/57/82 Telif Hakkı (c) 2024 Melike Dogan, Abdüllatif Tüzer https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/58 2025-02-11T11:57:28Z pub:ART

Philosophy and Religion: Attention to Language and the Role of Reason Felsefe ve Din: Dile Ehemmiyet ve Aklın Rolü Burrell, David B. Turan, Mustafa Felsefe Din Dil Akıl Philosophy Religion Language Reason In this work by David B. Burrell, the concept of the importance given to language in the field of philosophy of religion, which is one of the sub-disciplines of philosophy, is discussed under different headings. In this study, the philosophical benefits that contribute to religious understanding are analyzed on the axis of medieval Jewish, Christian and Islamic studies. Under the heading of the importance of language, Thomas Aquinas is concerned with how we behave in linguistic expressions about God, and Bernard Lobergan, on the need for certainty, sees Thomas Aquinas as the founder of the paradigm, but presents Descartes as a definitive example in this regard. Under the heading of the evaluation of truth, the role of reason in the problem of truth is emphasized, followed by a discussion of how the existence of God is expressed through Aquinas' Summa Theologiae. In the section titled The Language of Imperfect Signification, it is pointed out that philosophers of religion differ in similar discourses when it comes to divinity. Although language is limited in relation to the concept of God, this problem is compensated for by the author by saying that the questioners are special creatures. As a result, this study has clarified the concept of preambula fidei (the highest divine knowledge) and clarified previously misunderstood studies. David B. Burrell’ın Türkçeye kazandırılan bu çalışmasında felsefenin alt disiplinlerinden biri olan din felsefesi alanında dile verilen ehemmiyet kavramı farklı başlıklarla ele alınmıştır. Çalışmada dinî anlayışa katkıda bulunan felsefî yararlar; Ortaçağ Yahudî, Hristiyan ve İslâmî araştırmalar ekseninde incelemeye tabi tutulmuştur. Dile ehemmiyet başlığı altında Tanrı hakkındaki dilsel ifadelerde Thomas Aquinas nasıl davrandığımızı, kesinlik ihtiyacı konusunda Bernard Lobergan’ın ise Thomas Aquinas’ı paradigma kurucusu olarak gördüğü; ama Descartes’i bu minvalde kesin bir örnek olarak sunması söz konusudur. Gerçeğin değerlendirilmesi başlığı altında hakikat sorununda aklın rolüne vurgu yapılarak hemen ardından Aquinas’ın Summa Theologiae’sı üzerinden Tanrı’nın varlığının nasıl ifade edildiği ele alınmıştır. Kusurlu Anlamlandırma Dili başlığında din filozoflarının, tanrısallık söz konusu olduğunda benzer söylemler konusunda ayrıştıklarına dikkat çekilmiştir. Tanrı kavramıyla ilgili olarak dil, her ne kadar sınırlı olsa da bu sorun, yazar tarafından sorgulayanların özel canlılar olduğunu söylemesiyle telâfi edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmayla beraber preambula fidei (en yüksek Tanrısal bilgi) kavramının incelenmesiyle önceden yanlış anlaşılmalara yol açan çalışmalara bir açıklık kazandırılmıştır.   Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/58 10.5281/zenodo.11243637 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 24-40 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 24-40 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/58/77 Telif Hakkı (c) 2024 David B. Burrell; Mustafa Turan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/60 2025-02-11T12:13:37Z pub:ART

A Comparison of Human Nature in the East and the West Through a Work of Necip Fazıl Kısakürek Necip Fazıl Kısakürek’e Göre Doğu ile Batı Arasında İnsanın Mahiyeti Ay, Kevser Tasavvuf İnsan Hümanizm Doğu Batı Sufism Human Humanism East West Civilizations' understanding of human beings is the most fundamental determinant of other assumptions of that civilization. For this reason, in order to comprehend a civilization, it is important and necessary to first understand where that civilization positions human beings. Eastern and Western civilizations are two comprehensive civilizations that can be considered as larger and more influential than others among the civilizations that have existed throughout history. There are numerous ways in which these two cultures are different from one another in how they see life, existence, people, and knowledge. Under these two broad civilizations, this study focuses on the Islamic Sufism's conception of the human being in Eastern Civilization and the humanist thought in Western Civilization. The approach of humanist thought and Sufi thought to human beings is analyzed on the basis of Necip Fazıl Kısakürek's work titled Western Contemplation and Islamic Sufism. The study has also been supported with data from other sources to support the idea here. The study is concluded by interpreting the information obtained from the relevant sources in a comparative manner. In this book, Kısakürek discussed philosophy, which is the basis of Western civilization, and Islamic Sufism, which is accepted from Eastern civilization. According to Kısakürek, the most important characteristic of the West is that it attaches great importance to the love of matter and the pleasure of nature in order to overcome its current situation and progress. For this reason, the West has remained alien and distant from the inner realm, that is, the bâtın. In Sufism, on the contrary, all the effort is made to beautify the interior, not the exterior. The meaning and responsibility that these two perspectives, which have such a fundamental difference, attribute to human beings are also different from each other. Medeniyetlerin insan anlayışı, o medeniyetin diğer kabullerinin en temel belirleyicisidir. Bu sebeple bir medeniyeti kavrayabilmek için öncelikle o medeniyetin insanı nereye konumlandırdığını anlayabilmek önemli ve gereklidir.  Doğu ve Batı medeniyeti, tarih boyunca var olmuş medeniyetler içinde diğerlerinden daha büyük ve daha etkili olarak kabul edilebilecek kapsamlı iki medeniyettir. Bu iki medeniyetin varlığa, insana, bilgiye ve dolayısıyla hayata bakışı pek çok noktada birbirinden ayrılmaktadır. Bu iki geniş medeniyetin altında bu çalışmada Doğu Medeniyeti adı altında İslam tasavvuf anlayışının insan telakkisi, Batı Medeniyetinde ise hümanist düşünce ele alınmıştır. Hümanist düşünce ile tasavvufî düşüncenin insana yaklaşımı, Necip Fazıl Kısakürek’in Batı Tefekkürü ve İslâm Tasavvufu adlı çalışması temelinde incelenmiştir. Buradaki düşünceyi destekleyici olarak başka kaynaklardan veriler ile de çalışma desteklenmiştir. İlgili kaynaklardan elde edilen bilgiler karşılaştırmalı bir biçimde yorumlanarak çalışma sonuçlandırılmıştır. Bu kitabında Kısakürek, Batı medeniyetinin temelinde yer alan felsefe ile Doğu medeniyetinden kabul edilen İslam tasavvuf düşüncesini karşılıklı olarak ele almıştır. Kısakürek’e göre Batı’nın en büyük özelliği, kendi mevcut durumunu aşmak ve ilerlemek adına madde aşkı ile tabiat zevkine yüksek derecede önem göstermesidir. Bu sebepten dolayı da Batı, iç âleme yani bâtına yabancı ve uzak kalmıştır. Tasavvufta ise bunun tam aksine tüm çaba, zâhiri değil bâtını güzelleştirmek adınadır. Böyle temel bir farklılığa sahip iki bakış açısının insana yükledikleri anlam ve sorumluluk da birbirinden farklıdır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/60 10.5281/zenodo.11622963 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 158-170 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 158-170 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/60/83 Telif Hakkı (c) 2024 Kevser Ay https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/61 2025-02-11T12:07:02Z pub:ART

The Function of Nazar (Speculative intelligent) and Khawatır in Bringing the Individual for Knowledge in Mu’tazila Mu’tezile’de Bireyi Bilgiye Ulaştırmada Nazar ve Hâtırın İşlevi Maraz, Hüseyin Kelam, Mu’tezile, Bilgi, Bilgisizlik, Akıl Yürütme, Hâtır Kalam, Mu’tazilah, Knowledge, Ignorance, Reasoning, Khawatir In Muʿtazilite thought, reasoning precedes religion and deserves to be the first of the obligatory duties. For this reason, it is the first duty of man to use the intellect, which is a special gift of Allah. This is because man is a special being who has the ability to remove possible harms from himself through his thinking, to obtain benefits, and to reach the unknown based on the evidence to which his mind is directed. Therefore, by enduring the arduous nature of reasoning, this duty, which is the basis of unity, must be fulfilled. A person can turn to the evil eye and to himself/herself (inner voice) with the fear of not thinking and ignorance and realize that thinking is necessary. He/She has a nature that makes him think, and he is a being under the influence of stimuli that call him to think. In Muʿtazilite thought, the fear of not thinking that prepares the individual for the evil eye before the evil eye is called ḥātır. One of the themes that will be emphasized in this article is that the ḥātır can occur due to many reasons arising from the individual's self and the external environment. In this article, we will try to examine the ontological and epistemological importance of the reasoning and the khawatır for a rational being, the logical relation of both concepts to the fear of ignorance, and the qualities and characteristics of their essence through a descriptive method. In our study, we will not include detailed lexical and terminological analyses of the basic concepts and their historical background. We will focus on the basic parameters that the Mu'tazilites wanted to achieve with both concepts and construct the main theme. Mu’tezilî düşüncede akıl yürütme, dinden öncedir ve vaciplerin ilki olmayı hak eder. Bu nedenle Allah’ın özel lütfu olan aklı kullanması insanın ilk görevidir. Çünkü insan, düşünerek olası zararları kendisinden uzaklaştırma, fayda temin etme ve zihninin yöneldiği delillerden hareketle bilinmeyene ulaşma yetisine sahip özel bir varlıktır. Öyleyse akıl yürütmenin meşakkatli doğasına katlanarak teklîfin temeli olan bu görev mutlaka yerine getirmelidir. İnsan, düşünmemenin ve bilgisizliğin yaratacağı korku ile nazara ve kendisine (iç ses) yönelebilir, düşünmenin zorunlu olduğunu idrak edebilir. Zira o, kendisini düşünür kılan bir doğaya sahiptir ve düşünmeye çağıran uyarıcıların etkisinde bir varlıktır. Mu’tezile düşüncesinde nazarın öncesinde bireyi nazara hazırlayan düşünmeme korkusu da hâtır olarak adlandırılır. Hâtırın, bireyin kendinden ve dış çevreden kaynaklanan pek çok nedenle oluşabileceği makalede vurgulanacak temalardan biri olacaktır. Bu itibarla makalede, Mu'tezile açısından bu nedenlerin bireyin düşünme sürecine etkisi açıklanmaya çalışılacaktır. Mu’tezile’nin bilgi bahsinin merkezinde yer alan her iki kavramı bütün yönleriyle ele almak makale düzeyinde elbette mümkün değildir. Bu nedenle makalede, akıl sahibi mükellef varlık için nazar ve hâtırın ontolojik ve epistemolojik önemi, her iki kavramın bilgisizlik korkusuyla mantıksal ilintisi, mahiyetlerine dair nitelik ve özellikleri tasvirî yöntemle incelenecektir. Çalışmada temel kavramların detaylı lügavî ve ıstılahî tahlillerine ve tarihî arka planına yer verilmeyecek, Mu’tezile’nin her iki kavramla ulaşmak istediği temel parametrelere yoğunlaşıp ana tema kurgulanacaktır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/61 10.5281/zenodo.11521271 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 117-141 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 117-141 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/61/81 Telif Hakkı (c) 2024 Hüseyin Maraz https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/62 2025-02-11T12:31:22Z pub:ART

The Effect of Organizational Trust on Job Satisfaction among Healthcare Employees: The Mediating Role of Organizational Cynicism Sağlık Çalışanlarında Örgütsel Güvenin İş Tatmini Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Sinizmin Aracı Rolü Doğan, Edip Yönetim ve Organizasyon Örgütsel Güven İş Tatmini Örgütsel Sinizm Management and Organization Organizational Trust Job Satisfaction Organizational Cynicism The purpose of this research is to investigate how organizational cynicism mediates the relationship between organizational trust and job satisfaction. The study has been carried out in the health sector, which is currently the most significant sector for preserving public health and is supported by substantial funding and a skilled labor force. Questionnaire forms have been prepared in accordance with the purpose of the study and they have been distributed to 300 people working in Adıyaman province and its districts through simple random sampling. A total of 270 individuals have responded to the surveys. Sixteen questionnaires with missing or erroneous answers haven’t been assessed. Consequently, 254 questionnaires have been evaluated in accordance with the study's objectives. Excel,  Amos 23,  and IBM SPSS 25 have been utilized for the data analysis. According to the results of the analysis,  organizational  cynicism  negatively  affects  job  satisfaction. There is no significant relationship between organizational trust and job satisfaction. However, it has been found that the relationship between job satisfaction and organizational trust is mediated by organizational cynicism. In the conclusion part of the study, the results of the analysis are compiled and compared with the findings of similar studies in the literature. The study of the literature’s indicated that no prior research has been done on the mediating function of organizational cynicism in the relationship between organizational trust and job satisfaction. As a result, this unique study closes a significant gap i n the literature on organizational behavior. Bu çalışmanın amacı, örgütsel güvenin iş tatmini üzerindeki etkisinde örgütsel sinizmin aracı rolünü incelemektir. Çalışma, günümüzde büyük bütçelerle ve nitelikli işgücüyle desteklenen ve halk sağlığını korumada en önemli sektör olan sağlık sektöründe yürütülmüştür. Çalışmanın amacına uygun olarak anket formları hazırlanmış ve anketler, Adıyaman ilinde ve ilçelerinde çalışan 300 kişiye basit tesadüfi örnekleme yoluyla dağıtılmıştır. Anketlere 270 kişi cevap vermiştir. Eksik ve/ya hatalı cevaplanan 16 anket formu değerlendirilmemiştir. Böylece 254 anket değerlendirilmiş ve araştırmanın amacına uygun olarak test edilmiştir. Veri analizi için IBM SPSS 25, Amos 23 ve Excel programları kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, örgütsel sinizm iş tatminini olumsuz olarak etkilemektedir. Örgütsel güven ile iş tatmini arasında ise anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Ancak örgütsel güven ile iş tatmini arasındaki ilişkide örgütsel sinizmin aracı bir role sahip olduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde analiz sonuçlarını derlenmiştir ve literatürdeki benzer çalışmaların tespitleriyle kıyaslanmıştır. Literatür taramasında, örgütsel güvenin iş tatmini üzerindeki etkisinde örgütsel sinizmin aracı rolünün daha önce incelenmediği görülmüştür. Dolayısıyla bu çalışma, örgütsel davranış literatüründe yeni ve özgün bir çalışma olarak önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/62 10.5281/zenodo.12546645 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 236-256 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 236-256 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/62/86 Telif Hakkı (c) 2024 Edip Doğan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/64 2025-02-11T12:15:57Z pub:ART

Rational Inference in Hanafi Criminal Law (In the Context of the Crime of Cutting off Hands) Hanefi Ceza Hukukunda Aklî İstidlâl (El Kesme Suçu Bağlamında) Demircan, İbrahim Aydın, Ahmet İslam Hukuku İstidlâl Akıl Hanefî Ceza Hukuku Islamic Law Istidlal Reason Hanafi Criminallaw Primary/shariah evidence accepted by the majority of Islamic legal doctrines and used in deducing judgments are; book, sunnah, ijma and qiyas. However, apart from these primary evidences, it is known that many additional/methodical evidences are also used in the production of religious/legal judgments. Procedural evidences frequently used in Hanafi doctrine are; istihsan, custom, maslahat-i mursal, and the words of the companions. Other methodological evidence used in Islamic law by almost all legal doctrines, including Hanafis, with different intensity and with some additional conditions are; şer'u men kablena, istishâb, istislâh, deeds of the people of Medina, seddi zerâi' etc. can be listed as follows. However, when secondary  issues  are  examined   with   the  inductive  method,  it  is  observed  that  different  evidence  and methods, apart from the primary and secondary evidence mentioned above, are also used as legal instruments in deriving the verdict. In this context, the present study deals with the issue of "rational inference", which is used in determining the criminal sanction of the crime in the context of Hanafi criminal law, "in the context of the crime of cutting off hands". In the research, it has been determined that in Hanafi criminal law, in addition to the above-mentioned evidence, rational inference was also used as a basis for the decision. Considering the volume of the article, types of inference, evidentiary value and conceptualization process were excluded from the scope of the study. The subject is limited to the rational inferences that are effective in determining the criminal sanction of amputation of hands among effective acts; the crimes of hadd, retaliation for killing and ta'zir are excluded from the scope. In addition, examples of rational reasoning carried out on the issues of hudud and retaliation for killing are pointed out in the footnotes. In Islamic law, the punishment for the crime of cutting off a hand in accordance with retaliation is to cut off the hand of the perpetrator of the crime if he meets the necessary conditions. The focus of this study is on the rational inferences that are effective in determining a different penal sanction instead of the retaliation provision in some special cases for the perpetrator or victim(s). İslam hukuk doktrinlerinin büyük çoğunluğu tarafından kabul edilerek hüküm çıkarımında kullanılan asli/şer’î deliler; kitap, sünnet, icma ve kıyastır. Ancak anılan bu asli deliller dışında birçok fer’i/yöntem mahiyetli delillerin de dini/hukuki hüküm üretiminde kullanıldığı bilinmektedir. Hanefî doktrininde sıklıkla kullanılan yöntem mahiyetli deliller; istihsân, örf, maslahat-ı mürsele, ve sahabe kavlidir. İslam hukukunda Hanefîler de dâhil olmak üzere hemen hemen bütün hukuk doktrinleri tarafından farklı yoğunlukta ve bazı ek şartlarla kullanılan diğer yöntem mahiyetli deliller ise; şer’u men kablenâ, istishâb, istislâh, amel-i ehl-i Medîne, seddi zerâi’ vb. şeklinde sıralanabilir. Ancak fer’i meseleler tümevarım yöntemiyle incelendiğinde yukarıda anılan asli ve fer’i deliller dışında farklı delil ve yöntemlerin de hüküm çıkarımında birer hukuki enstrüman olarak kullanıldığı müşahade edilmektedir. Bu çerçevede elinizdeki çalışma Hanefî ceza hukuku bağlamında suçun cezai müeyyidesinin tespitinde kullanılan “aklî istidlâl” konusunu “el kesme suçu bağlamında” ele almaktadır. Araştırmada Hanefi ceza hukukunda yukarıda anılan deliller dışında aklî istidlâlin de verilen hükme dayanak olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Makalenin hacmi dikkate alınarak istidlâl çeşitleri, delil değeri ve kavramsallaşma süreci çalışmanın kapsamı dışında bırakılmıştır. Konu, müessir fiil eylemlerinden el kesmenin cezai müeyyidesinin tespitinde etkili olan aklî istidlâller ile sınırlandırılmış; had, öldürmede kısas ve ta’zir suçları kapsam dışında tutulmuştur. Bununla birlikte had ve öldürmede kısas konularında yürütülen aklî istidlâl örneklerine dipnotlarda işaret edilmiştir. İslam hukukunda kısas gereği el kesme suçunun cezası gerekli şartları taşıması halinde suç fâilinin de elinin kesilmesidir. Fâil veya mağdur/larda bulunan bazı özel durumlarda kısas hükmü yerine farklı bir cezai müeyyidenin tespitinde etkili olan aklî istidlâller bu çalışmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/64 10.5281/zenodo.11640173 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 171-189 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 171-189 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/64/84 Telif Hakkı (c) 2024 İbrahim Demircan, Ahmet Aydın https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/65 2025-02-11T12:02:04Z pub:ART

Toplumsal Değişim ve Din Social Change and Religion Arı, Yılmaz Hocaoğlu, Faris Sociology of Religion Change Transformation Social Change Religion Religious Change Din Sosyolojisi Değişim Dönüşüm Toplumsal Değişim Din Dinsel Değişim Değişim, bütün toplulukların ve toplumları oluşturan bütün kurumların kaçınılmaz bir gerçeğidir. Din kurumu da toplumları vücuda getiren ve bir arada tutan bir sosyal kurum olarak; toplumsal değişmenin hem bir parçası hem de temel bir etkeni pozisyonundadır. Toplumsal yapı içerisinde mevcut bir kesimde meydana gelmesi olası bir değişme olayı, en sonunda mevcut yapı sistemi içerisinde bulunan hemen hemen tüm alt yapıları da etkilemesi söz konusu olabilmektedir. Modernizm süreci (öncesi ve sonrası) ile beraber; süreçten etkilenen tüm toplumlarda hemen hemen her alanda hızlı ve etkili bir değişme sürecinin yaşandığı bilinen bir gerçektir. Anılan sürecin işleyişi içerisinde de dinsel algılayış ve eğilimlerde bu vetire içerisinde tedricen değişime uğramaktadır. Toplumsal sistemlerde meydana gelen önemli hadiseler, bilindiği üzere ani ve sürpriz ihtiyaçlara ve bu ihtiyaçların giderilmesine matuf bir takım problemlere sebep olabilmekte, ortaya çıkan bu problemler din dâhil neredeyse bütün kurumlara dokunarak, kendilerini değişime adapte olmaya zorlamaktadır. Toplumsal düzenin önemli bir öğesi olan din kurumu da neredeyse bu sistemin bütünüyle irtibat halindedir. Din; devam edegelen sosyal nizam için önem arz eden mutlak fonksiyonları icra eden etkin bir sistem olarak kabul görmektedir. Toplumsal düzenin kimi gaye ve ihtiyaçlarının yansıması; din olgusunun gördüğü fonksiyonlara ve bu fonksiyonları yerine getirmek adına meydana getirdiği yapılarda görünmektedir. Bu çalışma, toplumsal değişim, din ve değişim olgularını tanımlama ve ne’liğini saptama adına önemlidir. Kavramsal çözümlemelerden sonra din ve değişim arasındaki kompleks münasebeti anlamaya yönelik çalışmada evvela toplumsal değişim konusu irdelendikten sonra din olgusunun toplumsal değişim sürecindeki işlevleri tartışılmaktadır. Change is an inevitable fact of all communities and all institutions that make up societies. Religion as a social organization that brings social orders into being and keeps them together is anything but a section and a crucial factor of social change. A change event that may occur in an existing part of the social structure may eventually affect almost all the infrastructures in the existing structure system. Alongside with the modernism (before and after); It's obviously true that a rapid and effective change process is experienced in almost every field in all societies affected by the process. In the functioning of the aforementioned process, religious perceptions and tendencies gradually change in this phenomenon, as well.. As it is known, important events that occur in social systems can cause sudden and surprise needs and a number of problems aimed at meeting these needs, and these emerging problems affect almost all institutions, including religion, and force themselves to adapt to change. The institution of religion, which is an important element of the social order, is almost in contact with the whole of this system. Religion is accepted as an effective system that performs absolute functions that are important for the ongoing social order. The reflection of some goals and needs of the social order is seen in the functions of the phenomenon of religion and in the structures it creates in order to fulfill these functions. The purpose of this study is to understand the complex relationship between religion and change. For this purpose, first of all, conceptual analyzes were made and the subject of social change was examined. Then, the functions of the phenomenon of religion in the process of social change have been discussed. Thus, this study is important in terms of defining social change, religion and change phenomenon and determining what they are. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/65 10.5281/zenodo.11491788 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 76-95 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 76-95 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/65/79 Telif Hakkı (c) 2024 Yılmaz Arı; Faris Hocaoğlu https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/67 2025-02-11T12:33:19Z pub:ART

The Metaphor of the Snake and the Peacock in the Context of Religion, Literature, and Culture Din, Edebiyat, Kültür Bağlamında Yılan ve Tavus Kuşu Metaforu Çiftçi, Pınar Kurt, Aynur Türk İslam Edebiyatı Kültür Din Siyer Yılan Tavus Kuşu Hurafe Turkish Islamic Literature Culture Religion Sirah Snake Peacock Superstition In societies where Islamic culture and civilization predominate, there exist non-religious beliefs that are not found in the texts considered fundamental sources of the Islamic religion but are nonetheless embraced by the community. These beliefs manifest not only in the religious sphere but also significantly in social and cultural life. In this context, the study evaluates symbols such as the snake and the peacock not merely as animal species but also from religious, literary, cultural, and artistic perspectives. The snake and the peacock are considered worthy of research due to their association with the narratives of Adam and Eve, which are regarded by religious scholars as the beginning of humanity and Islam, and because these animals play important roles as symbols in the social and artistic dimensions of human life. The aim of the research is to demonstrate to relevant circles how these symbols have shaped societal culture and to raise awareness about their relevance to human life. During the study, the snake and the peacock were examined under separate headings, taking into account factors of cultural interaction. In  each  section, the  depictions  in "Siyer-i Kebir" by Hâkim Seyyid Mehmed Efendi (d. 1184/1770) and “Tarih-i Taberî” by Tabari (d. 310/923) from Islamic history and Siyar literature were compared with the narratives in the Qur'an. Following these comparisons, the symbolic roles of these entities in language, literature, and art were explained through various works and examples from life. İslam kültür ve medeniyetinin hâkim olduğu toplumlarda, İslam dininin temel kaynakları olarak kabul edilen metinlerde bulunmayan ancak toplumun benimsediği din dışı inançlar mevcuttur. Bu inançlar, sadece dinî alanda değil, sosyal ve kültürel hayatta da belirgin bir şekilde kendini göstermektedir. Bu bağlamda gerçekleştirilen çalışmada yılan ve tavus kuşu gibi semboller, yalnızca birer hayvan türü olarak değil aynı zamanda dinî, edebî, kültürel ve sanatsal açılardan da değerlendirilmiştir. Yılan ve tavus kuşu, din âlimleri tarafından insanlığın ve İslam'ın başlangıcı olarak kabul edilen Âdem ve Havva kıssalarıyla ilişkilendirilmeleri ve bu hayvanların insan hayatının toplumsal ve sanatsal boyutlarında önemli semboller olarak rol oynamaları nedeniyle araştırmaya değer bir konu olarak görülmüştür. Araştırmanın amacı, bu sembollerin toplum kültürünün bir parçası olarak nasıl şekillendiğini ilgili çevrelere göstermek ve insan yaşamıyla ilgili farkındalık oluşturmaktır. Çalışma sürecinde yılan ve tavus kuşu, kültürel etkileşim faktörleri dikkate alınarak ayrı başlıklar altında incelenmiş ve her bir başlıkta, İslam tarihi ve siyer eserlerinden Hâkim Seyyid Mehmed Efendi (ö.1184/1770)'nin "Siyer-i Kebir" ve Taberi (ö. 310/923)'nin "Tarih-i Taberî" eserlerindeki tasvirler ile Kur'an'daki anlatımlar karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmaların ardından, söz konusu varlıkların dil, edebiyat ve sanattaki sembolik rolü çeşitli eserler ve yaşamdan örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/67 10.5281/zenodo.11637466 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 257-278 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 257-278 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/67/87 Telif Hakkı (c) 2024 Pınar Çiftçi, Aynur Kurt https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/68 2024-07-16T14:19:25Z pub:ART

Criticism in Hadith Explanation, Specifically Ibn Hajar's Criticism On Mughaltay İbn Hacer’in Moğultay’a Yönelttiği Eleştiriler Özelinde Hadis Şerhçiliğinde Tenkit Arif, Ali Ramazan Turhan, Halil İbrahim Hadis Şerhçiliği İbn Hacer Moğultay b. Kılıç Fetḥu’l-bârî et-Telvîḥ Hadith Commentary Ibn Hajar Mughaltay ibn Qalij Fath al-bari al-Talviḥ The science of Hadith commentary contributes to the formation of knowledge by analyzing and interpreting the chains of transmission and the text of reports; this scholarly process ensures the creation of complete commentary texts through methods of verification, critique, and completion. Within this process, scholars’ critical approaches to previous works have contributed to the text, facilitating the development and progress of the field. The presence of criticism in a field is evidence that it is a current and valid branch of knowledge. One of the authors who quotes from previous commentators in his work and directs some criticisms at the views of the scholars he references is Ibn Hajar. In this study, the quotations made by Ibn Hajar in his commentary Fath al-bari from Mughaltay ibn Qalij, who is among the Hanafi Hadith commentators of the Mamluk period, are analyzed in terms of quality and quantity. These analyses have shown that his critical identity is more prominent in the quotations he makes from Mughaltay.  Ibn Hajar’s criticisms have been evaluated through primary source checks and comparative readings, and they have been categorized into three groups: criticisms with a high degree of validity, those that are debatable, and those that cannot be evaluated. Through these, the subject of critique in Hadith commentary has been attempted to be demonstrated using the examples of Ibn Hajar and Mughaltay. Hadis şerhçiliği, rivayetlerin isnad ve metin açısından analiz ve yorumlanmasına dair bilgi birikiminin oluşumuna katkıda bulunan; bu müktesebatı tahkik, tenkit ve ikmâl yöntemleriyle değerlendirerek kâmil şerh metinlerinin meydana gelmesini sağlayan ilmî bir süreçtir. Bu süreç içerisinde âlimlerin önceki dönemde yapılan çalışmalara eleştirel yaklaşımları metne katkı sağlayarak alanın gelişmesine ve ilerlemesine vesile olmuştur. Bir alanda eleştirinin varlığının tespit edilmesi, o alanın güncel ve geçerliliğini koruyan bir ilim dalı olduğunu gösteren delillerdendir. Eserinde önceki dönem şârihlerinden alıntılar yapan ve atıfta bulunduğu âlimlerin görüşlerine birtakım tenkitler yönelten müelliflerden birisi de İbn Hacer’dir. Bu çalışmada İbn Hacer’in Fetḥu’l-bârî şerhinde Memlûkler dönemi Hanefî hadis şârihleri arasında yer alan Moğultay b. Kılıç’tan yaptığı iktibaslar analiz edilmiştir. Bu analizler sonucunda Moğultay’dan yaptığı alıntılarda eleştirel kimliğinin daha ön plana çıktığı görülmüştür. İbn Hacer’in yaptığı bu eleştiriler ana kaynak kontrolü ve mukayeseli okumalar yolu ile değerlendirilerek haklılık payı yüksek, haklı olduğu tartışmalı ve değerlendirme yapılamayan eleştiriler olarak üçe ayrılmıştır. Bunlar üzerinden hadis şerhçiliğinde tenkit konusu İbn Hacer ve Moğultay örneklemi üzerinden ortaya konmaya çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/68 10.5281/zenodo.12518943 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 206-235 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 206-235 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/68/47 Telif Hakkı (c) 2024 Ali Ramazan Arif, Halil İbrahim Turhan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/69 2025-02-04T15:28:21Z pub:ART

Gerçek Edebi Metinlerle İngilizce Öğrenimini Desteklemek: Türkiye Liselerinde Deneysel Bir Çalışma Enhancing EFL Learning Through Authentic Literary Texts: An Experimental Study in Turkish High Schools ŞAHİN, Gülay SARAÇOĞLU, Semra Teaching Literature, Authentic Material, Efl/Esl Learners’ Attitudes, English Coursebook Edebiyat Öğretimi, Özgün Materyal, Yabancı/İkinci Dil Olarak İngilizce Öğrenenlerin Tutumu, İngilizce Ders Kitabı Son yıllarda edebiyatın, İngilizcenin yabancı dil olarak öğretildiği sınıflarda, özgün materyal olarak kullanımı oldukça önem kazanmış ve dünya çapında dil müfredatlarının ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Fakat Türkiye’de edebiyat, İngilizcenin yabancı dil olarak öğretildiği sınıflarda göz ardı edilmiştir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye’deki yabancı dil derslerinin ana materyali olan lise İngilizce ders kitaplarının özgün edebi metinlerle zenginleştirilmesi ve geliştirilmesini sağlamak ve özgün edebi metinlerle hazırlanmış İngilizce derslerine katılan öğrencilerin, İngiliz diline karşı olan tutumlarında anlamlı bir değişiklik olup olmadığını araştırmaktır. Öncelikle, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) lise İngilizce ders kitaplarının (Yes You Can serisi)  okuma parçaları analiz edilmiştir. Ardından,  özgün edebi metinlerden oluşan ders planları hazırlanmış ve 2016-2017 eğitim öğretim yılı ilk döneminde Nevzat Ayaz Anadolu lisesindeki rastgele seçilen ve çalışmamızın deney grubunu oluşturan 33 9. sınıf öğrencisine uygulanmıştır. Deney grubu 28 kişiden oluşmakta olup, 9. sınıflar arasından rastgele seçilmiştir ve bunlar geleneksel metot ve yöntemlerle eğitim öğretimlerine devam etmişlerdir. Çalışma verileri, Abidin ve Alzwari’nin (2012) İngiliz Diline olan tutumlar anketi aracılığı ile toplanmıştır. Deney grubu ve kontrol grubunun ön-test ve son-test sonuçları SPSS programı ile hesaplanıp, kıyaslanmıştır. Sonuçlar edebi metinlerin dil sınıflarında kullanımının etkili olduğunu ve geleneksel dil sınıfları ile kıyaslandığında öğrencilerin dil öğrenimine olan tutumlarını; özellikle duygusal olanlarını, değiştirmeye yardımcı olduğunu göstermiştir. Diğer bir değişle, özgün edebi metinler öğrencilerin İngiliz diline karşı olan tutumlarını duygusal olarak geliştirmiştir. Bu çalışma ile İngilizce ders kitaplarını yazma ve basma sorumluluğuna sahip otoritelere, Türkiye’deki lise İngilizce derslerinin temel kaynağı olan ders kitaplarını, özgün edebi metinler entegre etme fikri önerilmektedir. The integration of literature as authentic material in EFL/ESL classes has become increasingly important and is now considered an integral component of language curricula worldwide. However, literature has often been neglected in Turkish EFL/ESL classrooms. This study aims to address this gap by enhancing Turkish High School English courses through the inclusion of authentic literary texts. The study seeks to explore whether this integration leads to significant differences in students’ attitudes towards English as a foreign/second language. During the Fall Semester of the 2016-2017 academic year, these lesson plans were implemented with 33 randomly selected 9th-grade students at Istanbul Nevzat Ayaz Anatolian High School, forming the experimental group. The control group comprised 28 randomly selected 9th-grade students who received instruction using traditional materials and coursebooks. Data was collected through Abidin - Alzwari’s (2012) English Language Attitude questionnaire, and pre-test and post-test results of both groups were compared using the SPSS program. The findings indicated that, unlike traditional materials, the use of literary texts was more effective and beneficial in changing learners' attitudes towards language learning, particularly in the emotional aspect. It is recommended that authorities responsible for writing and publishing English coursebooks consider integrating authentic literary texts into the core material of Turkish High School English coursebooks Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/69 10.5281/zenodo.14217197 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 366-387 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 366-387 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/69/68 Telif Hakkı (c) 2024 Gülay Şahin; Semra Saraçoğlu https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/71 2025-02-11T12:34:55Z pub:ART

Book Review: Modern Sociologists on Society and Religion Kitap Değerlendirmesi: Çağdaş Sosyologların Toplum ve Din Görüşleri Tafran, Hakan Sosyoloji Kitap Değerlendirmesi Çağdaş Teorisyenler Toplum ve Din Görüşleri I. Furseth P. Repstad Sociology Book Review Contemporary Sociologist Views of Society and Religion I. Furseth P. Repstad In this study, Inger Furseth and Pål Repstad's book titled Contemporary Sociologists' Views of Society and Religion has been evaluated. Since the aim is to evaluate the book, it is not analysed in detail about the sociologists; it is focused on which conceptual tools of the theorists come to the fore and what kind of contributions they will make to the studies that will examine religious life. In this context, the evaluation text started by criticising the relationship of sociology and sociology of religion with sub-disciplines. Because it is stated by the authors that the approach aiming at the separation of sub-disciplines will lead to an isolated intellectual life. For this reason, it is emphasised in the study that the work is an introductory book that deals with contemporary theorists who open the door to the understanding of social science as a whole. The  book  underlines  the  dialectical  relationship between life and thought by including chapters examining the biographical and intellectual tradition of ten contemporary sociologists. The authors emphasise that the phenomenon of religion has not been ignored in contemporary sociology, and discuss how studies have been conducted using the conceptual tools of leading theories. This sets an example for new research. In addition, the recommendations given for possible studies that will examine religious life using these conceptual tools serve as a guide for researchers Bu çalışmada, Türkçe literatüre kazandırılan Inger Furseth ve Pål Repstad’ın Çağdaş Sosyologların Toplum ve Din Görüşleri adlı eseri değerlendirilmiştir. Amaç kitap değerlendirmesi olduğu için ele alınan sosyologlar hakkında detaylı analizi yapılmamış; teorisyenlerin hangi kavramsal araçlarının ön plana çıktığı ve dini yaşantıyı inceleyecek çalışmalara ne gibi katkılar sağlayacağı üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda değerlendirme metni, sosyoloji ve din sosyolojisi üzerinden disiplinlerin alt disiplinlerle ilişkisi eleştirilerek başlamıştır. Zira alt disiplinlerin ayrımını amaçlayan yaklaşımın, yazarlar tarafından izole bir entelektüel yaşantı doğuracağı belirtilmektedir. Bu sebeple çalışmada, eserin bir bütün olarak sosyal bilim anlayışına kapı aralayan çağdaş teorisyenlerin ele alındığı giriş kitabı olduğu vurgulanmıştır. Eser, seçtiği on çağdaş sosyologun biyografik ve düşünsel geleneğini inceleyen bölümlere yer vererek yaşamla düşünce arasındaki diyalektik ilişkinin altını çizmiştir. Yazarlar çağdaş sosyolojide din olgusunu göz ardı edilmediğini vurgulamakta; önde gelen teorilerin kavramsal araçları kullanılarak nasıl çalışmalar yapıldığından bahsetmektedir. Bu husus, yeni araştırmalar için örneklik oluşturmaktadır. Bunun yanı sıra söz konusu kavramsal araçları kullanarak dini yaşantıyı inceleyecek olası çalışmalar için verilen tavsiyeler, araştırmacılar için bir kılavuz rolü görmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-11 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/71 10.5281/zenodo.12593961 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 279-286 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 1 (2024): HAZİRAN / JUNE; 279-286 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/71/88 Telif Hakkı (c) 2024 Hakan Tafran https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/76 2025-01-01T14:23:59Z pub:ART

Non-Muslim Inventors Obtained Certificates Of Invention And Certificates In The Ottoman Empire Osmanlı Devleti’nde İhtira Beratı ve Berat Alan Gayrimüslim Mucitler ENGÜR, Ümran GÜMÜŞSOY, Emine Tarih, Gayrimüslim, Osmanlı Devleti, İcat, Mucit, İhtira Beratı. History, Non-muslim, Ottoman Empire, Invention, Inventor, Certificates. As a result of the development of new production techniques following the Industrial Revolution, the number of steam-powered machines gradually increased, and issues such as the registration of inventions and inventors' patent rights came to the fore. During this period, patent laws were enacted in many European countries to secure the legal rights of inventors and to provide a legal basis for issues relating to inventors. In this regard, the Ottoman Empire enacted a patent law in 1879 based on the French patent law (1844) to protect the legal rights of inventors and to meet the patent needs of foreign inventors.  The patent law, which played a very important role in the progress and development of the Ottoman Empire, is an important step in laying the necessary legal infrastructure for the Industrial Property Rights of today's modern Republic of Turkey. In addition to Muslim inventors, non-Muslim inventors who were Ottoman citizens also filed applications under this law. The non-Muslim inventors who sometimes applied to the Ottoman authorities with very interesting and bizarre inventions were always encouraged and welcomed with understanding and acceptance for the sake of developing the country's industry and technology. Inventions submitted to the authorities were taken seriously, and even those that seemed trivial and simple were examined scientifically and technically. Non-Muslim inventors completed the application process to obtain certificates of invention and certificates invented many products that served the society as well as inventions for the benefit of the public and the government. Inventors may not have been able to develop inventions that would change the fate of their countries and contribute to the advancement of world technology. However, considering many factors such as the country's economic situation, social structure and mentality, education system, and the level of industry and technology, it can be seen that the inventors have a very good level of technological knowledge and skills. As a result, local inventors have been able to create inventions in various categories by successfully applying technical know-how and technology transfer. Sanayi Devrimi ile yeni üretim tekniklerinin geliştirilmesi sonucu buharlı makinelerin sayısı giderek artarken icatların tescil edilmesi ve mucitlerin patent hakları gibi konular gündeme gelmeye başlamıştır. Zira bu dönemde mucitlerin hukukî haklarını güvence altına almak ve mucitler ile ilgili konuları hukukî bir zemine oturtmak için birçok Avrupa ülkesinde patent yasaları kabul edilmeye başlanmıştır. Bu doğrultuda Osmanlı Devleti de mucitlerin hukukî haklarını korumak ve yabancı mucitlerin patent taleplerini karşılayabilmek için 1844 Fransız Patent Kanunu’ndan uyarlanan 1879 İhtira Beratı Kanunu’nu yürürlüğe sokmuştur. Osmanlı Devleti’nin ilerleme ve gelişiminde çok önemli bir rol oynayan İhtira Beratı Kanunu, Türkiye Cumhuriyeti’nin Sınai Mülkiyet Hakları konusunda gereken hukukî alt yapısının atıldığı önemli bir adımdır. Müslümanların yanı sıra Osmanlı tebaası olan gayrimüslim mucitler de bu kanun kapsamında müracaatta bulunmuşlardır. Bazen çok ilginç ve tuhaf icatlar ile Osmanlı mercilerine başvuruda bulunan gayrimüslim mucitler, ülkenin sanayi ve teknolojisinin gelişmesi adına daima teşvik edilerek, hoşgörü ve anlayış ile karşılanmışlardır. Devlet nezdine sunulan icatlara ciddi bir tutum ile yaklaşılarak, önemsiz ve basit gibi görünenler dahi bir bilimsel ve teknik incelemeye alınmıştır. İhtira Beratı için başvuru sürecini tamamlayarak berat elde eden gayrimüslim mucitler gerek topluma hizmet edecek ürünler gerekse kamu ve devlet yararına sunulacak icatlar gerçekleştirmişlerdir. Mucitler ülkelerinin kaderini değiştirecek, dünya teknolojisinin ilerlemesine katkı sağlayacak kadar büyük icatlar geliştirememişlerdi. Ancak ülkenin iktisadi durumu, toplumsal yapı ve zihniyeti, eğitim sistemi, sanayi ve teknolojisinin ulaştığı seviye gibi birçok etken göz önünde bulundurulduğunda mucitlerin gayet iyi derecede teknolojik bilgi ve beceri birikimine sahip olduğu görülmektedir. Neticede yerli mucitler teknik bilgi birikimi ve teknoloji transferini başarılı bir şekilde uygulayarak çeşitli kategoride icat gerçekleştirebilmişlerdir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-14 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/76 10.5281/zenodo.14174219 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 316-341 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 316-341 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/76/67 Telif Hakkı (c) 2024 Ümran Engür, Emine Gümüşsoy https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/79 2024-12-31T00:06:27Z pub:ART

Al-Tahāwī's View of the Issue of Rasm al-mushaf Tahâvî’nin Resmü’l-Mushaf Meselesine Bakışı YILMAZ, Lokman Kıraat İlmi Tahâvî Müşkilü’l-âsâr Cem‘ Resmü’l-mushaf Science of Ḳirāʾa Al-Taḥāwī Al-Mushkil al-āthār Compilation Rasm al-mushaf Abū Jaʿfar al-Taḥāwī's Sharḥ al-Mashkīl al-ʿAsār, while evaluating the controversial issues in the narrations, also includes the issues related to resm al-mushaf as an issue. This issue is encountered only in the aforementioned work. Taḥāwī's evaluations are important for those interested in this field due to his role in the construction of the Ahl al-Sunnah aqīdah and his distinguished place in the science of qiraat. Although the author occasionally touches upon issues related to rasm al-mushaf under different headings, his evaluations are generally grouped under certain headings. His writings on this subject are analyzed under six headings. Al-Taḥāwī touches upon the Ḳurʾānic scribing until the time of 'Uthman, especially during the reign of Abū Bakr, and the events that necessitated the writing of an official mushaf. Emphasizing the authenticity of the ijmā of the Companions on the issue of the rasm al-mushaf, the author insists that those who are subject to ahād reports on this issue are on the wrong path, and those who follow recitations that are contrary to the calligraphy of the mushaf without evidence are blatant apostates.  In Mushkil al-asār, examples of recitations that are in accordance with the rasm al-mushaf and the ḳirāʾa in this context are given, and it is emphasized that the ḳirāʾa preferences of the ḳurrāʾ imams that do not oppose the writing are Ḳurʾān. The ḳirāʾa imams did not oppress the ḳurrāʾ who preferred the other authentic ḳirāʾa. Ebû Ca‘fer et-Tahâvî’nin Şerhu müşkili’l-âsâr isimli eseri, rivayetlerde geçen tartışmalı konuları değerlendirirken resmü’l-mushaf ile ilgili meselelere de bir müşkil olarak yer vermektedir. Mevzubahis konuya onun sadece adı geçen eserinde tesadüf edilmektedir. Ehl-i sünnet akaidinin inşasındaki rolü ve kıraat ilmindeki seçkin yeri hasebiyle Tahâvî’nin değerlendirmeleri bu alanla ilgilenler için önem arz etmektedir. Müellif zaman zaman farklı başlıklar altında resmü’l-mushafa dair meselelere değinse de ilgili değerlendirmeler genelde belli başlıklar altında toplanmıştır. Onun bu konuda yazdıkları altı başlık altında incelenmiştir. Tahâvî Hz. Osman zamanına kadarki süreçte özellikle Hz. Ebû Bekir dönemindeki Kur’an kitâbetine ve resmî bir mushafın yazımını gerekli kılan olaylara temas etmektedir. Resmü’l-mushaf meselesindeki sahâbe icmâsının hüccetliğine vurgu yapan müellif, bu konuda âhâd haberlere tâbi olanların yanlış yolda olduğunu, bir delile dayanmadan mushaf hattına aykırı okuyuşların peşinden gidenlerin ise apaçık mürted olduğunu ısrarla söylemektedir. Şerhu müşkili’l-âsâr’da resmü’l-mushafa uygun olan okuyuşlara ve bu bağlamdaki kıraatlere örnekler verilmekte, kıraat imamlarının hatta muhalif olmayan tercihlerinin Kur’an olduğu vurgulanmaktadır. Kıraat imamları ise diğer sahih kıraati tercih eden kurrâya baskı yapmamıştır Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-14 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/79 10.5281/zenodo.14181062 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 342-365 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 342-365 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/79/53 Telif Hakkı (c) 2024 Lokman Yılmaz https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/80 2025-01-01T17:26:28Z pub:ART

Gölgede Kalan Yıkım: İsrail’in Devlet Destekli Terörü ve Soykırım Trajedisi Tarihi The Overlooked Destruction: A History of Israel’s State-Sponsored Terror and Genocide Tragedy ARI, Yılmaz TURAN, Mustafa Sociology of Religion, Occupation, State Terror, Genocide, Israel, Palestine, Gaza. Din Sosyolojisi, İşgal, Devlet Terörü, Soykırım, İsrail, Filistin, Gazze. Filistin toprakları üzerindeki İsrail varlığı, tarihsel bağlamda birçok akademik çalışmada kolonyal ve işgalci bir devlet olarak nitelendirilmektedir. Siyonist hareket, mevcut yerli Filistin halkını zorla göç ettirerek, tartışmalı bir toprak parçası üzerinde İsrail devleti kurulmasını sağlamıştır. Coğrafi anlamda belirli bir "İsrail" bölgesi bulunmamakla birlikte, bu isim altında ulus-devlet niteliğinde bir yapı oluşturulmuştur. Bu sürecin önemli taşlarından biri, 1917'de İngiltere tarafından imzalanan Balfour Deklarasyonu'dur; bu deklarasyon, Yahudilere uluslararası düzeyde bir vatan sağlama projesini temsil etmektedir. İsrail-Filistin sorunu, askeri çatışmalar ve toprak taleplerinin ötesinde, derin sosyal, kültürel ve psikolojik dinamiklere sahip bir meseledir. Bu çatışma, iki halk arasında yerleşik olan kimlik, kültür ve tarih anlayışlarının bir yansımasıdır. Sosyolojik bir perspektiften bakıldığında, bu sorun tarihsel travmalar, kolektif bellek, kimlik inşası ve güç dinamikleri çerçevesinde derin analizlerle incelenmeyi gerektiren bir konudur. İsrail, 1948'deki kuruluşu ile birlikte ulusal kimliğini pekiştirme, güvenlik kaygıları ve tarihsel Yahudi travmalarının üstesinden gelme çabası içindedir. Filistin topraklarının işgali, güvenliğin sağlanması için bir araç olarak görülmekte ve bu durum İsrail toplumunda geniş bir destek bulmaktadır. Ancak, bu yaklaşım, Filistinlilerin kendi kimliklerini ve ulusal haklarını savunma kavramları üzerinde derin etkiler yaratmaktadır. Filistinliler, tarihi ve kültürel bağlarının olduğu topraklarda bağımsız bir devlet kurma hakkını savunarak ulusal kimliklerini pekiştirmeye çalışmaktadırlar. Toprak talepleri, sadece fiziki bir mücadele değil, aynı zamanda kimlikler üzerinde bir savaş hâlini almıştır. Filistin halkı işgal altındaki topraklarda varlıklarını sürdürme çabası içindeyken, İsrail tarafı bu işgali ulusal güvenliğini koruma çabası olarak görmekte ve geniş bir toplumsal destek bulmaktadır. Her iki taraf da kendi meşruiyet iddiasını savunmakta ve bu durum karşılıklı anlayış ve uzlaşmanın önünde önemli ölçüde engel oluşturmaktadır. Güven eksikliği, bu çatışmanın çözüm sürecinde önemli bir engel teşkil etmektedir. Her iki taraf da birbirlerine karşı derin bir güvensizlik beslemekte, bu da barış sürecini karmaşık hale getirmektedir. Güvensizliğin ardında yatan tarihsel travmalar ve şüpheler, barış için gereken diyalog ve iş birliğini zorlaştırmaktadır. Uluslararası toplumun rolü, bu karmaşık sorunun çözümünde kritik bir öneme sahiptir. Ancak, uluslararası aktörlerin güç dinamikleri ve tarafların uluslararası destek arayışları durumu daha karmaşık hale getirmiştir. Bölgesel aktörlerin de bu durumu etkilemesi gerçektir; bazı Arap ülkeleri, Filistin davasını kendi ulusal çıkarları doğrultusunda kullanarak bu durumu karmaşıklaştırmıştır. İsrail-Filistin sorununun çözümü, sadece siyasi değil, aynı zamanda derin sosyal ve psikolojik dinamiklerin de çözülmeyi beklediği bir sorundur. Tarafların birbirlerini anlaması, tarihsel travmalarını tanıması ve kolektif kimlik anlayışlarını gözden geçirmesi, kalıcı bir barış için atılması gereken adımlardır. Uluslararası toplumun aktif ve yapıcı bir rol üstlenmesi ve bölgesel aktörlerin de katkıda bulunması, toprak üzerindeki değil, kalplerde ve zihinlerde bir uzlaşma sağlamak açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, İsrail’in Filistin topraklarını yasadışı bir şekilde işgal etmesini ve 2006 yılından bu yana Gazze üzerinde sürdürdüğü ablukayı incelemektir. Özellikle 7 Ekim 2023 tarihinde başlayan ve insanlık suçları dalgası olarak adlandırılan dönemin arka planı detaylı bir şekilde ele alınmıştır. İsrail’in, Filistinli direnişçi gruplar tarafından gerçekleştirilen saldırılar sonucunda 1.400'den fazla sivilin hayatını kaybettiği iddiaları, geniş kapsamlı bir devlet terörü uygulaması için gerekçe olarak sunulmuştur. Saldırılar sırasında sivil altyapı, sağlık merkezleri, ibadet yerleri, okullar, mülteci kampları ve ambulans konvoyları hedef alınmıştır. 28 Mayıs 2024 itibarıyla, saldırılar sonucunda toplamda 40.000’e yakın bir can kaybı yaşanmış ve bu ölümler arasında kadınlar ile çocukların oranı oldukça yüksek olduğu görülmüştür. Bu çalışma, din sosyolojisi, dinler tarihi ve diğer ilgili disiplinlerin bir araya gelerek sunduğu çok boyutlu perspektiflerden yararlanarak, İsrail’in işgalci politikalarının ve bölgedeki tarihsel dinamiklerin derinlemesine incelenmesini amaçlamaktadır. Bu disiplinler arası yaklaşım, dinlerin toplumsal etkilerini ve tarihsel süreçlerini anlamak için kapsamlı bir literatür taraması ve medya analizi ile desteklenerek, konunun sosyal ve kültürel bağlamlarını daha net bir şekilde ortaya koymayı hedefler. Sonuçlar, 7 Ekim 2023’te başlayan insanlık suçu dalgasının arka planını ve İsrail’in Filistinli direnişçilerin saldırılarına karşı verdiği orantısız tepkilerin sivil kayıplar üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır. Özellikle bu dönemde kaybedilenlerin sayısının 40.000’e yaklaşması ve bu ölümler arasındaki kadın ve çocukların oranı, çalışmanın dikkat çekici bulgularını oluşturmaktadır. The Israeli presence in the Palestinian territories has been characterized as colonial and occupying by numerous academic studies within a historical context. The Zionist movement established the state of Israel on a disputed piece of land by forcibly displacing the indigenous Palestinian population. Although there is no specific geographic region known as "Israel," a nation-state structure has been created under this name. One of the critical cornerstones of this process is the Balfour Declaration signed by the United Kingdom in 1917, which represented an international project to provide a homeland for the Jewish people. The Israeli-Palestinian issue is a matter that extends beyond military conflicts and territorial claims, possessing deep social, cultural, and psychological dynamics. This conflict reflects the established identities, cultures, and historical understandings between the two peoples. From a sociological perspective, it is a subject requiring in-depth analysis within the frameworks of historical trauma, collective memory, identity formation, and power dynamics. Since its establishment in 1948, Israel has been focused on reinforcing its national identity, addressing security concerns, and overcoming historical Jewish traumas. The occupation of Palestinian territories is seen as a means to ensure security and has garnered broad support within Israeli society. However, this approach profoundly affects the Palestinian concepts of defending their identity and national rights. Palestinians strive to consolidate their national identity by advocating for the right to establish an independent state on their historically and culturally significant land. Territorial claims have thus become not only a physical struggle but also a battle over identities. While Palestinians endeavor to maintain their presence in the occupied territories, Israel views this occupation as a means to protect national security and enjoys substantial societal backing. Both sides advocate for their own legitimacy, which significantly impedes mutual understanding and reconciliation. The lack of trust remains a major obstacle in the resolution process, with both sides harboring deep mistrust that complicates the peace process. Historical traumas and suspicions exacerbate the difficulties in achieving the dialogue and cooperation necessary for peace. The role of the international community is crucial in resolving this complex issue. However, the power dynamics among international actors and the quest for international support by the parties involved have further complicated the situation. Regional actors also influence the complexity of the issue; for instance, some Arab countries have utilized the Palestinian cause to serve their national interests, which has negatively impacted the Palestinian struggle for independence. Resolving the Israeli-Palestinian conflict is not only a political issue but also one that awaits resolution of deep social and psychological dynamics. Understanding each other, acknowledging historical traumas, and reconsidering collective identity perceptions are essential steps for achieving lasting peace. The active and constructive role of the international community and the contributions of regional actors are crucial for achieving reconciliation, not only on the ground but also in hearts and minds. This study aims to examine Israel’s illegal occupation of Palestinian territories and the blockade of Gaza since 2006. It will particularly focus on the background of the human rights violations wave that began on October 7, 2023. Claims that over 1,400 civilians were killed as a result of attacks by Palestinian resistance groups have been used to justify a broad state terror campaign. During the attacks, civilian infrastructure, health centers, places of worship, schools, refugee camps, and ambulance convoys were targeted. As of May 28, 2024, nearly 40,000 deaths have occurred, with a significant proportion of women and children among the casualties. This study seeks to leverage the multifaceted perspectives offered by sociology of religion, history of religions, and other related disciplines to provide an in-depth analysis of Israel’s occupation policies and the historical dynamics in the region. This interdisciplinary approach aims to elucidate the social and cultural contexts of the issue through a comprehensive literature review and media analysis. The findings will detail the background of the human rights violations wave that began on October 7, 2023, and the impact of Israel’s disproportionate responses to Palestinian resistance attacks on civilian casualties, with particular emphasis on the significant number of deaths and the high proportion of women and children among them.   Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-14 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/80 10.5281/zenodo.14173718 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 287-315 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 287-315 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/80/51 Telif Hakkı (c) 2024 Yılmaz Arı; Mustafa Turan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/81 2025-02-04T16:19:52Z pub:ART

The Vitality of the Sky Spheres in the Two Founding Names of Islamic Philosophy: Kindi and Farabi İslam Felsefesinin İki Kurucu İsmi: Kindi ve Farabi’de Gök Kürelerinin Canlılığı BİLEN, Mehmet SARITAŞ, Kamil İslam Felsefesi, Gök Küreleri, Canlılık, Kindi, Farabi. Islamic Philosophy Celestial Spheres Vitality Kindi Farabi In the issue of the formation of the cosmos, which has been discussed since ancient Greece and is an indispensable subject of ontology, the position and characteristics of the celestial spheres occupy an important place. The idea that the celestial spheres are living beings with souls and even intelligent beings that can think has been expressed in various ways by both ancient Greek and Islamic philosophers. Each philosopher has used different arguments to substantiate this idea and has put forward different ideas about the characteristics of life. For example; while the philosophers of the Milesian School accepted life as an inseparable feature of matter, in the Pythagoreans and Heraclitus this atomistic idea of ​​life evolved into the view that the universe as a whole is alive. Plato, on the other hand, reached the conclusion that the cosmos must be a living and intelligent being through more logical inferences. When it comes to Aristotle, he stated that in providing the movement of the First Celestial Sphere, he saw God as the object of Love and that the celestial sphere moved with longing for Him. Plotinus examined the event on a more mystical basis and argued that the spirit overflowing from the mind gave life to the celestial spheres according to the theory of emanation. In Stoic philosophy, the universe itself was considered alive as the body of a divine being. The idea that the celestial spheres were alive was also present in the first Islamic philosophers, Kindi and Farabi. However, they also based their ideas from different perspectives. For example, while Kindi evaluated the issue entirely in the context of the obedience of the heavens to Allah, Farabi approached the subject more along the lines of Aristotle and in the context of emanation. Since Kindi and Farabi drew from the same sources, there are similarities between them, but there are also important differences. In this article, after tracing the traces of the vitality of the celestial spheres in Ancient Greece, its reflections in Kindi and Farabi were discussed, and then; a comparison was made between these two philosophers and the similarities and differences were revealed. In the conclusion and evaluation section, the reasons for these differences were tried to be expressed. Antik Yunan’dan beri tartışılan ve varlık felsefesinin vazgeçilmez bir konusu olan kozmosun oluşumu meselesinde, gök kürelerinin konumu ve özellikleri önemli bir yer işgal etmektedir. Gök kürelerinin nefs sahibi canlı ve hatta düşünebilen akıllı birer varlık oldukları fikri, gerek Antik Yunan gerekse İslam filozofları tarafından çeşitli şekillerde dile getirilmiştir. Her filozof bu düşüncesini temellendirmede farklı argümanlar kullanmış ve canlılık özellikleri olarak farklı fikirler öne sürmüştür. Mesela; Milet Okulu filozofları, canlılığı maddenin ayrılmaz bir özelliği olarak kabul ederken Pythagorasçılarda ve Herakleitos’da bu atomcu canlılık fikri, bir bütün olarak evrenin canlı olduğu görüşüne evrilmiştir. Platon ise daha çok mantıki çıkarımlarla kozmosun canlı ve akıllı bir varlık olması gerektiği sonucuna ulaşmıştır. Aristoteles’e gelindiğinde o; İlk Gök Küresinin hareketini sağlamada Tanrı’yı, Aşk’ın nesnesi olarak görüp gökküresinin O’na iştiyak duyması ile harekete geçtiğini ifade etmiştir. Plotinus olayı daha mistik bir zeminde inceleyerek sudur teorisi gereği akıldan taşan ruhun gökkürelerine hayat verdiğini ileri sürmüştür. Stoa felsefesinde ise evrenin kendisi tanrısal bir varlığın vücudu olarak canlı telakki edilmiştir. İlk İslam filozoflarından Kindi ve Farabi’de de gök kürelerinin canlı olduğu fikri yer almıştır. Yalnız onlar da bu düşüncelerini farklı açılardan temellendirmişlerdir. Mesela Kindi meseleyi tamamen, göklerin Allah’a itaati bağlamında değerlendirirken; Farabi konuya daha çok Aristo çizgisinde ve sudur bağlamında yaklaşmıştır. Kindi ve Farabi, aynı kaynaklardan beslendikleri için aralarında benzerlikler olmakla birlikte önemli farklılıklar da bulunmaktadır.  Bu makalede, gökkürelerin canlılığı konusunun Antik Yunan’daki izleri sürüldükten sonra Kindi ve Farabi’deki yansımaları ele alınmış, sonra da; bu iki filozof arasında bir karşılaştırma ile benzerlik ve farklılıkları ortaya konulmuştur. Sonuç ve değerlendirme bölümünde ise bu farklılıkların sebepleri ifade edilmeye çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/81 10.5281/zenodo.14536873 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 507-523 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 507-523 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/81/72 Telif Hakkı (c) 2024 Mehmet BİLEN, Kamil SARITAŞ https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/82 2025-01-01T14:33:33Z pub:ART

A Current Look at the Concept of Calamity from a Teological Perspective: In the Example of the People of Lot Bela Kavramına Teolojik Açıdan Güncel Bir Yorum: Lut Kavmi Örneği ELSÖZ, Ümit Kelam, Adalet, Bela, Musibet, Lut Kavmi. Kalām, Justice, Calamity, Tribulation, People of Lot. The science of Kalam can constantly maintain its dynamism and vitality by including issues and problems related to different beliefs, thoughts or interpretations that can change according to time and place. In this context, the issue of what today's people should do and how they should think in the face of troubles and calamities that befall them remains a problem that the science of Kalam must answer. It is seen that the meanings of Qur'anic concepts have been narrowed over time within the framework of any view or expanded due to interpretations that emerged as a result of some scientific studies. The concept of trouble used in the Quran is one of the concepts that will be discussed in this context. Although it has a neutral meaning in the sense of testing, it is seen that the concept of trouble is often attributed with some negative meanings associated with God's actions such as causing calamity, punishment, and destruction. When the same concept is considered in the sense of testing each other, it seems possible to see extinction or salvation as a result of a chain of events that occur within the framework of a relationship among people. In this sense, our study will try to address the speculative interpretations of the concept of trouble from a Theological perspective. One of the methods of understanding the Quran is to examine historical events in accordance with their reality and to re-study the semantic meanings of Quran concepts in the light of the new data obtained. Such studies also show that different interpretations can be made to the same concepts and the events they are related to, in the light of the new meanings and interpretations gained by the concepts. Because sociological events that are open to various combinations can reveal many different cause and effect relationships. Therefore, in this study, it is discussed what the source of the problems that may be experienced by a person who is faced with different problems through testing and how the consequences will be reflected in his future. At this point, the fact that the people of Lot, one of the societies mentioned to have been destroyed, were tested with their acts of homosexuality and that all living things in the region were punished for this crime they committed does not seem fair in terms of God's actions and the balance of crime and punishment. The issue of whether it is theologically appropriate for any willing or unwilling servant to cause trouble to test God's servant without his own fault or intervention is a study worth examining and analyzing for today. Kelam ilmi zamana ve mekâna göre değişebilen farklı inanç, düşünce veya yorumlar ile ilgili konu ve problemleri gündemine almak suretiyle dinamikliğini ve canlılığını sürekli olarak ayakta tutabilmektedir. Bu çerçevede günümüz insanlarının başlarına gelen belalar ve musibetler karşısında ne yapmaları ve nasıl düşünmeleri gerektiği konusu, Kelâm ilminin yanıtlaması gereken bir problem olarak önümüzde durmaktadır. Kur’anî kavramların zaman içinde anlamlarının herhangi bir görüş çerçevesinde daraltıldığı veya ilmi birtakım çalışmaların sonucunda ortaya çıkan yorumlar sebebiyle genişletildiği görülmektedir. Kur’an’da kullanılan bela kavramı da bu çerçevede ele alınacak kavramlardan biridir. Daha çok denenme manasında nötr bir anlama sahip olmasına rağmen bela kavramı ekseninde çoğunlukla; musibet verme, cezalandırma, helak etme gibi Tanrı’nın eylemleriyle ilişkilendirilen olumsuz birtakım anlamlar yüklenildiği görülmektedir. Aynı kavram birbirini sınamak anlamıyla ele alındığında ise yok oluşu ya da kurtuluşu insanlar arası bir ilişki çerçevesinde gerçekleşen olaylar zincirinin bir sonucu olarak görmek de mümkün görünmektedir. Bu anlamda çalışmamız, bela kavramına ilişkin yapılan spekülatif yorumları Kelâmî açıdan ele almaya çalışacaktır. Kur’an’ı anlamanın yöntemlerinden biri de tarihi olayları gerçekliğine uygun olarak incelemek ve elde edilen yeni veriler ışığında Kur’an kavramlarının semantik anlamları üzerinde yeniden dil çalışmaları yapmayı gerektirmektedir. Bu tarz çalışmalar kavramların kazandığı yeni anlamlar ve yorumlar ışığında, aynı kavramlara ve ilişkili olduğu olaylara farklı yorumlar yapılabileceğini de göstermektedir. Çünkü çeşitli kombinasyonlara açık sosyolojik olaylar farklı birçok sebep ve sonuç ilişkisi ortaya koyabilmektedir. Dolayısıyla bu çalışmada denenme yoluyla farklı problemlere muhatap olan insanın, başına gelen sorunların kaynağının neler olabileceği ve sonuçlarının onun geleceğine nasıl yansıyacağı ele alınmaktadır. Bu noktada helak edildikleri zikredilen toplumlardan biri olan Lut kavminin homoseksüellik eylemleriyle denendikleri ve işledikleri bu suç sebebiyle bölgedeki tüm canlıların cezalandırılmaları, Tanrının eylemleri ve suç-ceza dengesi bakımından adaletli görünmemektedir. İradeli veya iradesiz herhangi bir kulun bizzat kendi hatası veya müdahalesi olmaksızın Tanrının kulunu denemek için bela vermesinin teolojik açıdan uygun olup olmadığı konusu, günümüz açısından incelenmeye ve analiz edilmeye değer bir çalışma niteliği taşımaktadır Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-14 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/82 10.5281/zenodo.14316956 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 431-449 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 431-449 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/82/57 Telif Hakkı (c) 2024 Ümit ELSÖZ https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/83 2024-12-31T00:06:27Z pub:ART

REFUGIA Radical Solutions to Mass Displacement REFUGİA Kitlesel Yerinden Edilmeye Radikal Çözümler MORKOÇ, Neriman Sosyoloji, Refugia, Kitap Değerlendirmesi, Robin Cohen, Nicholas Van Hear. Sociology, Refugia, Book Review, Robin Cohen, Nicholas Van Hear. In this study, Robin Cohen and Nicholas Van Hear's Refugia, which has been translated into Turkish literature, is analysed. In this study, the personal views of the authors are not analysed in detail, but the issues and discussions in the content of the book are focused on. The problem of refugees and asylum seekers is an issue that has recently concerned both our country and other countries in the world, and the studies on this subject are insufficient for the solution of the problem. The work we have examined offers solutions for a more humane life of displaced people in the future by using utopia as a method. The work discusses the existing solutions to the situation of displaced people and the Refugia society, which is its own solution based on the measures taken. According to the authors, refugia is not based on ethnicity, nationalism or religion. Communities subjected to forced migration are forced into a collective activity. In this structure, which is not based on identity politics, a democratic and self-sufficient governance model will be implemented. Since the international institutional structure is insufficient in terms of guiding mass displacement, the recommendations given in the book serve as a guide for researchers. This book offers radical solutions to the problem of mass displacement. Bu çalışmada, Türkçe literatüre çeviri ile kazandırılan Robin Cohen ve Nicholas Van Hear’ın, Refugia adlı eseri ele alınmıştır. Çalışmada yazarların kişisel görüşleri detaylı analiz edilmeden kitabın içeriğindeki konular ve tartışmalar üzerinde durulmuştur. Mülteci ve sığınmacı problemi son zamanlarda hem ülkemizi hem de dünyadaki diğer ülkeleri ilgilendiren bir konu olup bu konuda yapılan çalışmalar, problemin çözümü için yetersiz kalmaktadır. İncelediğimiz eser, ütopyayı yöntem olarak kullanarak yerinden edilmiş insanların gelecekte daha insancıl bir yaşam sürmeleri için çözüm önerileri sunmaktadır. Eser, yerinden edilen insanların, durumuna yönelik mevcut çözüm önerilerini ve alınan tedbirlerden yola çıkarak kendi çözümü olan Refugia toplumunu tartışmaktadır. Yazarlara göre Refugia etnisiteye, milliyetçiliğe ya da dine dayanmamaktadır. Zorla göçe tabi tutulan topluluklar kolektif bir faaliyete zorlanmıştır. Kimlik siyasetine dayanmayan bu yapıda demokratik ve kendi kendine yeten bir yönetim modeli uygulanacaktır. Kitlesel yerinden edilmeye yön vermesi açısından uluslararası kurumsal yapı yetersiz kaldığı için eserde verilen tavsiyeler araştırmacılar için kılavuz rolündedir. Bu kitapta kitlesel yerinden edilme problemine radikal çözüm önerileri sunulmaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/83 10.5281/zenodo.14579767 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 616-623 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 616-623 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/83/66 Telif Hakkı (c) 2024 Neriman MORKOÇ https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/84 2025-02-04T16:32:03Z pub:ART

The Method of The Qur’an Inviting to Repentance Kur’ân’ın Tövbeye Davet Yöntemi ESER, Mehmet TOK, Fatih Kur’ân, Günah, Mağfiret, Tövbe, Af. Quran, Sin, Forgiveness, Repentance, Pardon. The Quran, which has been preserved for generations and continues to be a source of guidance as it was on the first day, continues to illuminate the darkness with its light. Despite his weaknesses, the person addressed by the Quran strives to achieve happiness in both this world and the hereafter by applying the provisions revealed with his mind and will, and with the light of the Quran. The Quran uses different methods in calling people to repent. The Quran insists on calling its servant to repentance because the believer needs to repent due to his weaknesses and therefore needs to repent. When a person feels repentant, he wants to seek refuge in his Creator, Almighty Allah, by coming to the door of repentance and asking for forgiveness with concepts such as regret, repentance, forgiveness (istighfar) and pardon. In this context, the article examines the method and style in which the Quran invites people to repent of their sins. In this respect, the research aims to reveal a stylistic feature of the Quran. It seems that the Quran, on the one hand, invites people to repent by making good news promises, while on the other hand, it warns them by revealing the exemplary situations of past nations. On the other hand, it criticizes those who do not repent by sometimes asking questions and prompting them to think, and sometimes explaining the difficult situations they will face on the Day of Judgment if they do not repent. In response to the repentance of His servant, Almighty Allah covers, erases, converts to reward or removes his sins. A person who responds to the invitation, repents and asks for forgiveness, individually goes on the path of self-correction after his repentance. The positive changes in a person and the positive contributions of his repentance to society and other living and non-living creatures around him. Nesiller boyu muhafaza edilen ve ilk günkü gibi hidayet kaynağı olmaya devam eden Kur’ân, karanlıkları nuruyla aydınlatmayı sürdürmektedir. Kur’ân’a muhatap kılınan insan, zaaflarına rağmen, akıl ve iradesiyle vahyedilen hükümleri uygulayarak Kur’ân’ın nuruyla hem dünya hem de ahiret saadetine ulaşmak için de çaba göstermektedir. Kur’ân-ı Kerim insanı tövbeye davete seslenişte farklı yöntemler kullanmaktadır. Kur’ân, Mümin insanın zaafları nedeniyle tövbe etmeye muhtaç olduğu ve bu nedenle tövbe etmesi gerektiği için kulunu tövbeye davette ısrar etmektedir. İnsanda tövbe duygusu oluştuğunda pişmanlık, tövbe, mağfiret (istiğfar) ve af gibi kavramlarla tövbe edip af dileme kapısına gelip halini arz ederek yaratanı Yüce Allah’a sığınmak ister. Bu bağlamda makale Kur’an’ın insanı hangi usul ve üslupla günahlarından tövbeye davet ettiğini ele almaktadır. Bu açıdan araştırma Kur’an’ın bir üslup özelliğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Görüne o ki Kur’ân, bir yandan insanı müjdeli vaadlerde bulunarak tövbeye davet ederken bir yandan da geçmiş kavimlerin ibretlik hallerini gözler önüne sererek onu ikaz ederek davette bulunmaktadır. Öte yandan kâh sorular sorup düşünmeye sevk ederek, kâh tövbe etmeme halinde ahiret gününde karşılaşacakları sıkıntılı halleri açıklayarak tövbeye yanaşmayanları tenkit eder. Yüce Allah, kulunun tövbesine karşılık onun günahlarını örter, siler, sevaba tebdil eder veya giderir. Davete icabet ederek tövbe edip af dileyen insan, tövbesi sonrası bireysel olarak kendisini ıslah yoluna gider. İnsanda olan olumlu değişimler ve tövbesinin toplum ile çevresindeki diğer canlı cansız yaratılmışlara olumlu katkılar sunar. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/84 10.5281/zenodo.14577360 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 598-615 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 598-615 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/84/75 Telif Hakkı (c) 2024 Mehmet ESER, Fatih TOK https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/85 2025-02-04T16:10:18Z pub:ART

An Evaluation on Alevism and Bektashism Rituals from the Perspective of Anthropology of Religion Din Antropolojisi Perspektifinden Alevilik ve Bektaşilik Ritüelleri Üzerine Bir Değerlendirme ÜNLÜ, İlyas COŞKUN, Hasan Din Sosyolojisi, Antropoloji, Ritüel, Alevilik, Bektaşilik. Sociology of Religion, Anthropology, Ritual, Alevism, Bektashism. Alevism and Bektashism is one of the most important fields of study as it is a subject that has been on the agenda both in academia and in the popular agenda with its various dimensions in the world and in our country in the last forty years. Alevism and Bektashism, which are dominated by oral culture and do not have a systematic belief structure, can be the subject of academic research as a whole with its belief and memory structure that includes different traditions. Our study focuses on the evaluation of Alevism and Bektashism rituals in terms of anthropology of religion. In this study, Alevism and Bektashism rituals, which are a product of our rich culture before and after Islam, are analyzed in terms of anthropology of religion. Our study focuses on the evaluation of Alevism and Bektashism rituals in terms of religious anthropology and the processes through which the relevant rituals have reached the present day. The main research question of our study: “What cultural and religious influences have shaped the beliefs and rituals of Alevism and Bektashism in the historical process, and how have these influences shown change and continuity in terms of anthropology of religion?”. Our study is not based on a specific region, city or village, but on the rituals that members of Alevism and Bektashism accept as common. The aim of this study is to evaluate the rituals of Alevi and Bektashi culture with the theories and concepts of anthropology of religion and to ensure that these belief systems are properly introduced on scientific platforms. Interpretive and descriptive methods were adopted in our study. The data obtained by analyzing the written materials were evaluated from an objective point of view and content analysis was applied. The beliefs and rituals of Alevism and Bektashism were analyzed with the interpretive ethnographic methods of anthropology, and cultural processes and codes were analyzed in this context. Studies on Alevism and Bektashism generally take a picture of the current situation and present it to the public. However, research through disciplines such as archaeology and anthropology is limited. In conclusion, the study reveals that Alevi and Bektashi beliefs and rituals have been shaped under the influence of various faiths and cultures; however, they are essentially rooted in the religious and ritual practices adopted by the Turks prior to their migration to Anatolia. Alevilik ve Bektaşilik son kırk yılda dünyada ve ülkemizde değişik boyutlarıyla hem akademi mecrasında hem de popüler alanda sıklıkla gündemde olan bir konu olması yönüyle önemli çalışma alanlarındandır. Sözlü kültürün ağır bastığı ve sistematik bir inanç yapısı bulunmaması yönüyle Alevilik ve Bektaşilik, farklı gelenekleri içinde barındıran inanç ve bellek yapısıyla bir bütün halinde akademik araştırma konusu olabilecek niteliktedir. Çalışmamız Alevîlik ve Bektaşilik ritüellerinin din antropolojisi açısından değerlendirilmesini konu edinmektedir. Bu çalışmada İslam öncesi ve sonrası sahip olduğumuz zengin kültürümüzün ürünü olan Alevilik ve Bektaşilik ritüelleri din antropolojisi açısından incelenmiştir. Çalışmamız Alevilik ve Bektaşilik ritüellerinin din antropolojisi açısından değerlendirilmesini ve ilgili ritüellerin hangi süreçlerden geçerek günümüze ulaştığını konu edinmektedir. Çalışmamızın temel araştırma sorusu: “Alevilik ve Bektaşilik inanç ve ritüelleri, tarihsel süreçte hangi kültürel ve inançsal etkilerle şekillenmiş, bu etkiler din antropolojisi açısından nasıl bir değişim ve süreklilik göstermiştir?” sorusudur. Çalışma, belirli bir bölgeyi, şehri veya köyü değil; Alevilik ve Bektaşilik mensuplarının ortak kabul ettiği ritüelleri esas almaktadır. Bu çalışmanın amacı, Alevi ve Bektaşi kültürünün ritüellerinin din antropolojisi kuram ve kavramları ile değerlendirmek ve bu inanç sistemlerinin bilimsel platformlarda doğru bir şekilde tanıtılmasını sağlamaktır. Yorumlayıcı ve betimleyici yöntemler benimsenen çalışmada, yazılı materyaller analiz edilerek elde edilen veriler nesnel bir bakış açısıyla değerlendirilmiş ve içerik analizi uygulanmıştır. Alevilik ve Bektaşilik inanç ve ritüelleri, antropolojinin yorumsamacı etnografik yöntemleriyle ele alınmış, bu kapsamda kültürel süreçler ve kodlar incelenmiştir. Alevilik ve Bektaşilik üzerine yapılan çalışmalar genellikle mevcut durumun fotoğrafını çekmekte ve kamuoyuna sunmaktadır. Ancak arkeoloji ve antropoloji gibi disiplinler aracılığıyla yapılan araştırmalar sınırlıdır. Bu alandaki çalışmaların azlığı, bu araştırmanın önemini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, Alevilik ve Bektaşilik inanç ve ritüellerinin farklı inanç ve kültürlerin etkisi altında şekillendiğini; ancak esasen, Türklerin Anadolu’ya göç etmelerinden önceki dönemde benimsedikleri inanç ve ritüel pratiklerine dayandığını ortaya koymaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/85 10.5281/zenodo.14536895 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 481-506 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 481-506 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/85/71 Telif Hakkı (c) 2024 İlyas ÜNLÜ, Hasan COŞKUN https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/87 2024-12-31T08:19:21Z pub:ART

The Relationship Between Religious Orientation Types and the Big Five Personality Traits: The Case of Religious Officials in Hatay Province Dinî Yönelim Biçimlerinin Beş Faktör Kişilik Özellikleri ile İlişkisi: Hatay İli Din Görevlileri Örneği SAİN, Mehmet YAPICI, Asım Din Psikolojisi, Dinî Yönelim, Beş Faktör Kişilik, Din Görevlisi Psychology of Religion, Religious Orientation, Five-Factor Personality, Religious Official This study aims to investigate the relationship between the religious orientation styles of religious officials and their personality traits. Using a quantitative research approach and a correlational survey design, data was collected from 524 religious officials serving in Hatay Province through purposive sampling. The "Revised Muslim Religious Orientation Scale" and the "Mini-Five Personality Inventory" were used to collect data, which was then analyzed using the Pearson correlation statistical technique. The findings revealed that "intrinsic religious orientation" was significantly positively correlated with agreeableness, conscientiousness, and openness to experience personality traits. "Strict conventional religious orientation" was significantly positively correlated with agreeableness. "Questioning religious orientation" was found to have a significant negative correlation with agreeableness and neuroticism. While intrinsic and strict conventional religious orientations were associated with positive personality traits, questioning religious orientation was linked to some negative personality traits. The results indicate that religious orientation and personality traits have a complex relationship and that individual differences are significant. However, the significant relationships obtained are at a low level. This may be interpreted as indicating a partial relationship between religiosity and personality, and furthermore, that it does not seem very feasible to speak of a religious personality structure based on the current findings. Bu çalışma, din görevlilerinin dinî yönelim biçimleri ile kişilik özellikleri arasında nasıl bir ilişki olduğu sorusuna cevap aramaktadır. Nicel yöntemin kullanıldığı bu araştırmada ilişkisel tarama deseni tercih edilmiştir. Hatay ilinde görev yapan 524 din görevlisi, amaçlı örneklem olarak belirlenmiştir. “Yeniden Yapılandırılmış Müslüman Dinî Yönelim Ölçeği” ve “Hızlı Büyük Beşli Kişilik Ölçeği” ile toplanan veriler, betimsel istatistik ve pearson korelasyon ile çözümlenmiştir. Ulaşılan bulgulara göre içsel dinî yönelim; “uyumluluk”, “sorumluluk” ve “deneyime açıklık” kişilik özellikleriyle anlamlı düzeyde pozitif ilişkilidir. Katı kuralcı/köktenci dinî yönelim; “uyumluluk” kişilik özelliği ile anlamlı düzeyde pozitif ilişkili çıkmıştır. Sorgulayıcı/arayışsal dinî yönelim ile “uyumluluk” ve “nevrotiklik” arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Anlaşılacağı üzere içsel ve katı kuralcı dinî yönelim, olumlu kişilik özellikleriyle ilişkiliyken sorgulayıcı dinî yönelim, bazı olumsuz kişilik özellikleriyle ilişkili çıkmıştır. Bulgular, dinî yönelim ve kişilik özelliklerinin karmaşık bir ilişkiye sahip olduğuna işaret etmektedir. Ancak elde edilen anlamlı ilişkiler, düşük seviyededir. Bu durum, dindarlık ile kişilik arasında kısmi bir ilişki olduğu, dahası mevcut bulgulardan hareketle dinî bir kişilik yapısından bahsetmenin pek mümkün görünmediği şeklinde yorumlanabilir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-14 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/87 10.5281/zenodo.14289881 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 408-430 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 408-430 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/87/56 Telif Hakkı (c) 2024 Mehmet Sain, Asım Yapıcı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/88 2025-02-04T15:44:04Z pub:ART

Tevhîd İnancı Bağlamında Halîfe Kavramı The Concept of Khalīfah within the Context of Belief in Tawhīd ÖZTÜRK, İsmail Tafsīr, Qur’ān, Tawhīd, Khalīfah, Khalīfahate, Responsibility. Tefsîr, Kur’ân, Tevhîd, Halîfe, Hilâfet, Sorumluluk. Kur'an ve Sünnet'e göre İslâm, sosyal hayatla ilgili bir dindir. Allah'ın ve Peygamber'in bu dinin sosyal yapısına verdiği önem inkâr edilemez. Peygamber'in vefatından sonra Ebû Bekir, devlet işlerini yürütmek üzere onun halîfesi olmuştur. Ancak insanlar için durum böyle olsa da her şeyin yaratıcısı olan Allah (c.c.) için böyle bir şey söylemek ne aklen ne de naklen mümkün değildir. Âdem ve soyunun yeryüzünde halife olduğu kesin olmakla beraber kimin halifesi olduğunu kesin olarak söylemek mümkün görünmemektedir. Ancak âlemlerden müstağni olan Allah’ın halifeye/vekile ihtiyacı yoktur. Allah’ın halifesi şeklinde bir ifadeye ne bir ayet ne de sahih herhangi bir hadiste rastlanmaktadır. Allah’ın temsil edilebilir bir varlık olarak algılanması Hz. İsa’yı en karne olmuş (Allah’ın oğlu) biçimi olarak gören Hristiyanlara ait bir görüş olabilir. İnsan ancak insana veya kendisinden önce yeryü zünde hüküm süren yine kendisi gibi iradi varlık olan cinlere temsilci/halife olabilir. Ontolojik denge açısından eşitliğe sahip olmayan insanla Allah arasında müşterek bir vekâlet sistemi asla yoktur. O halde Allah’ın vekil/halife edinmesinden söz etmek ne naklen ne de aklen asla mümkün değildir. Yeryüzünde halife olan insan için en yüksek makam kendisini yoktan var eden Allah’a kul olmaktır. Son peygamber Hz. Muhammed Allah’ın halifesi değil kulu ve elçisi iken nasıl olur da onun ümmeti Allah’ın halifesi olabilir. Ayrıca Allah’ın temsilcisi olarak görülen insan, ne özgür bir iradeye sahip olabilir ne de yapıp ettiklerinden dolayı sorgulanabilir. Çünkü yapıp ettikleri Allah adına, Allah’ı temsilendir! Bu ise kabul edilebilir bir durum değildir. According to the Qur'ān and Sunnah, Islām is concerned with social life. The importance given by Allah and the Prophet to the social structure of this religion cannot be denied. After the Prophet's death, Abu Bakr became his khalīfah to run the affairs of the state. However, even if this is the case for human beings, it is impossible to say such a thing for Allah (swt), the Creator of everything, either intellectually or by tradition. Although Adam and his progeny were inevitably khalīfah on earth, it is impossible to say whose caliph they were with certainty. However, Allah does not need a caliph/proxy independent of the world. The expression ‘caliph of Allah’ is not found in any verse or authentic hadith. The perception of Allah as a representable being may be an idea belonging to the Christians who regard Jesus as the most carnal form (son of Allah). Man can only be a representative/Khalifah to man or the jinn, who are voluntary beings like him, who ruled on earth before him. There is never a standard system of proxy between Allah and human beings who do not have equality in terms of ontological balance. Therefore, it is impossible to speak of Allah's appointment of a deputy/ khalīfah, neither by reason nor reason. The highest authority for man, a caliph on earth, is to be a servant of Allah, who created him out of nothing. How can his ummah be Allah's caliph when the last prophet, Muhammad, was not Allah's caliph but His servant and messenger? Moreover, man, who is seen as the representative of Allah, can neither have free will nor be questioned for what he does. Because what he does is in the name of Allah, representing Allah! This is not an acceptable situation. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/88 10.5281/zenodo.14284521 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 388-407 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 388-407 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/88/69 Telif Hakkı (c) 2024 İsmail Öztürk https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/89 2025-02-04T16:00:25Z pub:ART

Kant's Separatist Approach in Terms of the Relationship Between Religion and Science Din ve Bilim İlişkisi Bağlamında Kant’ta Ayrışmacı Yaklaşım TAŞTAN, Melih ORHAN, Ayşe Din Felsefesi, Kant, Akıl, Din, Bilim, Din ve Bilim İlişkisi, Çatışmacılık, Bağımsızlık. Phylosophy of Religion, Kant, Logic, Religion, Science, Religion & Science Relationship, Seperationism, Independence. The universe is covered with mysteries that lead to deep meaning and thought in a way that attracts the attention of the human mind. In all periods of the history of thought, there have been intellectual acts on being and existence. In this context, many great philosophers such as Leibniz drew attention to the astonishing state of existence by questioning how existence came into being. These inquiries have always stimulated inquisitive minds. While some say that there are no answers to such questions, others say that there are possible answers to these questions in the human search for meaning. In the ancient period, philosophers such as Aristotle began by pointing out that the desire to know is an important and indispensable element of human nature, while in the modern period, great phi-losophers such as Kant argued that the human mind is naturally inclined to produce metaphysical concepts. This situation has led the great minds of every period to ponder on the mystery of knowledge and existence, and when it comes to the meaning and essence of existence, we have arrived at the mutual relationship between religion and science, which are directly concerned with these issues. Because religion and science are undoubtedly the most important fields that claim to answer both the nature and the questions of existence. In this context, the views of the German philosopher Immauel Kant, who is one of the first names that come to mind in terms of his influence on the modern period and have inspired many philosophers, theologians and scientists to this day, are still very much alive today. The general and popular opinion is that Kant demolished metaphysics and argued that there is an irreconcilability between religion and science. However, his understanding of knowledge was based on building a new metaphysics rather than demolishing metaphysics. In this context, the meaning of religion and science in terms of his philosophy of knowledge constitutes the main subject of our study. In our study, we first examined Kant's understanding of knowledge based on his works. Then, by investigating what religious concepts such as God, morality and immortality, which are among the most fundamental issues of metaphysics, correspond to in his epistemology, we tried to justify the thesis that the “separationist/independence” model of religion and science is more appropriate to Kant's views on the relationship between religion and science, and we concluded that, contrary to popular belief, he rebuilt metaphysics, not destroyed it, and declared a separationist/independenceist view between religion and science, not a confrontational one. Evren, insan aklının dikkatini çekecek biçimde derin anlam ve düşünceye yol açan gizlerle kaplıdır. Düşünce tarihinin tüm dönemlerinde varlık ve varoluş üzerine düşünsel eylemler gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda Leibniz gibi pek çok büyük filozof, varlığın nasıl meydana geldiğini sorgulayarak varoluşun hayretler uyandıran durumuna dikkat çekmiştir. Bu sorgulamalar, her zaman merak duygusuna hâiz zihinleri harekete geçirmiştir. Bazıları, bu tarz soruların yanıtı olmadığını söylerken, bazıları da insanın anlam arayışında bu soruların olası cevapları olabileceğini söylemiştir. Antik dönemde Aristoteles gibi filozoflar, bilme isteğinin insan doğasının önemli ve vazgeçilmez bir unsuru olduğuna değinerek söze başlarken, modern dönemde ise Kant gibi büyük filozoflar, insan zihninin doğal olarak metafizik kavramlar üretmeye yatkın olduğunu söylemiştir. Bu durum ise bilginin, varlığın gizemini anlamada her dönemin büyük zihinlerini konu üzerinde kafa yormaya sevketmiştir ki varlığın anlamı ve mahiyeti söz konusu olduğunda vardığımız yer, bunlarla doğrudan ilgilenen din ve bilimin birbiriyle karşılıklı ilişkisi olmuştur. Çünkü varoluşun hem mahiyet hem de bünyesinde barındırdığı sorulara cevap verme iddiasında bulunan en önemli alanlar şüphesiz ki din ve bilimdir. Bu bağlamda modern döneme etkisi bakımından akla gelen ilk isimlerden biri olan Alman Filozof Immauel Kant’ın günümüze değin pek çok filozof teolog ve bilim insanına ilham olan görüşleri hâlâ daha günümüzde canlılığını korumaktadır. Genel kanı, Kant’ın metafiziği yıktığı ve din ve bilim arasında bir uzlaşmazlık olduğunu ileri sürdüğü yönündedir. Hâlbuki onun bilgi anlayışı metafiziği yıkmaktan ziyade yeni bir metafizik inşa etmek üzerine kuruluydu. Bu bağlamda onun bilgi felsefesi açısından din ve bilimin ifade ettiği anlam çalışmamızın ana konusunu teşkil etmektedir. Çalışmamızda ilk olarak Kant’ın eserlerinden hareketle onun bilgi anlayışını inceledik. Daha sonra ise metafiziğin en temel meselelerinden olan Tanrı, ahlâk ve ölümsüzlük gibi dinî kavramların onun epistemolojisinde neye tekabül ettiğini soruşturduk. Çalışmamızda bahsi geçen din ve bilim modellerinden ayrışmacı/bağımsızlık modelinin Kant’ın din ve bilim ilişkisine yönelik görüşlerine daha uygun olduğu tezini temellendirmeye çalıştık. Genel kanının aksine onun metafiziği yıktığı değil yeniden inşa ettiği, din ve bilim arasında ise çatışmacı değil ayrışmacı/bağımsızcı bir görüşe daha yakın olduğu sonucuna ulaştık. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/89 10.5281/zenodo.14536228 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 466-480 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 466-480 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/89/70 Telif Hakkı (c) 2024 Melih Taştan, Ayşe Orhan https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/90 2024-12-31T00:06:27Z pub:ART

The Importance Of Documentation Studies In Textile Artifacts Within The Scope of Sustainability of Cultural Heritage Kültürel Mirasın Sürdürülebilirliği Kapsamında Tekstil Eserlerde Belgeleme Çalışmalarının Önemi UZGİDİM, Gözde Geleneksel Tekstil, Belgeleme, Belgeleme Yöntemleri, Koruma, Sürdürülebilirlik, Dijitalleşme. Traditional Textile, Documentation, Documentation Methods, Conservation, Sustainability, Digitalization. Portable cultural properties are cultural, artistic and ethnographic objects considered valuable nationally and universally. Its importance and value are closely related to the geography it is located in and the culture, lifestyle and spiritual values ​​it belongs to. Societies have tried to preserve, protect and pass on these objects to future generations. This act of protection was sometimes consciously created according to the specific object; sometimes it was unconsciously transferred by showing and telling it to the people around it. Traditional textiles, which are generally produced for the needs of people in their lives, are evaluated as cultural representatives that tell the story of traditional life when examined in terms of technique, pattern, color, composition order and harmony. Therefore, documentation, record keeping, and archiving processes and methods are very important in the conservation approaches and studies prepared for the sustainability of this cultural heritage. This study discusses the importance of cultural heritage on a universal and national level. Documentation methods for the protection and sustainability of cultural properties are explained. The techniques, types, documentation processes and reasons for the necessity of historical/ ethnographic/ traditional textiles, which constitute an important area of cultural heritage, were examined. In the study descriptive survey method was used. The research data was collected by literature review. Printed scientific sources such as theses, books, journals and articles on the subject were used during the collection of data. Today, considering that some raw materials and techniques have changed or are not even used traditional textiles, the importance of recording data becomes evident. Taşınabilir kültür varlıkları ulusal ve evrensel bazda değerli kabul edilen kültürel, sanatsal, etnografik objelerdir. Önemi ve kıymeti ise bulunduğu coğrafya ve ait olduğu kültür, yaşam biçimi, manevi değerler ile yakından ilişkilidir. Toplumlar bu objeleri saklamaya, korumaya ve gelecek nesillere aktarmaya çalışmışlardır. Bu koruma eylemi bazen bilinçli bir şekilde obje özeline göre oluşturulmuş; bazen de farkında olmadan sadece etrafında bulunan insanlara göstererek, anlatarak aktarılmıştır. İnsanların yaşamında genel olarak ihtiyaca yönelik üretilen geleneksel tekstiller; teknik, motif, renk, kompozisyon düzeni ve uyumu bakımından incelendiğinde geleneksel yaşamı anlatan kültür temsilcileri olarak değerlendirilmektedir. Dolayısıyla bu kültürel mirasın sürdürülmesine yönelik hazırlanan koruma yaklaşım ve çalışmalarında belgeleme, kayıt oluşturma, arşivleme süreç ve yöntemleri oldukça önemlidir. Bu çalışmada evrensel ve ulusal platformda kültürel mirasın önemine değinilmiştir. Kültürel varlıkların korunması ve beraberinde sürdürülmesine yönelik belgeleme yöntemleri açıklanmıştır. Kültürel mirasın önemli bir alanını oluşturan tarihi/ etnografik/ geleneksel tekstillere ilişkin teknikler, çeşitleri, belgeleme süreçleri ve gerekliliğinin nedenleri incelenmiştir. Betimsel tarama modeli, çalışmanın yöntemi olarak tercih edilmiştir. Araştırma verileri literatür taraması yapılarak elde edilmiştir. Verilerin toplanması aşamasında konu ile ilgili tez, kitap, dergi, makale gibi basılı bilimsel kaynaklardan yararlanılmıştır. Günümüzde geleneksel tekstiller alanında bazı hammadde ve tekniklerin değişikliğe uğradığı ve hatta kullanılmadığı düşünüldüğünde verilerin kayıt altına alınarak belgelenmesinin önemi ortaya çıkmaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-22 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/90 10.5281/zenodo.14541818 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 524-543 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 524-543 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/90/62 Telif Hakkı (c) 2024 Gözde UZGİDİM https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/91 2025-02-04T16:24:04Z pub:ART

Some Fiqh Discussions Regarding the Implementation of Hajj Worship Hac İbadetinin Uygulaması İle İlgili Fıkhî Bazı Tartışmalar SARI, Süleyman İslâm Hukuku, Hac, Mîkāt, Şeytan Taşlama, İstitâat, Fıkhî Tartışmalar, Cidde. İslâmic Law, Hajj, Mîqāt, Stoning of The Devil, İstitâat, Fiqh Discussions, Jeddah. Hajj, one of the five fundamental principles of Islam, is a form of worship performed by performing certain rituals such as circling the Kaaba (tawaf) wearing the ihram dress at a certain time and place with the intention of worship, performing the sa'y between Safa and Marwa, standing at Arafat, stoning the devil, sacrificing an animal and shaving. The Prophet Muhammad taught his ummah the forms and principles of this worship by saying, “Learn your Hajj from me”; he performed Hajj only once in his life. However, since the times of the Companions and the Successors, different approaches to some practices of this worship have brought about fiqh discussions. In this study, it has been examined whether some obstacles such as health can be included in the scope of disposition in the practice of Hajj, which is both a financial and physical act of worship. The meaning of the months of Hajj, which can be performed in four days, has been evaluated in general terms. Issues such as whether or not the pilgrims will lose their obligations if their turn does not come due to excessive crowding, as well as the time of the Muzdalifah waqf and the stoning of the devil, and the place of slaughtering the hedy sacrifice have been discussed. In this context, by benefiting from the existing jurisprudential knowledge on Hajj, various solutions have been proposed from a jurisprudential perspective for the problems encountered during the performance of this worship. These suggestions aim to facilitate the performance of Hajj and to provide effective solutions to existing problems.   İslâm’ın beş temel esasından biri olan Hac; ibadet niyetiyle belirli bir zaman ve mekânda ihram elbisesi giyerek Kâbe etrafında dönmek (tavaf), Safa ve Merve arasında sa‛y etmek, Arafat’ta vakfeye durmak, şeytan taşlamak, kurban kesmek ve traş olmak gibi birtakım ritüelleri yerine getirmek suretiyle ifa edilen bir ibadettir. Hz. Peygamber “Hac ibadetinizi benden öğrenin” buyurarak, bu ibadetin şekil ve esaslarını ümmetine öğretmiş; hayatında yalnızca bir kez hac yapmıştır. Bununla birlikte, sahâbe ve tabiîn dönemlerinden itibaren bu ibadetin bazı uygulamalarında farklı yaklaşımlar, fıkhî tartışmaları beraberinde getirmiştir. Çalışmada, hem mali hem de bedeni bir ibadet olan hac ibadetinin uygulanmasında sağlık gibi bazı engellerin istitâat kapsamına alınıp alınmayacağı incelenmiştir. Dört günde ifa edilebilen hac ibadeti için verilen sürenin yani hac aylarının anlamı ana hatlarıyla değerlendirilmiştir. Hacı adaylarının aşırı yoğunluğu nedeniyle sıranın gelmemesi durumunda bu kimselerin mükellefiyetlerini kaybedip kaybetmeyecekleri gibi hususlar ile Müzdelife vakfesinin ve şeytan taşlamanın zamanı ile hedy kurbanının kesim mahalli gibi konular ele alınmıştır. Bu bağlamda, hac ibadetiyle ilgili mevcut fıkhî birikimden faydalanarak, bu ibadetin uygulanması sırasında karşılaşılan sorunlara yönelik fıkhî açıdan çeşitli çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır. Bu öneriler, hac ibadetinin icrasını kolaylaştırmayı ve mevcut sorunlara etkili çözümler getirmeyi hedeflemektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/91 10.5281/zenodo.14568064 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 544-569 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 544-569 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/91/73 Telif Hakkı (c) 2024 Süleyman SARI https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/92 2025-07-03T16:58:23Z pub:ART

Book Rewiew: Destiny in Bauman’s Sociology -An Essay on the Sociology of Destiny- Kitap Değerlendirmesi: Bauman Sosyolojisinde Kader -Bir Kader Sosyolojisi Denemesi- GİRDAP, Şeyda Din Sosyolojisi Kitap Değerlendirmesi Kader Kader Sosyolojisi Zygmunt Bauman Sociology of Religion Book Review Destiny Sociology of Destiny Zygmunt Bauman The book “Bauman Sosyolojisinde Kader –Bir Kader Sosyolojisi Denemesi- (Fate in Bauman's Sociology – An Essay in the Sociology of Fate), written by Ümit Harun Akkaya, stems from the idea that the concept of fate has not received sufficient attention within the field of the sociology of religion. This work offers a concrete example of a sociological perspective on the concept of fate, approached through the intellectual framework of Zygmunt Bauman. The aim of this study is to critically examine Akkaya’s work in terms of its contributions to the academic literature. Employing qualitative research methods, the book not only undertakes a conceptual analysis of the notion of fate but also delves into the meanings it acquires within Bauman’s intellectual world. Furthermore, it elucidates the position of the concept of fate in Bauman’s thought in relation to the individual and society. In his work, the author also addresses the relevance of the concept of fate to various specific issues within Bauman's sociology. While shedding light on Bauman’s intellectual framework regarding the concept, the author offers a significant perspective by drawing attention to the concept’s lesser-known dimensions and its associations beyond conventional meanings and conceptual relationships. Ultimately, it can be stated that the book, by relating the concept of fate to various events and phenomena, possesses the potential to serve as a valuable reference for future studies on the subject. Kader kavramının din sosyolojisi alanı dâhilinde yeterince ilgi görmediği fikri doğrultusunda Ümit Harun Akkaya tarafından kaleme alınan Bauman Sosyolojisinde Kader –Bir Kader Sosyolojisi Denemesi- adlı eser, kader kavramına Zygmunt Bauman dünyasından hareketle sosyolojik bir bakışın somut örneğini oluşturmaktadır. Bu çalışmada Akkaya’ya ait eserin literatüre kazandırdığı katkılar bağlamında eleştirel bir bakış açısından hareketle incelenmesi hedeflenmektedir. Söz konusu eser nitel araştırma yöntemlerinden hareketle, kader kavramını kavramsal bir incelemeyle ele almanın yanı sıra Bauman’ın zihin dünyasında kazandığı anlamlar üzerinde konuyu derinleştirirken, aynı zamanda Bauman düşüncesinde kader kavramının birey ve toplumdaki konumunu açıklığa kavuşturmaktadır. Bauman sosyolojisinde kader kavramının spesifik konularda çeşitli meselelerle olan ilgisine de değinen yazar, eserinde kavram hakkında Bauman’ın düşünce yapısına ışık tutarken aynı zamanda kader kavramının bilinen anlamlarının ve kavramsal ilişkilerinin dışındaki farklı temaslarına dikkat çekerek önemli bir bakış açısı sunmaktadır. Son olarak kader kavramının çeşitli olaylar ve olgularla ilişkilendirildiği eserin konu ile ilgili yapılacak olan çalışmalara ışık tutacak bir niteliğe sahip olduğu ifade edilebilir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/92 10.5281/zenodo.15749165 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 137-153 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 137-153 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/92/95 Telif Hakkı (c) 2025 Şeyda Girdap https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/93 2025-02-04T16:28:31Z pub:ART

The Effect of Recitation Differences on Meaning: An Evaluation in the Context of Surah Al-Fatiha and Al-Baqara Kıraat Farklılıklarının Manaya Etkisi: Fâtiha ve Bakara Sureleri Bağlamında Bir Değerlendirme KAHRAMAN, Coşkun KILIÇ, Mehmet Temel İslam Bilimleri, Kur’an, Kıraat, Mana, Fâtiha, Bakara, Bağlam, Etki, Tefsir. Basic Islamic Sciences Quran, Recitation, Meaning, Fatiha, Baqara, Context, Effect. İnterpretation. The Holy Quran is a sacred text for Muslims, and its correct understanding and interpretation is of great importance in Islamic sciences. Differences in recitation refer to the reading of the Quran in various ways, and these differences can lead to some nuanced changes in the meaning and interpretation of the Quran. Differences in recitation can be seen in the pronunciation of words, the reading of letters, and sometimes in the structure of words. Some ambiguous words and obscure expressions in the Holy Quran have been clarified through recitations. In this context, it is seen as extremely important what kind of changes the recitation disagreements caused in the verses in terms of meaning. In this respect, the science of tafsir, which serves the interpretation of the Holy Quran, the science of fiqh, which contributes to the understanding of legal verses with a legal dimension, and the science of kalam, which develops a different perspective on faith, have been in a close relationship with recitations in this respect. However, we must say that the intensity of this relationship is not the same for all disciplines.  These recitation differences have become an important part of the science of tafsir over time. The majority of commentators who interpreted the Holy Quran, the source of Islamic sciences, have benefited from this field, which has an important place in the history of the Holy Quran and tafsir. Thus, recitations have made a significant contribution to the development and accumulation of the science of tafsir. In this article, the effect of recitations on the meaning will be discussed in the context of Surahs Fatiha and Al-Baqara. The textual and semantic effects of the significant recitation differences in Surah Al- Fatiha and Al- Baqara will be evaluated with examples. Kur'an-ı Kerim, Müslümanlar için kutsal bir metin olup, onun doğru bir şekilde anlaşılması ve yorumlanması İslamî ilimler açısından büyük bir önem arz etmektedir. Kırâat farklılıkları, Kur'an'ın çeşitli şekillerde okunmasını ifade etmektedir ve bu farklılıklar, Kur'an'ın anlamında ve yorumunda bazı nüans değişikliklerine yol açabilmektedir. Kırâat farklılıkları, kelimelerin telaffuzunda, harflerin okunuşunda ve bazen de kelimelerin yapısında görülmektedir. Kur’ân-ı Kerîm’de yer alan bazı müphem kelimeler ve kapalı ifadeler, kırâatler aracılığıyla açıklığa kavuşmuştur. Bu bağlamda kırâat ihtilaflarının mana açısından âyetlerde ne gibi değişikliklere yol açtığı son derece önemli görülmektedir. Başta Kur’ân-ı Kerîm’in yorumlanmasına hizmet eden tefsir ilmi olmak üzere, ahkâm boyutu olan hukukî âyetlerin anlaşılmasına katkıda bulunan fıkıh ilmi ve inanca yönelik farklı bir bakış açısı geliştiren kelâm ilmi bu bakımdan kırâatlerle yakın bir ilişki içinde olmuştur. Ancak bu ilişkinin yoğunluğunun, tüm disiplinler için aynı oranda olmadığını söylemeliyiz.  Bu kırâat farklılıkları, zamanla tefsir ilminin önemli bir parçası haline gelmiştir. İslâmî ilimlerin kaynağı olan Kur’ân-ı Kerîm’i yorumlayan müfessirlerin büyük çoğunluğu, Kur’ân-ı Kerîm ve tefsir tarihinde önemli bir yere sahip olan bu alandan istifade etmişlerdir. Böylece kırâatler, tefsir ilminin gelişmesine ve birikimine önemli bir katkı sağlamıştır. Bu makalede, kırâatlerin manaya olan etkisi Fâtiha ve Bakara sûreleri bağlamında ele alınacak; Fâtiha ve Bakara sûrelerindeki belirgin kırâat farklılıklarının metinsel ve anlam düzeyindeki etkileri örneklerle değerlendirilecektir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-02-04 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/93 10.5281/zenodo.14571383 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 570-597 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 570-597 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/93/74 Telif Hakkı (c) 2024 Coşkun KAHRAMAN, Mehmet KILIÇ https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/94 2025-01-01T17:20:01Z pub:ART

Ne De Fide Presumant Disputare: Legal Regulations of Interreligious Debate and Disputation in the Middle Ages Ne De Fide Presumant Disputare (İnanç Konusunda Tartışmaya Kalkışmasınlar!): Ortaçağda Dinler Arası Tartışma ve Münakaşalar İçin Yapılan Yasal Düzenlemeler TOLAN, John CEYLAN, Harun Dinî Tartışma, Kilise Otoritesi, Yahudi Karşıtlığı, Hıristiyanlık, Kral Buyrukları. Disputation, Ecclesiastical Authority, Anti-Judaism, Christianity, Mandate of the King. On March 4th, 1233, in his bull “Sufficere debuerat perfidie Iudeorum”, Pope Gregory IX complains to the bishops and archbishops of Germany of the many “perfidies” of the German Jews, including their “blasphemies” against the Christian religion, which, he fears, may have an ill effect on Christians, particularly converts from Judaism. He orders the bishops to prohibit Jews from presuming to dispute with Christians and to prevent Christians from participating in such disputations through ecclesiastical censure. Gregory clearly thought that it was dangerous to allow informal discussions or debates about religion between Jews and Christian laymen. At the same time, he was instrumental in the promotion of the two new mendicant orders and in the encouragement of their missionary efforts towards Jews (and to a lesser extent Muslims). Over the course of the thirteenth and fourteenth centuries, the Dominicans in particular became specialists of religious disputation. Laymen were increasingly discouraged or prohibited from engaging in such disputation by both ecclesiastical and royal legislation. This article will examine several key texts involving the dangers of interreligious debate and discussion in the Middle Ages from the perspective of Christian authorities (ecclesiastical, royal or other). Various authors, from Tertullian to Joinville, expressed misgiving about the effects such debate could have on Christian participants and bystanders, and various medieval legal texts, civil and canon, sought to limit or prohibit such debate. Papa IX. Gregory, 4 Mart 1233’te Almanya’daki piskopos ve başpiskoposlara  “Sufficere Debuerat Perfidie Iudeorum” başlığıyla göndermiş olduğu resmî mektubunda Alman Yahudilerinin “ihanetleri”nden ve Hıristiyanlığa karşı “küfürleri”nden bahsetmiştir. Papa’ya göre Yahudilerin bu davranışları, özellikle Yahudilikten Hıristiyanlığa dönenler başta olmak üzere Hıristiyan toplum üzerinde bozucu etkiler gösterebilmektedir. Papa, piskoposlara Yahudilerin Hıristiyanlarla tartışmaya cüret etmelerine ve Hıristiyanların da bu tür tartışmalara katılmalarına kilise gücünü kullanarak engel olmalarını emretmiştir. Gregory, açık bir şekilde, din adamı olmayan Hıristiyanlar ile Yahudiler arasında din hakkında gayriresmî tartışma veya münakaşalara izin vermenin tehlikeli olduğunu düşünmüştür. Gregory, aynı zamanda keşişliği benimseyen iki yeni tarikatın teşvik edilmesinde ön ayak olmuş ve onların Yahudilere (ve küçük çapta da olsa Müslümanlara) karşı yürütmüş oldukları misyonerlik faaliyetlerinde cesaretlendirici rol oynamıştır. XIII. ve XIV. yüzyıllar boyunca özellikle Dominikenler dinî tartışmalarda uzman hâle gelmişlerdir. Din adamı olmayanlar, hem kilisenin hem de sarayın ortaya koyduğu yasal düzenlemelerle bu tür tartışmalara girmekten alıkonmaya çalışılmıştır. Bu makale, Ortaçağ’da dinler arası tartışma ve münakaşaların zararları hakkında Hıristiyan otoritelerin (kilise, krallık vb.) bakış açısıyla ortaya konmuş birçok temel metni inceleyecektir. Tertullian’dan Joinville’e kadar birçok kilise yazarı, bu tür tartışmaların Hıristiyan katılımcılar ve izleyiciler üzerinde doğuracağı etkiler konusunda endişelerini dile getirmiştir. Ortaçağa ait birçok yasal düzenleme metni, ister sivil tarzda ister kanon şeklinde olsun, bu tür tartışmaları sınırlandırmak veya yasaklamak yolunu aramıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2024-12-15 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/94 10.5281/zenodo.14482184 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 2 No. 2 (2024): DECEMBER 2024; 450-465 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 2 Sayı 2 (2024): ARALIK 2024; 450-465 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/94/58 Telif Hakkı (c) 2024 John TOLAN; Harun CEYLAN https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/96 2025-07-03T23:10:49Z pub:ART

Al-Ghazālī’s Approach to Illusory Evidences: An Analysis within the Framework of Uṣūl al-Fiqh Gazzâlî’nin Mevhûm Delillere Yaklaşımı: Usûl-i Fıkıh Çerçevesinde Bir Analiz TAYLANHAN, Sabriye AYDIN, Ahmet İslâm Hukuku, Fıkıh Usûlü, Gazzâlî, el-Mustasfâ, Şer’i Deliller, Mevhûm Deliller. Islamic Law, Islamic Legal Theory (Uṣūl al-Fiqh), al-Ghazālī, al-Mustaṣfā, Sharīʿah Evidences, Mawhūm Dalīl (Illusory Evidences). This article examines the concept of mawhūm dalīl (illusory evidence) in the thought of the Shafi'i jurist and Usul scholar, Ḥujjat al-Islām Abū Ḥāmid Muḥammad b. Muḥammad b. Muḥammad b. Aḥmad al-Ghazālī al-Ṭūsī (d. 505/1111). Al-Ghazālī, who holds a significant position within the Shāfiʿī legal doctrine, evaluates these evidences in a manner that carries considerable importance from the perspective of uṣūl al-fiqh (Islamic legal theory). The research is primarily based on classical textual analysis although it is occasionally supported by a comparative methodological approach. The aim of this study is to examine al-Ghazālī’s theory of legal evidence by focusing on mawhūm dalīl (illusory evidence), such as sharʿu man qablanā (the legislation of previous religious communities), the statements of the Companions (qawl al-ṣaḥābī), istiḥsān (juridical preference), and maṣlaḥa (public interest), which are not included among the primary sources of Islamic law—namely, the Qurʾān, Sunnah, consensus (ijmāʿ), and reason (ʿaql). The central guestion of this study is by what criteria al- Ghazālī  evaluates these mawhūm evidences and how he positions them within the broader methodology of legal reasoning. The findings indicate that al- Ghazālī rejects these evidences in legal deduction due to their weak and conjectural natüre, and instead assesses their epistemic and legal value by associating them wit stronger sources such as nass, ijmāʿ and ‘aql. In addition, the study touches on the innovations al- Ghazālī brought to legal theory through his evaluation of these evidences and explores the connection between the concepts of yaqin (certainty) and zann (conjecture) in İslamic epistemology, as related to mawhūm evidences,  Al- Ghazālī’s approach not only reflects how he positions mawhūm evidences within his legal methodology and epistemological framework but also offers a significant theoretical model for resolving ambiguities concerning the classification of legal evidences Bu makale, Şâfiî fakihi ve usûlcüsü Hüccetü’l-İslâm Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed el-Gazzâlî et-Tûsî’nin (ö. 505/1111) mevhum delil anlayışını incelemektedir. Fıkıh usûlünde “Mevhûm”, aslî kaynakların dışında yer alan şer’u men kablenâ (bizden önceki şeriâtler), sahâbî kavlî, istihsan ve istislâh gibi delilleri ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Şâfiî fıkıh doktrininde önemli bir yeri olan Gazzâlî’nin söz konusu delilleri nasıl değerlendirdiği fıkıh usûlü açısından önem arz etmektedir. Nitekim Gazzâlî, bilindiği üzere yaşadığı dönem ve sonraki usûl tedrisine etki eden ve birçok hususta fıkıh usûlüne katkı sağlayan ilmî bir şahsiyettir.  Araştırmada klasik metin çözümlemesi yöntemi esas alınarak yürütülmüştür. Araştırmanın amacı, aslî deliller arasında zikredilen Kitâb, sünnet, icmâ‘ ve akıl dışında yer alan şer’u men kablenâ, sahâbî kavlî, istihsan ve istislâh gibi mevhûm delilleri merkeze alarak Gazzâlî’nin delil nazariyesi anlayışını, konuyla ilgili usûl tartışmalarında kullandığı metodu tespit etmektir. Çalışmamızın temel sorusu ise Gazzâli’nin mevhûm delilleri hangi ölçütlerle değerlendirdiği ve bunları delil metodolojisinde nasıl konumlandırdığıdır.  Çalışma neticesinde ulaşılan bulgulara göre Gazzâli, bu delilleri hüküm istinbatında zayıf ve zanna dayalı olmalarından dolayı reddetmiş; delil olma yeterliliklerini nass, icmâ’ ve akıl gibi güçlü kaynaklara ilişkilendirerek değerlendirmiştir.  Bunun yanısıra Gazzâlî’nin konuya dair görüşleri doğrultusunda usûle kattığı yeniliklere temas edilmiş, bilgi nazariyesine yönelik yakîn-zan ilişkisinin mevhûm deliller ile bağlantısına yer verilmiştir. Gazzâlî’nin bu yaklaşımı; mevhûm delilleri onun hukuk metodolojisi ve epistemolojisi perspektifinde konumlandırmasında ve delil tasnifi hususunda ortaya çıkan belirsizliklerin çözümünde önemli bir teorik çerçeve sunmaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/96 10.5281/zenodo.15764728 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 87-114 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 87-114 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/96/91 Telif Hakkı (c) 2025 Sabriye TAYLANHAN, Ahmet AYDIN https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/103 2025-07-04T07:48:28Z pub:ART

Prophet Muhammad's Communication with Disadvantaged Social Groups: An Empathetic and Inclusive Approach Hz. Peygamber’in Dezavantajlı Toplumsal Gruplarla Kurduğu İletişim: Empatik ve Kapsayıcı Bir Yaklaşım KARAGÖZ, Hüsnü Tarık AYHÜN, Erşahin Ahmet İslam Tarihi, Hz Peygamber, Dezavantajlı Gruplar, İletişim Dili, Empati. Islamic History, Prophet Muhammed, Disadvantaged Groups, Communication Language, Empathy. This research was conducted to examine the communication style of the Prophet Muhammad with disadvantaged social groups in the context of empathy and inclusiveness. The main motivation of the study was the exclusion and discrimination that social groups such as orphans, the disabled, slaves, women, the elderly and the poor have been subjected to throughout history. The main problematic of the research is how the verbal and nonverbal communication practices of the Prophet Muhammad present a model within the framework of the principles of social justice, human dignity and equality in modern societies. The qualitative research method was used in the study; reliable hadith sources, biography books and modern academic studies were scanned with the content analysis method. Special importance was given to nonverbal communication elements, factors such as body language, gestures, facial expressions and tone of voice. The communication practices of the Prophet Muhammad were evaluated with an individual-centered and emotional intelligence-focused approach. The research focuses on how the Prophet Muhammad developed an empathic and inclusive model in his communication with disadvantaged groups and how this model sheds light on today's communication approaches. The limitations of the study are that the sources have to be interpreted according to the historical context and that the communication examples examined are limited to certain disadvantaged groups. In addition, the study focused more on individual communication examples and excluded political or institutional regulations. The original value of the study is that it presents an interdisciplinary analysis by addressing the communication practice of the Prophet Muhammad not only in the context of religious proclamation but also from the perspectives of modern social work, empathic communication, human rights and social psychology. The main findings are that the Prophet Muhammad established a protective and honoring relationship with orphans; gave the disabled active roles in society; weakened the slavery system with moral transformation; protected their honor while helping the poor; granted women and children individual status; and evaluated the elderly as wisdom and counseling. It was determined that body language, tone of voice and non-verbal communication elements also play an important role in these processes. The results of the study show that the Prophet Muhammad's empathic and inclusive communication model provides a strong historical and ethical reference in terms of developing rights-based and non-violent communication strategies for disadvantaged groups in today's societies. His human-centered and holistic communication style presents a model that can be emulated in a wide range of areas, from individual relationships to social policies. Bu araştırma, Hz. Peygamber’in dezavantajlı toplumsal gruplarla kurduğu iletişim biçimini empati ve kapsayıcılık bağlamında incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Tarih boyunca yetimler, engelliler, köleler, kadınlar, yaşlılar ve yoksullar gibi toplumsal grupların maruz kaldığı dışlanma ve ayrımcılık olguları, çalışmanın temel motivasyonunu oluşturmuştur. Hz. Peygamber’in sözlü ve sözsüz iletişim pratiklerinin, modern toplumlarda sosyal adalet, insan onuru ve eşitlik ilkeleri çerçevesinde nasıl bir model sunduğu araştırmanın ana problematiğini teşkil etmektedir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış; güvenilir hadis kaynakları, siyer kitapları ve modern akademik çalışmalar içerik analizi yöntemiyle taranmıştır. Özellikle sözsüz iletişim unsurlarına, beden dili, jest, mimik ve ses tonu gibi faktörlere özel önem verilmiştir. Hz. Peygamber’in iletişim pratikleri, birey merkezli ve duygusal zekâ odaklı bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Araştırma Hz. Peygamber’in dezavantajlı gruplarla kurduğu iletişimde nasıl bir empatik ve kapsayıcı model geliştirdiğini ve bu model günümüz iletişim yaklaşımlarına nasıl ışık tutmasına odaklanmaktadır. Çalışmanın sınırlılıkları, kaynakların tarihsel bağlama göre yorumlanmak zorunda olması ve incelenen iletişim örneklerinin yalnızca belirli dezavantajlı gruplarla sınırlı tutulmasıdır. Ayrıca, araştırmada daha çok bireysel iletişim örneklerine odaklanılmış, siyasi veya kurumsal düzenlemeler kapsam dışında bırakılmıştır. Çalışmanın özgün değeri, Hz. Peygamber’in iletişim pratiğini yalnızca dini-tebliğ bağlamında değil; modern sosyal hizmet, empatik iletişim, insan hakları ve sosyal psikoloji perspektifleriyle ele alarak disiplinlerarası bir analiz sunmasıdır. Temel bulgular, Hz. Peygamber’in yetimlerle koruyucu ve onurlandırıcı bir ilişki kurduğu; engellilere toplumda aktif roller verdiği; kölelik sistemini ahlaki dönüşümle zayıflattığı; yoksullara yardım ederken onurlarını koruduğu; kadın ve çocuklara birey statüsü tanıdığı; yaşlı bireyleri ise bilgelik ve danışmanlık makamında değerlendirdiği yönündedir. Beden dili, ses tonu ve sözsüz iletişim unsurlarının da bu süreçlerde önemli bir yer tuttuğu tespit edilmiştir.  Araştırmanın sonuçları, Hz. Peygamber’in empatik ve kapsayıcı iletişim modelinin, günümüz toplumlarında dezavantajlı gruplara yönelik hak temelli ve şiddetsiz iletişim stratejileri geliştirilmesi açısından güçlü bir tarihsel ve etik referans sunduğunu göstermektedir. Onun insan merkezli ve bütüncül iletişim tarzı, bireysel ilişkilerden sosyal politikalara kadar geniş bir yelpazede örnek alınabilecek bir model ortaya koymaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/103 10.5281/zenodo.15768252 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 115-136 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 115-136 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/103/94 Telif Hakkı (c) 2025 Hüsnü Tarık KARAGÖZ, Erşahin Ahmet AYHÜN https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/104 2025-07-04T08:10:45Z pub:ART

Social Psychological Manifestations of the Incident of Ifk and Âişe’s Religious Coping Process İfk Hadisesi’nin Sosyal Psikolojik Tezahürleri ve Hz. Âişe'nin Dinî Başa Çıkma Süreci ERDOĞAN, Hatice YAPICI, Asım Din Psikolojisi, İfk Hadisesi, Hz. Âişe, Kalıp Yargılar, Dini Başa Çıkma. Psychology of Religion, Incident of Ifk, Âişe, Stereotypes, Religious Coping The main problem of this study is how Âişe coped with the psychological distress she experienced in the context of the Incident of Ifk. The aim of the research is to provide a socio-psychological analysis of the slander and rumors directed toward a woman of virtue and integrity and to identify the coping strategies developed by her during this difficult period. Utilizing a qualitative research design, the data were collected through literature review (document analysis). In this context, both classical and contemporary sources of Islamic history were consulted and the collected information and findings were analysed primarily based on Pargament’s theory of religious coping. In addition, the study also incorporated McDonald and Gorsuch’s conceptualization of “submission and self-relinquishment to God". In this study, which employed psychohistorical and psychobiographical analyses, the loneliness, uncertainty and social isolation experienced by Âişe as well as the restoration of her social status through divine revelation were interpreted in terms of her religious devotion, spiritual resilience and psychological strength. This crisis was examined not only as a historical event but also as a universal human experience and an exemplary case of psychological coping. Thus the study aimed to identify how religious coping methods of believers in the face of traumas affecting individuals and society throughout history were shaped by the conditions and cultural context of the time. Using a descriptive analysis method, the study took into account the historical context, social structure and female identity. Âişe’s response to the incident, her initial self-defense followed by a period of silence, patience, trust in divine will and submission were interpreted from psychological and spiritual perspectives. According to the findings, Âişe confidently defended her innocence against the false accusation of adultery that profoundly shook and distressed her, sought social support and received it from her parents and immediate social circle. Ultimately, she maintained her personal struggle while awaiting the manifestation of divine justice. Indeed, her innocence was affirmed through the revelation received by the Prophet. This indicates that she adopted a collaborative religious coping strategy. However, it is also evident that she experienced various coping mechanisms before reaching this stage. This demonstrates that religious coping is not unidimensional but rather a multidimensional process and that faithful and resilient individuals may emerge stronger from such crises. Bu çalışmanın temel problemi, İfk Hadisesi bağlamında Hz. Âişe’nin yaşadığı psikolojik sıkıntılarla nasıl başa çıktığıdır. Araştırmanın amacı, iffetli bir kadına yöneltilen iftira ve dedikoduların sosyal psikolojik analizini yapmak ve Hz. Âişe’nin bu süreçte geliştirdiği başa çıkma stratejilerini tespit etmektir. Nitel araştırma desenine sahip bu çalışmada, veriler literatür taraması (doküman analizi) yoluyla elde edilmiştir. Bu kapsamda, klasik ve çağdaş İslam tarihi kaynaklarına başvurulmuş, ulaşılan bulgular Pargament’in dinî başa çıkma kuramı temel alınarak analiz edilmiştir. Ayrıca McDonald ve Gorsuch’un “Tanrı’ya teslimiyet ve rıza” yaklaşımına da yer verilmiştir. Psikotarihsel ve psikobiyografi çözümlemelerin tercih edildiği araştırmada; Hz. Âişe’nin yaşadığı yalnızlık, belirsizlik, sosyal izolasyon ve nihayetinde gelen vahiy ile yeniden kazandığı toplumsal statü; onun dinî bağlılığı, manevî dayanıklılığı ve psikolojik direnci üzerinden yorumlanmıştır. Bu kriz, sadece tarihsel bir vaka olarak değil, aynı zamanda evrensel bir insan deneyimi ve psikolojik başa çıkma örneği olarak değerlendirilmiştir. Böylece tarihsel süreçte birey ve toplumu etkileyen travmalar karşısında inananların dinî başa çıkma biçimlerinin, dönemin şartları ve kültürel bağlamda nasıl şekillendiği tespit edilmeye çalışılmıştır. Betimleyici analiz tekniğiyle yürütülen çalışmada tarihsel bağlam, toplumsal yapı ve kadın kimliği dikkate alınmıştır. Hz. Âişe’nin yaşadığı hadise karşısında kendini savunması, ardından gelen sessizliği, sabrı, tevekkülü ve teslimiyeti psikolojik ve manevî açılardan yorumlanmaya çalışılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Hz. Âişe, kendisini derinden sarsan ve yıpratan zina isnadına karşı masumiyetinden emin şekilde kendini savunmuş, bu süreçte sosyal destek arayışına girmiş ve annesi, babası ve yakın çevresinden destek görmüştür. Sonuçta hem bireysel mücadelesini sürdürmüş hem de ilahî adaletin tecellisini beklemiştir. Nitekim Hz. Peygamber’e gelen vahiy ile masumiyeti ortaya konmuştur. Bu durum Hz. Âişe’nin iş birlikli dinî başa çıkma stratejisini benimsediğini göstermektedir. Ancak bu aşamaya gelene kadar farklı başa çıkma biçimlerini de deneyimlediği görülmektedir. Bu da dinî başa çıkmanın tek biçimli değil çok boyutlu bir süreç olduğunu, inançlı ve dirençli bireylerin bu tür krizlerden güçlenerek çıkabileceğini göstermektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/104 10.5281/zenodo.15742447 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 43-73 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 43-73 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/104/89 Telif Hakkı (c) 2025 Hatice Erdoğan, Asım Yapıcı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/105 2025-07-03T16:30:34Z pub:ART

An Examination of the Oud in Turkish Musical Culture in the Context of Women Türk Müzik Kültüründe Ud Çalgısının Kadın Bağlamında İncelenmesi AKÜZÜM, Cemal MACİT, Meltem AKÜZÜM, Leyla Türk Musikisi, Kültürel Miras, Müzik, Türk Müzik Kültürü, Ud Çalan Kadınlar. Turkish Music, Cultural Heritage, Music, Turkish Musical Culture, Women Oud Players. The oud instrument, with its melodic structure and unique sound, has held a special place in our musical culture as an important element of our cultural heritage. In Anatolia, it has been observed that women, particularly those who organized musical gatherings in settings such as palaces, mansions, and waterfront residences, were interested in instruments like the tanbur and the oud. This study aims to introduce and examine the oud -one of the carriers of cultural heritage-  through variables such as its etymology, historical development, performance, and especially female performers. In this context, the goal is to understand the place and significance of the oud and women oud performers in Turkish musical culture, within the influence of sociocultural and traditional music. The study employs the document analysis method, which is part of the qualitative research approach. Within the scope of the research topic, the significance of the oud in Turkish musical culture has been explained in the context of women musicians under the titles “The Oud in Turkish Musical Culture,” “Women in Turkish Musical Culture,” and “The Oud and Women.” The study, which examines the status of the oud in Turkish music culture through written and visual documents, is considered valuable in terms of encouraging young people interested in music and the oud. Additionally, introducing Turkish female composers who play the oud and aiming to understand the importance of women in Turkish musical culture is believed to contribute significantly to cultural heritage studies, especially in the context of Turkish classical music. Ud çalgısı, melodik yapısı ve kendine özgü sesi nedeniyle kültürel mirasımızın önemli bir unsuru olan müzik kültürümüzde farklı bir yere sahip olmuştur. Anadolu’da özellikle müzikal ortamların düzenleyicisi konumunda olan kadınların saray, konak, yalı gibi ortamlarda tanbur ve ud çalgısı başta olmak üzere farklı enstrümanlarla ilgilendikleri görülmüştür. Bu çalışmada kültürel mirasın taşıyıcıları arasında yer alan çalgılardan ud çalgısı; etimolojisi, tarihsel süreci, icrası ve özellikle kadın icracıları gibi değişkenlerle tanıtılarak incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda sosyokültürel ve geleneksel musiki etkisinde gelişen udun ve ud icra eden kadınların Türk müzik kültüründeki yeri ve öneminin anlaşılması amaçlanmıştır. Çalışmanın yapılmasında nitel araştırma yaklaşımı içerisinde yer alan doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma konusu kapsamında ele alınan “Türk Müzik Kültüründe “Ud”, “Türk Müzik Kültüründe Kadın” ve “Ud Çalgısı ve Kadın” başlıkları kapsamında ud çalgısının Türk müzik kültürü açısından önemi, kadın müzisyenler bağlamında açıklanmaya çalışılmıştır. Ud çalgısının Türk müzik kültüründeki konumunun yazılı ve görsel belgeler ışığında incelendiği araştırmanın müzikle uğraşacak ve ud çalgısına ilgi duyan gençleri teşvik etmesi bakımından değerli olduğu düşünülmektedir. Ayrıca ud çalan Türk kadın bestekârların tanıtılarak kadınların Türk musiki kültüründeki öneminin anlaşılmaya çalışılmasının bilhassa Türk musikisi bağlamındaki kültürel miras çalışmalarına katkı sunacağı düşünülmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/105 10.5281/zenodo.15763014 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 74-86 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 74-86 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/105/93 Telif Hakkı (c) 2025 Cemal AKÜZÜM, Meltem MACİT, Leyla AKÜZÜM https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/106 2025-06-29T21:23:08Z pub:ART

Havacılık Sektöründe Cinsiyet Eşitsizliği: Cam Tavan Sendromu Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz Gender Inequality in the Aviation Industry: A Comparative Analysis on the Glass Ceiling Syndrome DOĞAN, Edip Management and Organization, Career, Career Problems, Glass Ceiling Syndrome. Yönetim ve Organizasyon, Kariyer, Kariyer Sorunları, Cam Tavan Sendromu. Günümüzde kariyer geliştirme, insan kaynakları açısından önemli konular arasındadır. Kariyer geliştirme, insan kaynaklarının çalışanları adına nitelikli insan sermayesine sahip olmak için gerçekleştirdiği süreç olarak tanımlanabilir. Kariyerlere baktığımızda, bilimsel araştırmanın konusu olan "kariyer sorunları" olarak bilinen bir konu ile karşılaşıyoruz. Cam tavan sendromu bu sorunların başında geliyor. Bu çalışmada, Doğu ve Batı merkezli havayolu şirketlerinin üst düzey yönetimlerinde kadınların temsil oranları karşılaştırılarak, cam tavan sendromunun mevcut durumu değerlendirilmektedir. ASEAN bölgesindeki havayolu şirketlerinde kadın temsil oranı %28 iken, Batı merkezli şirketlerde bu oran %27'dir. Bu durum, kadınların liderlik pozisyonlarına erişimde önemli engellerle karşılaştığını göstermektedir. Batı merkezli havayolu şirketlerinde kadın temsil oranlarının düşük olması, cinsiyet eşitliğinin gelişmiş ülkelerde bile sağlanamadığını ortaya koymaktadır. Çalışma, üst düzey yönetimde kadın oranının artırılmasının hem toplumsal eşitlik hem de kurumsal başarı için önemli olduğunu vurgulamaktadır. Kadınların liderlik pozisyonlarında daha fazla yer almasını sağlamak için stratejik adımlar atılması önerilmektedir. Today, career development is among the important issues in terms of human resources. Career development can be defined as the process carried out by the human resources on behalf of their employees in order to have qualified human capital. When looking into careers, we find a topic known as "career problems," which is the subject of scientific inquiry. The glass ceiling syndrome is at the top of these problems. By comparing the representation rates of women in top management of East and West-based airline companies, this study assesses the current situation of the glass ceiling syndrome. While the female representation rate in airline companies in the ASEAN region is 28%, this rate is 27% in Western-based companies. This situation shows that women face significant obstacles in accessing leadership positions. Female representation rates’ being lower in airline companies based in the West reveals that gender equality cannot be achieved even in developed countries. The study emphasizes that increasing the proportion of women in top management is important for both social equality and institutional success. It is recommended that strategic steps be taken to ensure greater participation of women in leadership positions. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/106 10.5281/zenodo.15742236 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 29-42 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 29-42 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/106/90 Telif Hakkı (c) 2025 Edip DOĞAN https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/107 2025-07-03T14:34:31Z pub:ART

The Relationship Between Fact-Value Dichotomy and Positivist Thought in the Context of Historical Process and Conceptual Interaction Tarihsel Süreç ve Kavramsal Etkileşim Bağlamında Olgu-Değer Dikotomisi ve Pozitivist Düşünce Arasındaki İlişki CANSIZ, Abdülkadir ÇAPCIOĞLU, İhsan Din Sosyolojisi, Olgu, Değer, Dikotomi, Aydınlanma Çağı, Pozitivist Yaklaşım, Değerden Bağımsız Sosyoloji. Sociology of Religion, Fact, Value, Dichotomy, Age of Enlightenment, Positivist Approach, Value-Free Sociology. Sosyoloji bilimi, sosyal bilimler arasında bilimsel bağımsızlığını en son kazanan bilimlerden biridir. İlk insandan günümüze, sosyal problemlerin ve hadiselerin var olageldiğini söylemek yanlış olmaz. Bu gerçeklik bize sosyal hadiseler üzerine mantık yürütmenin neredeyse insanlık tarihiyle aynı zamana dayandığını düşündürmektedir. Sosyoloji, insanı ve insan ilişkilerini inceleme ve araştırma konusu olarak seçmiştir. Bu özelliğinin yanında, konu ve muhtevası gereği tarihin ilk çağlarına kadar uzanan problem ve tartışmalar, bilimsel araştırma ve inceleme yöntemlerine sahiptir. Bu durum sosyolojinin konu olarak sınırsız problem çeşitliliğini de barındırmaktadır. Sosyologlardan bazıları güncel problemleri incelerken, bazıları ise daha eski toplumsal problemler üzerine durmayı tercih etmiştir. Sosyolojik problemlerden çok azı tarihin her döneminde dikkatleri üzerine çekmeyi başarmış ve bilim dünyasında diğer sosyolojik konulara nazaran oldukça fazla ilgi odağı haline gelmiştir. Olgu-değer dikotomisi bilimsel bilginin doğruluğu, kesinliği ve değişmezliği durumu karşısında bilim dünyasında dikkatleri üzerine çekmeyi başarnış ender sosyolojik konulardan bir tanesidir. Aydınlanma çağı ve pozitivist bakış açısının bilim dünyasında yükselmesi geleneksel bilim anlayışı (değer) temelli bakış açısını, modern ve rasyonel bilim anlayışına (olgu) temelli yaklaşıma doğru değiştirmeye başlamış ve devamında olgusal/nesnel gerçekliğin sosyolojik araştırmalarda da temel kabulle ele alınması konusunda sosyal bilimler gündemini etkisi altına alarak şekillendirmiştir. Bu çalışma, olgu-değer dikotomisinin felsefî ve tarihsel arkaplanına bir ışık tutarak dikotomi tarihinde öncü filozofların olgu ve değer konusuna bakış açılarını gözler önüne sermeyi, “olgu-değer” ve “değerden bağımsız sosyoloji” görüşü hakkında deytaylı inceleme yaparak açıklamayı amaçlamaktadır. Sosyoloji bilimi, sosyal bilimler arasında disiplinel açıdan bilimsel bağımsızlığını en son kazanan bilimlerden biridir. İlk insandan günümüze, sosyal problemlerin ve hadiselerin var olageldiğini söylemek yanlış olmaz. Bu durum bize mantıksal olarak sosyal hadiseler üzerine düşünmenin insanlık tarihiyle neredeyse aynı zamana dayandığını düşünmemize yardımcı olur. Sosyoloji, insanı ve insan ilişkilerini inceleme ve araştırma konusu olarak seçmiştir. Bu özelliğinin yanında konu ve muhtevası gereği tarihin ilk çağlarına kadar dayanan problem ve tartışmalarıyla bilimsel araştırma ve inceleme yöntemleriyle konu olarak sınırsız sosyolojik problem çeşitliliğini de beraberinde getirmiştir. Bu konulardan bazıları güncel problemleri incelerken, bazıları ise daha eski toplumsal problemlere eğilmeyi tercih etmiştir. Bu sosyolojik problemlerden bazıları tarihin her döneminde dikkatleri üzerine çekmeyi başarmış ve bilim dünyasında diğerlerine nazaran oldukça fazla ilgi odağı haline gelmiştir. Olgu-değer dikotomisi bilimsel bilginin doğruluğu, kesinliği ve değişmezliği durumu karşısında bilim dünyasında dikkatleri üzerine çekmiştir. Aydınlanma çağı ve pozitivist bakış açısının bilim dünyasında yükselmesi geleneksel bilim anlayışı (değer) temelli bakış açısını, modern ve rasyonel bilim anlayışına (olgu) temelli yaklaşıma doğru değiştirmeye başlamış ve devamında olgusal/nesnel gerçekliğin sosyolojik araştırmalarda da temel kabulle ele alınması konusunda sosyal bilimler gündemini etkisi altına alarak şekillendirmiştir. Bu çalışma, olgu/değer dikotomisinin felsefî ve tarihsel hinterlandına bir ışık tutarak dikotomi tarihinde öncü filozofların olgu ve değer konusuna bakış açılarını gözler önüne sermeyi, “olgu/değer” ve “değerden bağımsız sosyoloji” görüşü hakkında deytaylı inceleme yaparak açıklamayı amaçlamaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-06-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/107 10.5281/zenodo.15733659 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 1 (2025): JUNE; 1-28 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 1 (2025): HAZİRAN ; 1-28 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/107/92 Telif Hakkı (c) 2025 İhsan ÇAPÇIOĞLU, Abdülkadir CANSIZ https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/113 2025-12-31T00:09:40Z pub:ART

Islamism: Conceptual and Historical Origins İslâmcılık: Kavramsal ve Tarihsel Kökenler Şener, Nazırhan Toker, İhsan Din Sosyolojisi, Modernleşme, İdeoloji, İslâmcılık, Kurumsal İslâmîleştirme. Sociology of Religion, Modernization, Ideology, Islamism, Institutional Islamization. This study examines the emergence of modern Islamism from the late Ottoman period to the establishment of the Republic, addressing its conceptual and historical dimensions. The Ottoman Empire’s decline in comparison to the West and its internal crises gave rise to a variety of political ideologies, among which Islamism developed as a modern ideology with both social and political dimensions. Although definitions of Islamism vary among scholars, this study adopts the view that the movement possesses a dual character, comprising inward-oriented political and institutional Islamization efforts as well as outward-facing pan-Islamist strategies. The study analyzes the evolution of Islamism within the framework of the Ottoman reform movements, particularly through the lens of the “three styles of politics,” discussing the intellectual contributions of the Young Ottomans and Islamists of the Constitutional period. It also explores the diverse roles and contributions of Islamists during the Turkish National Struggle, thereby highlighting the political dynamism and shifting strategies of the movement. Methodologically, the study is limited to the early Republican period and focuses on conceptually delineating the fundamental ideological and political components of modern Islamism. In doing so, it sheds light on the historical transformation and internal diversity of Islamism, emphasizing its distinctive position among modern political ideologies. Bu çalışma, Osmanlı’nın son dönemlerinden Cumhuriyet’in kuruluşuna uzanan süreçte modern İslâmcılığın ortaya çıkışını kavramsal ve tarihsel boyutlarıyla ele almaktadır. Osmanlı Devleti’nin Batı karşısındaki geri kalmışlığı ve iç siyasal krizleri, çeşitli ideolojik yönelimlerin gelişmesine zemin hazırlamış; bunlardan biri olan İslâmcılık, toplumsal ve siyasal boyutlarıyla modern bir ideoloji olarak şekillenmiştir. Her ne kadar İslâmcılığın tanım ve kapsamı araştırmacılar arasında farklılık gösterse de bu çalışmada hareketin, hem içe dönük siyasal ve kurumsal İslâmîleştirme çabalarını hem de dışa dönük pan-İslâmist stratejileri bünyesinde barındıran iki yönlü bir karakter taşıdığı kabul edilmektedir. Çalışma, İslâmcılığın Osmanlı’daki reform ve yenileşme hareketleri çerçevesinde gelişimini özellikle “üç tarz-ı siyaset” bağlamında değerlendirmekte; Yeni Osmanlılar ve Meşrutiyet dönemi İslâmcılarının düşünce ve pratiklerini incelemektedir. Ayrıca Millî Mücadele sürecinde İslâmcıların farklı konumlanışları ve katkıları ele alınarak hareketin siyasal dinamizmi ve değişen stratejileri tarihsel bir bütünlük içinde ortaya konulmaktadır. Metodolojik olarak çalışma, Cumhuriyet’in kuruluşu ile sınırlandırılmış; modern İslâmcılığın temel ideolojik ve siyasal unsurlarının kavramsal çözümlemesine odaklanılmıştır. Bu yönüyle çalışma, İslâmcılığın tarihsel dönüşümü ve çeşitliliğini görünür kılmakta ve modern siyasal ideolojiler arasındaki özgün konumunu vurgulamaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/113 10.5281/zenodo.18071124 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 283-310 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 283-310 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/113/101 Telif Hakkı (c) 2025 Nazırhan Şener, İhsan Toker https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/117 2026-01-14T22:23:07Z pub:ART

Maryam (the Virgin Mary) in the Tafsīr of Fakhr al-Dīn al-Rāzī Fahreddîn er-Râzî Tefsirinde Hz. Meryem Haklı, Mehmet Yusuf Tefsir, Kur’ân-ı Kerîm, Hıristiyanlık, Fahreddîn er-Râzî, Hz. Meryem. Tafsir, The Holy Qur'an, Christianity, Fakhr al-Dīn al-Rāzī, Mary. The status accorded to the Virgin Mary by Christians undermines the doctrine of monotheism. The Jews, on the other hand, have defamed her with slander unworthy of the honour of a prophet's mother. In contrast, the Qur'an presents the Virgin Mary as a person of the purest character, without compromising the doctrine of monotheism. Therefore, Muslims have not disregarded her humanity, nor have they refrained from giving her the value she deserves. The process from her birth to her giving birth to Jesus without a father is described in detail, particularly in the Surahs Āl ʿImrān and Maryam. The position determined by the Qur'an for Maryam will be clarified with the help of exegesis and will be compared with the profile of Maryam in Christian theology. Many books, theses, and articles have been written about Maryam. However, there are very few studies that deal with the subject specifically in terms of exegesis. We have not come across any work addressing the Virgin Mary in the context of the commentary of Fakhr al-Dīn al-Rāzī, who is at the pinnacle of exegesis. Therefore, we have examined the verses related to the Virgin Mary from the perspective of an important exegete such as Fakhr al-Dīn al-Rāzī. An analytical-comparative method has been used in this study. Fakhr al-Dīn al-Rāzī, a commentator and also a theologian, dealt with issues more through the method of narration commentary, contrary to the expected exegetical performance. In many places, he adopted an attitude of refraining from evaluating issues or at least stating his preference. Regarding issues such as the birth of the Virgin Mary, her abandonment at the temple, her upbringing, her pregnancy, and the duration of her pregnancy, Rāzī stated that he quoted from scholars without naming them in many places. When listing the characteristics of Maryam, the exegete Rāzī expressed the same views as other exegetes. However, his claim that Maryam spoke while in the cradle, like ʿĪsā, remains a unique observation specific to him. Hıristiyanların Hz. Meryem’e verdikleri makam tevhid akidesine halel getirmiştir. Yahudiler ise bir peygamber annesinin onuruna yakışmayan bühtanlarla onu lekelemişlerdir. Bunların aksine Kur’ân Hz. Meryem’i, tevhid akidesine zarar vermeden en temiz bir şahsiyet olarak tanıtmıştır. Bu yüzden Müslümanlar onun beşeriyetini göz ardı etmedikleri gibi, hak ettiği değeri ona vermekten geri durmamışlardır. Doğumundan başlayarak Hz. ʿÎsâ’yı babasız olarak doğurmasına kadar geçen süreç özellikle Âl-i İmrân ve Meryem sûrelerinde ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır. Kur’ân’ın Hz. Meryem için belirlediği konum, tefsirlerin yardımıyla daha belirgin bir şekilde ortaya konacak yer yer Hıristiyan teolojisindeki Meryem profiliyle karşılaştırılacaktır. Hz. Meryem’le ilgili birçok kitap, tez ve makale yazılmıştır. Ancak konuyu dirâyet tefsiri özelinde işleyen çalışmalar çok azdır. Dirâyette önemli bir mevkide olan Fahreddîn er-Râzî’nin tefsiri bağlamında Hz. Meryem’i ele alan bir çalışmaya ise rastlamadık. Bu yüzden Hz. Meryem’le ilgili âyetleri Fahreddîn er-Râzî gibi önemli bir müfessirin bakış açısıyla ele aldık. Çalışmada analitik-mukayeseli yöntem kullanılmıştır. Bir müfessir, aynı zamanda bir kelamcı olan Fahreddîn er-Râzî, beklenen dirâyet tefsir performansının aksine meseleleri daha çok rivâyet tefsiri yöntemiyle ele almıştır. Birçok yerde meseleleri değerlendirmekten ya da en azından tercihini belirtmekten uzak bir tavır sergilemiştir. Hz. Meryem’in doğumu, mâbede bırakılması, büyümesi, hamileliği ve hamilelik müddeti gibi meselelerde Râzî birçok yerde isim vermeden âlimlerden aktarma yaptığını belirtmiştir. Müfessir Râzî Hz. Meryem’e ait özellikleri sayarken diğer müfessirlerle aynı görüşleri ortaya koymuştur. Ancak Hz. Meryem’in Hz. ʿÎsâ gibi beşikte iken konuştuğunu iddia etmesi, sadece ona has bir tespit olarak kalmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/117 10.5281/zenodo.18101003 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 354-370 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 354-370 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/117/104 Telif Hakkı (c) 2025 Mehmet Yusuf Haklı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/118 2026-01-14T22:21:25Z pub:ART

The Reflections of the Twelve-Day War in the State News Agencies TASS and IRNA 12 Gün Savaşı'nın TASS ve IRNA Devlet Haber Ajanslarında Yansımaları Erbayrakçı, Kübra İletişim Bilimleri, İsrail, Amerika, İran, Rusya, 12 Gün Savaşı, TASS, IRNA. Communication Sciences, Israel, America, Iran, Russia, Twelve-Day War, TASS, IRNA This study aims to reveal how the conflict between Israel and Iran, known in the literature as the Twelve-Day War, was reflected in the state news agencies of the two allied states, Russia and Iran. On June 13, 2025, Israeli Prime Minister Netanyahu launched a preemptive strike against Iran's nuclear and military infrastructure, and Iran responded with Operation Real Promise 3. The US, siding with Israel, played a significant role in the Iranian attack. Given Russia's stance on these conflicts, given its cooperation with Iran in the nuclear field, this study examines the Russian and Iranian state news agencies TASS and IRNA, analyzing their reporting on the conflict and the political understanding behind it. Indeed, media influences global political processes and reveals its political and ideological orientations. Therefore, the research questions are: Do the TASS and IRNA state news agencies engage in political analysis? What political understanding do they use to construct their news coverage? The news reports were analyzed using a qualitative approach and critical discourse analysis techniques. The analysis was conducted within the framework of Van Dijk's critical discourse analysis model. Van Dijk's critical discourse analysis is based on micro and macro levels. At the micro level, word choices, sentence structures, causal relationships between sentences, and rhetoric are examined, while at the macro level, thematic and schematic analysis is applied. As a result, considering that the news agencies taken as a sample are state news agencies, it is possible to conclude that states use the media in their own political sphere. The aim of the media goes beyond informing the masses and is based on manipulating them. The media, by conducting political discourse analysis, presents an approach to war and constructs news for each country's own politics. This construction is done under the umbrella of ideology. The messages given in the media unite the masses against the enemy and the other, and reality is reconstructed in the news. Bu çalışma, literatürde “12 Gün Savaşı” olarak bilinen İsrail-İran arasında yaşanan çatışmanın müttefik iki devlet olan Rusya ve İran devlet haber ajanslarında nasıl yankı uyandırdığını ortaya koymayı amaçlamıştır. 13 Haziran 2025 tarihinde İsrail Başbakanı Netanyahu, İran’ın nükleer ve askeri altyapısına karşı önleyici bir saldırı harekâtı başlatmış ve İran, “Gerçek Vaat 3” adını verdiği operasyonla bu saldırı harekâtına karşılık vermiştir. ABD ise İsrail’in yanında yer alarak İran saldırısında büyük etki yaratan bir rol üstlenmiştir. Nükleer alanda İran’ın iş birliği içinde olduğu Rusya’nın bu çatışmalara yönelik tavrı önemli bir gözle bakıldığından çalışmada Rusya ve İran devlet haber ajansları TASS ve IRNA ele alınarak bu iki ajansta çatışmalara yönelik verilen haberlerde politik anlayış incelenmiştir. Nitekim medya, küresel siyasi süreç üzerinde etkili olmakta, siyasi ve ideolojik yönelimlerini ortaya koymaktadır. Buna göre araştırmanın sorularını; “TASS ve IRNA devlet haber ajansları politika okuması yapıyor mu?” ve “Bu ajanslar hangi politik anlayış ile haber inşa etmektedirler” oluşturmaktadır. Haberler nitel bir yaklaşımla eleştirel söylem analizi tekniğiyle analiz edilmiştir. Haberlerin analizi Van Dijk’ın eleştirel söylem çözümlemesi modeli çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Van Dijk’ın eleştirel söylem çözümlemesi, mikro ve makro düzeylere dayanmaktadır. Mikro düzeyde; sözcük seçimleri, cümle yapıları, cümleler arasındaki nedensellik ilişkisi ve retorik incelenirken makro düzeyde; tematik ve şematik analiz uygulanmaktadır. Sonuç olarak, örneklem olarak seçilen haber ajanslarının devlet haber ajansları olması göz önüne alındığında devletlerin medyayı kendi politik düzleminde kullandığı sonucuna ulaşmak mümkün olmaktadır. Medyanın amacı, kitleyi bilgilendirmenin ötesine geçerek kitleyi manipüle etmeye dayanmaktadır. Medya, politik söylem çözümlemesi yaparak savaşa yaklaşım sergilemekte ve her ülkenin kendi politikasına yönelik haber inşa etmektedir. Bu inşayı ideoloji şemsiyesi altında yapmaktadır. Medyada verilen mesajlar kitleleri düşmana ve ötekiye karşı bütünleştirmekte ve haberlerde gerçeklik yeniden inşa edilmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/118 10.5281/zenodo.18098354 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 327-353 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 327-353 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/118/103 Telif Hakkı (c) 2025 Kübra Erbayrakçı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/119 2025-12-31T00:04:38Z pub:ART

An Analysis of Some Theological Topics in Nazmu’l-Leâlî, a Work by İshāk ibn Hasan al-Tokādī in Terms of the Kalām and History of Islamic Sects İshâk b. Hasan et-Tokâdî’nin Nazmu’l-Leâlî İsimli Eserindeki Bazı İtikâdi Konuların Kelâm ve İslâm Mezhepleri Tarihi Açısından Analizi Kale Kaya, Rukiye Banaz, Şaban İslâm Mezhepleri Tarihi, Kelam, Osmanlı Devleti, İshâk b. Hasan et-Tokâdî, Nazmu’l-leâlî. History of Islamic Sects, Kalām, Ottoman Empire, İshāk ibn Hasan al-Tokādī, Nazm al-Leʾālī. İshāk ibn Hasan al-Tokādī (d. 1100/1688–89) was a scholar from Tokat who lived during the seventeenth-century Ottoman period and held a distinguished position within the intellectual and religious circles of his time. His work Nazm al-Leʾālī is a noteworthy source that contributes to the field of kalām (Islamic theology) through its treatment of doctrinal issues, and to the history of Islamic sects by presenting the views of various theological schools. The author’s explicit reference to and praise for Imām al-Māturīdī (d. 333/944) further highlights the treatise’s significance for the study of Māturīdī theology. In this regard, examining the work provides valuable insight into the nature of theological debates in the Ottoman period. Using literature review and document analysis methods, this study explores the doctrinal topics discussed in Nazm al-Leʾālī and seeks to determine Tokādī’s position within the disciplines of kalām and the history of Islamic sects. The findings indicate that Tokādī strongly defended Māturīdī thought and the ideas of Abū Ḥanīfa (d. 150/767), while directing severe criticisms toward other theological schools. In the treatise, he presents Māturīdī doctrine as the representative of truth and critiques certain views of other sects that he considers deficient or erroneous. This stance clearly reflects his strong sectarian affiliation and his conviction that his own school constitutes the “saved sect” (al-firqa al-nājiya). Although the author’s confrontational tone and partisan approach appear far from objective when viewed through the lens of contemporary Islamic sectarian studies methodology, the work remains significant for demonstrating that the defensive and polemical style characteristic of early sectarian literature continued into the seventeenth-century Ottoman intellectual environment. Thus, Nazm al-Leʾālī stands as an important poetic treatise illustrating how Māturīdī theology and the Ḥanafī tradition were represented in the Ottoman intellectual sphere. İshâk b. Hasan et-Tokâdî (ö. 1100/1688-89) XVII. yüzyıl Osmanlı döneminde yaşamış, devrin ilmî ve dinî çevrelerinde önemli bir konuma sahip olmuş Tokatlı bir âlimdir. Müellifin Nazmu’l-leâlî isimli eseri, akâid meselelerini ele alması bakımından Kelâm ilmine; farklı mezheplerin görüşlerine yer vermesi yönüyle de İslâm Mezhepleri Tarihi ilmine katkı sunan dikkate değer bir kaynaktır. Eserde İmâm Mâtürîdî’ye (ö. 333/944) özel bir atıfta bulunulması ve müellifin onu övgüyle zikretmesi, risâlenin Mâtürîdî kelâmı açısından ayrıca önem arz ettiğini göstermektedir. Bu bağlamda eserin incelenmesi, Osmanlı dönemindeki akâid tartışmalarının mahiyetini anlamak açısından kritik bir değer taşımaktadır. Bu çalışmada, literatür taraması ve doküman analizi yöntemi kullanılarak Nazmu’l-leâlî’deki akâid konuları incelenmiş, müellifin Kelâm ve İslâm Mezhepleri Tarihi alanındaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda Tokâdî’nin söz konusu eserinin Mâtürîdî düşünceyi ve Ebû Hanîfe’nin (ö. 150/767) fikirlerini güçlü bir biçimde savunduğu; buna karşılık diğer mezheplere yönelik yoğun ve sert eleştiriler içerdiği tespit edilmiştir. Tokâdî, eserinde Mâtürîdî düşünceyi hakikatin temsilcisi olarak öne çıkarmış, kendince eksik bulduğu ve hatalı olarak nitelediği diğer mezheplerin birtakım görüşlerini ise eleştirmiştir. Bu yaklaşımı, onun mezhebî aidiyetini güçlü bir şekilde ortaya koymakta ve kurtuluşa erecek olan fırkanın (fırka-i nâciye) kendi mezhebi olduğu düşüncesini yansıtmaktadır. Müellifin kullandığı sert eleştirel üslup ve taraflı yaklaşım, günümüz İslâm Mezhepleri Tarihi metodolojisi açısından değerlendirildiğinde objektiflikten uzak görünmektedir. Bununla birlikte eser, erken dönem Mezhepler Tarihi literatüründe sıkça görülen savunmacı ve polemikçi yaklaşımın XVII. yüzyıl Osmanlı döneminde de sürdürüldüğünü göstermesi bakımından dikkate değerdir. Dolayısıyla Nazmu’l-leâlî, Mâtürîdî kelâmı ve Hanefî geleneğinin Osmanlı düşünce dünyasında nasıl temsil edildiğini ortaya koyan önemli bir manzum risâle niteliği taşımaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/119 10.5281/zenodo.18010662 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 154-181 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 154-181 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/119/96 Telif Hakkı (c) 2025 Şaban Banaz, Rukiye Kale Kaya https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/120 2026-01-04T22:15:44Z pub:ART

The Socio-Political Developments That Fostered the Phenomenon of Heresy in the Early ʿAbbāsid Period Erken Abbâsî Devrinde Zındıklık Olgusunu Besleyen Sosyopolitik Gelişmeler Özer, Mevlüt Tanrıverdi, Mustafa İslam Tarihi Hadis Abbâsîler Politika Zındıklık Islamic History Hadīth ʿAbbāsids Politics Heresy This study aims to examine the historical background of the phenomenon of (zindīq) heresy and the political and social developments that fueled this phenomenon it in the early ʿAbbāsid period. With the political, geographical, and cultural developments at the end of the Umayyads and the beginning of the ʿAbbāsids, certain deviant ideologies emerged, referred to as heresy, which deeply affected Muslim society. These groups, which held various ideas and ideologies incompatible with the fundamental principles of Islam, sometimes gained enough power to influence the bureaucratic mechanisms of the state, parallel to the political and social developments of the early ʿAbbāsid period. The ʿAbbāsid caliphs engaged in a decisive struggle against heretical groups such as Markūnīism, Dahrīism, Manicheanism, Daysānīism, Sanawīism, Mazdakīism, and Madjūsīism, which mainly aimed to revive ancient Persian beliefs and traditions; they even considered this issue important enough to bequeath it to their successors. As a matter of fact, for the first time in this period, an institution called Dīwān al-Zanādiqa was established in which these heretical groups were tried and punished. The heretics and blasphemers tried to spread their deviant ideas and ideologies at every opportunity, and took a deliberate attitude towards corrupting the Muslim society at the level of belief and practice. While the heretical movements continued secretly and deeply during the phases when the state mechanism was authoritarian, they continued more openly and visibly during the phases when political and social policies began to soften. In this framework, it has been observed that the heretics developed their attitudes according to the atmosphere created by the political and social policies adopted by the caliphs. The study focuses on the thesis that religious and sociocultural developments in the early ʿAbbāsid period, such as the institution of Bayt al-Hikma, translation movements, the Mihna incident, and the Shūbiyya movement, fed the phenomenon of heresy. Finally, the study adopts a literature review and documentation method. Classical and modern sources covering the early Abbasid period have been reviewed and classified to the extent that they enable the identification of phenomena shaped around the concept of heresy, striving to present a meaningful whole. Bu çalışma zındıklık olgusunun tarihsel arka planını ve erken Abbâsî döneminde bu olguyu besleyen siyasi ve sosyal gelişmeleri incelemeyi hedeflemektedir. Emevîlerin sonunda ve Abbâsîlerin başlangıcında siyasi, coğrafi ve kültürel gelişmelerinin etkisiyle zındıklık şeklinde isimlendirilen ve Müslüman toplumu derinden etkileyen bazı sapkın ideolojiler ortaya çıkmıştır. İslam’ın temel prensipleriyle bağdaşmayan muhtelif fikir ve ideolojilere sahip bu oluşumlar, erken Abbâsî döneminde yaşanan siyasi ve sosyal gelişmelere paralel olarak zaman zaman devletin bürokratik mekanizmalarını etkileyebilecek güce ulaşmışlardır. Abbâsî halifeleri Merkūnîlik, Dehrîlik, Manicilik, Deysânîlik, Senevîlik, Mezdekîlik, Mecûsîlik gibi ağırlıklı olarak kadim Fars inanç ve geleneklerini canlandırmayı hedefleyen zındık gruplarla kararlı bir mücadele içerisine girmişler; hatta bu konuyu haleflerine vasiyet edecek kadar önemsemişlerdir. Nitekim bu dönemde ilk kez söz konusu heretik grupların yargılanıp cezalandırıldığı Dîvânü’z-Zenâdıka adlı bir kurum ihdas edilmiştir. Zındık ve mülhidler her fırsatta sapkın fikir ve ideolojilerini yaymaya çalışmışlar, inanç ve amel düzeyinde Müslüman toplumu ifsat etmeye dönük maksatlı bir tutum içerisine girmişlerdir. Zındıklık hareketleri devlet mekanizmasının otoriter olduğu evrelerde gizli ve derinden sürerken siyasi ve sosyal politikaların yumuşamaya başladığı evrelerde daha açık ve görünür şekilde devam etmiştir. Bu çerçevede zındıkların, halifelerin benimsediği siyasi ve ictimai politikaların ortaya çıkardığı atmosfere göre tutum geliştirdikleri görülmüştür. Çalışmada erken Abbâsî döneminde ortaya çıkan Beytü’l-Hikme müessesesi, tercüme hareketleri, Mihne hadisesi, Şuûbiyye akımı gibi dini ve sosyokültürel gelişmelerin zındıklık olgusunu beslediği tezi üzerinde durulmaktadır. Son olarak çalışmada literatür tarama ve dokümantasyon yöntemi benimsenmiş olup erken dönem Abbasî dönemini konu alan klasik ve modern kaynaklar zındıklık kavramı etrafında şekillenen olguların tespitine imkan verecek ölçüde taranarak tasnif edilmiş ve anlamlı bir bütünlük ortaya konulmaya çalışılmıştır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/120 10.5281/zenodo.18011956 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 220-258 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 220-258 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/120/99 Telif Hakkı (c) 2025 Mevlüt Özer, Mustafa Tanrıverdi https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/121 2026-01-04T22:08:19Z pub:ART

Word and Silence in the Mas̱navī of Jalāl al-Dīn Rūmī Mesnevî’de Söz ve Sessizlik Kardeş, Seyhan Fars Dili ve Edebiyatı, Mevlânâ, Mesnevî, Söz, Sessizlik, Hakikat, Tasavvuf. Persian Language and Literature, Jalāl al-Dīn Rūmī, Mas̱navī, Word, Silence, Ḥaqīqa, Sufism. This study examines the concepts of Word and Silence in the Mas̱navī of Jalāl al-Dīn Rūmī. It aims to reveal how Rūmī conceptualizes the balance between speech and silence as complementary dimensions of spiritual and ethical perfection in the process of human inner transformation. The study is motivated by the need to reconsider these principles in a modern age characterized by excessive communication and diminished contemplative depth. A qualitative, text-centered methodology is adopted. Selected couplets from the Mas̱navī and their Turkish translations are analyzed through thematic and interpretive reading. The central research question is as follows: How do Word and Silence function as successive pedagogical stages guiding the individual toward Truth (ḥaqīqa) and spiritual maturity according to Rūmī? Although the study is limited to representative passages from the Mas̱navī, it reflects Rūmī’s broader understanding of language, ethics, and Sufi discipline. Its originality lies in interpreting Word and Silence not as opposing forces, but as sequential modes of moral and spiritual training. The findings indicate that Word, when grounded in wisdom and intention, serves as a means of divine inspiration and social formation, whereas Silence embodies patience, humility, and receptivity to divine meaning. Ultimately, the study concludes that Rūmī’s emphasis on speaking and remaining silent at the appropriate moment offers a timeless ethical principle that continues to provide guidance for both inner peace and social harmony in the modern world. Bu makale, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin Mesnevî adlı eserinde ele alınan “söz” ve “sessizlik” kavramlarını incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, Mevlânâ’nın insanın manevî tekâmül sürecinde söz ve sessizlik arasında kurduğu dengeyi ortaya koymaktır. Çalışma, günümüz insanının iletişim fazlalığı içinde kaybolduğu bir çağda, Mesnevî’nin sunduğu ölçüleri yeniden düşünmeye yöneltir. Araştırmada nitel, metin merkezli bir yöntem benimsenmiş; Mesnevî’nin birincil metni ve Türkçe tercümeleri üzerinde tematik analiz yapılmıştır. “Sözün ontolojisi”, “sözün kudreti”, “sessizliğin hikmeti” gibi başlıklar altında seçilmiş beyitler derinlemesine yorumlanmış, tasavvufî bağlamda çözümlenmiştir. Araştırmanın ana sorusu, “Mevlânâ’ya göre söz ve sessizlik insanın hakikate ulaşma sürecinde nasıl bir eğitim yolu oluşturur?” biçiminde özetlenebilir. Çalışma, Mesnevî’deki örnek beyitlerle sınırlıdır; ancak söz ve sessizliğin Mevlânâ’nın bütün düşünce sistemi içindeki yerini temsil edici bir bütünlükte ele alır. Bu yönüyle araştırma, söz ve sessizliği birbirinin karşıtı değil, ardışık iki terbiye basamağı olarak yorumlamasıyla özgün bir değer taşır. Elde edilen bulgular, sözün ilahî bir nefes ve toplumsal inşa gücü, sessizliğin ise edep, sabır ve teslimiyetin dili olduğunu göstermektedir. Sonuçta Mevlânâ, insanın kemâle ancak “doğru zamanda konuşma” ve “doğru zamanda susma” dengesini kurarak ulaşabileceğini vurgular. Bu denge, modern çağda hem bireysel huzur hem de toplumsal barış için kalıcı bir rehber niteliğindedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/121 10.5281/zenodo.18018959 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 259-282 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 259-282 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/121/100 Telif Hakkı (c) 2025 Seyhan Kardeş https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/122 2025-12-31T00:05:37Z pub:ART

Evaluation of The Century of Türkiye Education Model in the Context of Raising Competent and Virtuous People in the Perspective of Gasset and Mengüşoğlu Gasset ve Mengüşoğlu Açısından Yetkin ve Erdemli İnsan Yetiştirmek Bağlamında Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin Değerlendirilmesi Karadağ, Nilüfer Eroğul, Nebile Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, Gasset, Mengüşoğlu, Eğitim Felsefesi, Öğrenci Profili. The Century of Türkiye Education Model, Gasset, Mengüşoğlu, Philosophy of Education, Student Profile. With the ideal of raising competent and virtuous people, The Century of Türkiye Education Model (TYMM) gives significant importance knowledge, skills, dispositions and values in the student profile. TYMM focuses on the concepts of ‘ontological integrity’ in the view of human being, ‘epistemological integrity’ in the view of knowledge, ‘temporal integrity’ in the view of educational process, and ‘axiological maturity’ in the view of values. In this context, the aim of this study is to evaluate the views of Gasset, whose aim is to raise individuals who know and protect their material and spiritual values in the best way, who conducts scientific studies but do not see science as a life purpose. Who gives significant importance their existence, and the views of Mengüşoğlu, who deals with the human being in the context of being a being who actively makes, works, educates and is educated, and senses values, from the philosophical perspective of TYMM. As suggested by Gasset, in the TYMM, the transfer of culture as ontological and epistemological content, the model of raising human beings who know their rights and responsibilities in the historical process, who use knowing and learning for the competence of the country are mentioned. Similar to Mengüşoğlu's philosophical anthropology, TYMM is presented within the framework of value-virtue-action that can develop the abilities of the individual in the biopsychic being structure in the education to be given to individuals and focuses on reaching a high level of individuals' innate capacities. TYMM aims to build a generation with high values by raising moral, wise, questioning and patriotic individuals in the student profile and within the framework of value-virtue-action. Yetkin ve erdemli insan yetiştirme ideali ile Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) öğrenci profilinde bilgi, beceri, eğilim ve değerleri ön planda tutmaktadır. TYMM’nin insana bakışı ruh ve bedenden oluşan insanın bir bütün olarak geliştirilmesi temeline dayanmaktadır. TYMM öğrenci profilinde insana bakışta “ontolojik bütünlük”, bilgiye bakışta “epistemolojik bütünlük” eğitim sürecine bakışta “zamansal bütünlük”, değerlere bakışta ise “aksiyolojik olgunluk” kavramlarını merkeze almaktadır. Bu bağlamda çalışmada, felsefe tarihinde eğitim konusunda maddi ve manevi değerlerini en iyi şekilde bilen ve koruyan, bilim yapan ancak bilimi hayat amacı olarak görmeyen, varoluşunu önceleyen bireyler yetiştirmek olan Gasset’in görüşleri ile insanı aktif olarak yapıp eden, çalışan, eğiten ve eğitilen, değerleri duyan bir varlık olması bağlamında ele alan Mengüşoğlu’nun görüşleri TYMM felsefi perspektifi bakımından ele alınmıştır. Gasset’in önerdiği gibi TYMM’de ontolojik ve epistemolojik içerik olarak kültürün aktarımı, tarihsel süreç içinde hak ve sorumluluklarını bilen, bilmeyi ve öğrenmeyi ülkenin yetkinleşmesi için kullanan insan yetiştirme modelinden bahsedilmektedir. Mengüşoğlu’nun felsefi antropolojisine benzer bir şekilde TYMM, bireylere verilecek eğitimde bireyin biyopsişik varlık yapısındaki yeteneklerini geliştirebilecek değer-erdem-eylem çerçevesinde sunulmakta, bireylerin doğuştan gelen kapasitelerinin yüksek bir düzeye erişmesine odaklanmaktadır. TYMM öğrenci profilinde ve değer-erdem-eylem çerçevesinde ahlaklı, bilge, sorgulayıcı ve vatansever bireyler yetiştirerek yüksek değerlere sahip bir nesil inşa etmeyi hedeflemektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/122 10.5281/zenodo.18011056 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 182-201 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 182-201 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/122/97 Telif Hakkı (c) 2025 Nilüfer Karadağ, Nebile Eroğul https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/123 2026-01-14T22:19:39Z pub:ART

Orta Anadolu’nun Gözden Kaçmış Erken Tunç Çağı Yerleşimi: Mercimektepe Höyük Mercimektepe Höyük: An Overlooked Early Bronze Age Settlement in Central Anatolia Kahraman Çınar, Aslı History, Early Bronze Age, Old Hittite Period, Central Anatolia, Yozgat, Mercimektepe Höyük. Tarih, Erken Tunç Çağı, Geç Hitit Dönemi, Orta Anadolu, Yozgat, Mercimektepe Höyük. Yozgat, henüz araştırılmamış ve keşfedilmeyi bekleyen tarihî ve arkeolojik alanlara ve kalıntılara sahiptir. Bu arkeolojik alanlardan biri de Mercimektepe Höyük’tür. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın tescilli arkeolojik sit alanları envanterinde yer alan Mercimektepe Höyük, yaklaşık 14 dönümlük bir alan kaplamakta olup Yozgat-Sivas Karayolu’nun sol tarafında, Esentepe mevkisinde bulunmaktadır. Alan, uzun yıllar süren tarımsal faaliyetler nedeniyle tahrip olmuş; üzerine doğrudan inşa edilen su deposu bu tahribatı daha da artırmıştır. Mercimektepe Höyük, M.Ö. 3. binyılın sonlarında ve daha sonra M.Ö. 2. binyılda Hitit döneminde yerleşim yeri olarak kullanılmıştır. Yapılan araştırmalar, höyüğün Alişar kültürü ile çağdaş bir kültüre ait olduğunu göstermiştir. Bu çalışma, Mercimektepe Höyük’te gerçekleştirilen sondaj çalışmaları, kurtarma kazıları ve sistematik kazılar hakkında bilgi sunmayı amaçlamaktadır. Ayrıca kazılarda ele geçen buluntuların özgün fotoğraflarıyla birlikte tanıtılması, literatürdeki boşluğun doldurulmasına katkı sağlanması ve konu üzerine yapılan ilk çalışmalardan biri olma niteliği taşıması hedeflenmektedir. Yozgat possesses numerous untapped historical and archaeological sites awaiting exploration, one of which is Mercimektepe Höyük. One such archaeological site is Mercimektepe Höyük. Listed in the Ministry of Culture and Tourism's register of certified archaeological sites, Mercimektepe Höyük covers an area of approximately 14 acres and is located on the left side of the Yozgat-Sivas Highway, in the Esentepe district. The land has been damaged by years of farming, and the water reservoir built directly on top of it has further exacerbated this damage. Mercimektepe Höyük served as a settlement site at the end of the 3rd millennium BCE and then in the 2nd millennium during the Hittite period. Research has revealed that this site belongs to a culture contemporary with the Alishar culture. This study will provide information about the drilling studies, rescue excavations, and excavation studies conducted on Mercimektepe Höyük to date. This study aims to present the artefacts..." veya "The objective of this study is to document the artefacts found in the excavations at the mound with original photographs, to contribute to the gap in the literature, and to be one of the first studies on the subject. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/123 10.5281/zenodo.18071488 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 311-326 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 311-326 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/123/102 Telif Hakkı (c) 2025 Aslı Kahraman Çınar https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/124 2025-12-31T00:06:37Z pub:ART

The Conceptualization of Prayer as a Spiritual Craft in Yûnus Emre Yûnus Emre'de Namazın Mânevî Zanâat Olarak Kavramsallaştırılması Çetin, Oğuz Tasavvuf, Yûnus Emre, Namaz, Sanat, Zanâat, Ahlâkî İnşâ, İhsan. Sufism, Yûnus Emre, Salat (Prayer), Art, Craft, Moral Construction, Iḥsān. This article examines how the ritual prayer (ṣalāt) is conceptualized as a “spiritual craft” in Yūnus Emre’s poem that opens with the verse “San’atun yigregi çün namâzımış hoş pîşe.” It argues that Yūnus’s description of prayer not only as an “art” (sanʿat), a “profession/trade” (pîşe) and a merely decorative metaphor, but on the contrary outcome of a coherent experiential project in which the believer rebuilds the self and one’s entire life around a divine center. The study establishes the theoretical framework of this project by drawing on al-Fārābī’s notion of malaka (habitual mastery) and on the craft-oriented Ahi tradition. It then investigates the inner principles—such as iḥsān and khushūʿ—that determine the quality of performing this art, by relating them to the accounts of classical Sufi authorities including al-Sarrāj, al-Ghazālī, and al-Qushayrī. The article further explores how this work of self-construction extends into the social sphere—especially family life and professional practice—how a “petrified heart” is softened through a form of ethical therapy, and how the entire project acquires its existential meaning in the face of “sudden death.” Prayer thus appears as an “art of preparing for death,” in which daily embodied practice continually educates perception, desire, and character. In conclusion, the article shows how Yūnus Emre, by weaving the universal principles of the Qurʾān and the Sunnah together with the cultural codes of thirteenth-century Anatolia, transforms a juristic obligation into a comprehensive “art of self-formation” that structures all domains of life. Bu çalışma, Yûnus Emre'nin “San'atun yigregi çün namâzımış hoş pîşe” mısraıyla başlayan şiirini merkeze alarak, namaz ibadetinin bir “mânevî zanâat” olarak nasıl kavramsallaştırıldığını analiz etmektedir. Yûnus'un namazı bir “sanat” (san'at) ve “meslek” (pîşe) olarak nitelemesinin, sadece birer metafor olmadığını, aksine onu bireyin kendini ve hayatını ilâhî bir merkez etrafında yeniden inşâ ettiği bütüncül bir proje olarak gören tutarlı bir tecrübenin ürünü olduğunu dile getirmektedir. Makale, bu inşâ projesinin teorik zeminini Fârâbî'nin meleke (ustalık) kavramı ve Ahilik geleneği üzerinden kurmaktadır. Ardından, bu sanatın icrasının kalitesini belirleyen ihsan ve huşû gibi derunî ilkeleri, Serrâc, Gazzâlî ve Kuşeyrî gibi klasik tasavvuf otoriteleriyle ilişkilendirerek incelemektedir. Çalışma, bireysel inşânın toplumsal alana (aile ve iş hayatı) nasıl yayıldığını, “taşlaşmış kalbin” nasıl bir ahlâkî terapiyle yumuşatıldığını ve tüm bu projenin “ansızın gelen ecel” karşısındaki varoluşsal anlamını, yani namazın bir “ölüme hazırlık sanatı” olarak işlevini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak makale, Yûnus Emre'nin, Kur’ân ve Sünnet'in evrensel ilkelerini 13. yüzyıl Anadolu'sunun kültürel kodlarıyla harmanlayarak, fıkhî bir görevi, hayatın tüm alanlarını yapılandıran bütüncül bir “kendini inşa etme sanatı”na nasıl dönüştürdüğünü göstermektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2025-12-31 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/124 10.5281/zenodo.18011554 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 3 No. 2 (2025): December 2025; 202-219 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 3 Sayı 2 (2025): Aralık 2025; 202-219 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/124/98 Telif Hakkı (c) 2025 Oğuz Çetin https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/132 2026-04-05T22:05:23Z pub:ART

Aşk ve Farklı Uygarlıklara Göre Biçimleri: Felsefi ve Sosyolojik Bir Analiz Love and Its Formations According to Different Civilizations: A Philosophical and Sociological Analysis Öztürk, Emine Akyüz, Niyazi Sociology of Religion, Sociology of Love, Intimacy, Modernity, Emotional Capitalism, Liquid Love, Giddens, Bauman. Din Sosyolojisi, Aşk Sosyolojisi, Mahremiyet, Modernite, Duygusal Kapitalizm, Akışkan Aşk, Giddens, Bauman. Aşk, tarihsel olarak hem bireysel deneyimde ve hem de düşünce tarihinde en süreklilik gösteren ve en dönüştürücü temalardan biri olmuştur. Metafizik bir güç, etik bir sorun ve psikolojik bir dürtü olarak kavramsallaştırılmasının yanı sıra aşk, kurumlar, ahlaki sistemler ve toplumsal cinsiyet normları tarafından şekillendirilen, kültürel olarak düzenlenen bir toplumsal olgu olarak da işlev görmüştür. Bu makale, aşkın felsefi tanımlarını, Batı ve İslam medeniyetlerindeki uygarlık temelli dönüşümlerini ve geç modern dönemdeki sosyolojik yeniden formülasyonlarını izleyerek kavramsal ve karşılaştırmalı bir analiz sunmaktadır. Özellikle Giddens’ın “saf ilişki” kavramı, Bauman’ın “akışkan aşk” teorisi ve Illouz’un “duygusal kapitalizm” analizine dayanan çalışma, aşkın dinî-metafizik çerçevelerden giderek modern kurumlar, tüketim kültürü ve refleksif benlik kimliği tarafından aracılanan biçimlere doğru kaydığını ileri sürmektedir. Makale, aşkın hem varoluşsal bir sabite hem de tarihsel olarak değişken bir toplumsal inşa olmaya devam ettiği; mahremiyetin üretimi, cinselliğin düzenlenmesi ve toplumsal cinsiyetin kültürel yeniden üretimiyle derin bir biçimde iç içe geçtiği sonucuna ulaşmaktadır. Love has historically been one of the most persistent and transformative themes in both individual experience and intellectual history. A psychologicalen conceptualized as a metaphysical force, an ethical concern, and a psychological impulse, love has also functioned as a culturally regulated social phenomenon shaped by institutions, moral systems, and gender norms. This article offers a conceptual and comparative analysis of love by tracing its philosophical definitions, its civilizational transformations in Western and Islamic traditions, and its sociological reformulations in late modernity. Drawing on key theoretical perspectives-especially Giddens’s notion of the “pure relationship,” Bauman’s theory of “liquid love,” and Illouz’s analysis of “emotional capitalism”-the study argues that love has shifted from religious-metaphysical frameworks toward forms increasingly mediated by modern institutions, consumer culture, and reflexive self-identity. The article concludes that love remains both an existential constant and a historically variable social construction, deeply intertwined with the production of intimacy, the regulation of sexuality, and the cultural reproduction of gender. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2026-03-20 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/132 10.5281/zenodo.19037636 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 4 No. 1 (2026): Continuous Publication; 1-17 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 4 Sayı 1 (2026): Sürekli Yayın; 1-17 2980-2806 eng https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/132/105 Telif Hakkı (c) 2026 Emine Öztürk, Niyazi Akyüz https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/133 2026-03-30T21:29:06Z pub:ART

Religious Culture and Moral Knowledge Teachers’ Views on the Türkiye Century Maarif Model: A Study in Tokat Province Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Hakkında Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Görüşleri (Tokat Örneği) Ayas, Mehmet Diler, Ramazan Topçubay, Kubat Ali Din Eğitimi, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi, Öğretmen Görüşleri, Program Değerlendirme, Karma Yöntem. Religious Education, Türkiye Century Maarif Model, Religious Culture and Moral Knowledge, Teacher Perspectives, Curriculum Evaluation, Mixed-Methods Research. This study aims to investigate the perspectives of Religious Culture and Moral Knowledge (RCMK) teachers serving in Tokat province regarding the Türkiye Century Maarif Model (TCMM). The research utilizes a mixed-methods approach, specifically a descriptive survey model where quantitative data are enriched by qualitative findings. The study group consists of 112 RCMK teachers who participated voluntarily during the 2024-2025 academic year. Data were collected using a survey instrument comprising a 32-item Likert-type scale and an open-ended question for qualitative insights. The results indicate that teachers' overall attitudes toward the TCMM are moderately positive (Mean=3.31). However, perceptions of difficulty and anxiety regarding the implementation process (Mean=3.85) were found to be high. The findings reveal that as teachers' perceived level of information about the model increases, their attitudes improve significantly and their implementation-related concerns decrease. Demographic variables, including gender, professional seniority, education level, and school type, do not significantly differentiate teachers' perspectives. Qualitative findings highlight insufficient time, intensive activity load, challenges in adapting content to student levels, and a lack of instructional materials as primary practical issues. The study concludes that, while the model is perceived as theoretically visionary, the study suggests that aligning course hours with content, providing concrete material support, and organizing workshop-based in-service training are strategic necessities to enhance field applicability. Bu çalışma, Tokat ilinde görev yapan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) öğretmenlerinin Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ne (TYMM) yönelik görüşlerini ve uygulama sürecindeki deneyimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, nicel verilerin açık uçlu sorularla desteklendiği karma yöntem yaklaşımı ve betimsel tarama modeli benimsenmiştir. Çalışmanın örneklemi, 2024-2025 eğitim-öğretim yılında gönüllülük esasına göre katılım sağlayan 112 DKAB öğretmeninden oluşmaktadır. Veriler, 32 maddelik Likert tipi bir ölçek ve nitel değerlendirmeler için hazırlanan açık uçlu bir soru aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma sonuçları, öğretmenlerin TYMM’ye yönelik genel tutumlarının orta düzeyde olumlu (Ort.=3.31) olduğunu göstermektedir. Ancak, uygulama sürecine ilişkin zorluk ve kaygı algılarının (Ort.=3.85) oldukça yüksek olduğu saptanmıştır. Bulgular, öğretmenlerin model hakkındaki bilgilendirme düzeyleri arttıkça tutumlarının olumlu yönde geliştiğini ve uygulama kaygılarının azaldığını ortaya koymaktadır. Cinsiyet, mesleki kıdem, görev yapılan kademe ve okul türü gibi demografik değişkenlerin öğretmen görüşleri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yaratmadığı belirlenmiştir. Nitel bulgular; zaman yetersizliği, etkinlik yoğunluğu, öğrenci düzeyine uyarlama güçlükleri ve materyal ihtiyacını sahadaki temel sorunlar olarak öne çıkarmıştır. Sonuç olarak, modelin kuramsal açıdan vizyoner bulunduğu ancak sahadaki uygulanabilirliğini artırmak için ders saati-içerik uyumu, somut materyal desteği ve atölye temelli hizmet içi eğitimlerin stratejik bir zorunluluk olduğu önerilmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2026-03-26 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/133 10.5281/zenodo.19140730 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 4 No. 1 (2026): Continuous Publication; 1-36 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 4 Sayı 1 (2026): Sürekli Yayın; 1-36 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/133/107 Telif Hakkı (c) 2026 Mehmet Ayas, Ramazan Diler, Kubat Ali Topçubay https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/134 2026-04-02T23:34:32Z pub:ART

The Relationship Between Energy Intensity and Sectoral Transformation in Türkiye: A Long-Run Analysis Based on the Services Sector Share Türkiye’de Enerji Yoğunluğunun Sektörel Dönüşümle İlişkisi: Hizmetler Sektörü Payı Üzerinden Uzun Dönem Bir Analiz Taşcı, Hayriye Enerji Ekonomisi, Enerji Yoğunluğu, Türkiye, Yapısal Kırılmalar, ARDL Sınır Testi, Hizmetler Sektörü Payı. Energy Economics, Energy Intensity, Türkiye, Structural Breaks, ARDL Bounds Test, Services Sector Share. This study investigates the long-run dynamics of energy intensity in Türkiye over the period 2000–2022, focusing on per capita income and the share of the services sector in total value added as a proxy for the sectoral composition of the economy. Energy intensity, defined as the amount of energy consumed per unit of economic output, is widely used as an indicator of energy efficiency and sustainable growth. Given that economies exposed to crises and macroeconomic shocks may not follow a single stable regime, the study tests for potential structural breaks in the energy intensity series. The Bai–Perron multiple structural break test identifies breakpoints in 2001, 2008, 2018, and 2020, corresponding to major macroeconomic disruptions including the post-2001 restructuring period, the global financial crisis, exchange rate shocks, and the COVID-19 pandemic. The stationarity properties of the variables are examined using the Zivot–Andrews unit root test. The results show that energy intensity and the services sector share are stationary at levels under structural breaks, whereas per capita income is not stationary in levels, making the ARDL bounds testing approach appropriate. The ARDL bounds test confirms a long-run cointegration relationship between energy intensity, per capita income, and the services sector share. Although the long-run coefficients carry the expected negative signs, they are not statistically significant. However, the error correction model indicates a strong adjustment toward long-run equilibrium, and CUSUM and CUSUMSQ tests confirm parameter stability. The findings suggest that energy efficiency policies should consider crisis episodes and cost shocks and be supported by efficiency-oriented structural transformation. Bu çalışma, Türkiye’de enerji yoğunluğunun 2000–2022 dönemindeki uzun dönem dinamiklerini kişi başına gelir ve ekonomik yapının sektörel bileşimini temsilen hizmetler sektörünün toplam katma değer içindeki payı üzerinden analiz etmektedir. Enerji yoğunluğu, bir birim ekonomik çıktı başına tüketilen enerji miktarı olarak ele alınmış; enerji verimliliği ve sürdürülebilir büyüme tartışmaları açısından önemli bir gösterge olarak değerlendirilmiştir. Çalışma, enerji yoğunluğunun tek bir ekonomik dönem altında sabit katsayılarla açıklanmasının Türkiye gibi kriz ve şoklara açık ekonomilerde sınırlı kalabileceği varsayımından hareketle, olası yapısal kırılmaları ampirik olarak test etmeyi amaçlamaktadır. Analizde ilk aşamada Bai–Perron çoklu yapısal kırılma testi uygulanmış ve enerji yoğunluğu serisinde 2001, 2008, 2018 ve 2020 yıllarında belirgin yapısal kırılma noktaları tespit edilmiştir. Bu kırılmalar, sırasıyla finansal kriz sonrası yeniden yapılanma süreci, küresel finans krizinin yansımaları, kur şoku ve maliyet baskıları ile salgın dönemindeki ani daralma koşullarıyla uyumlu bir görünüm sunmaktadır. Ardından Zivot–Andrews birim kök testi ile serilerin durağanlık özellikleri değerlendirilmiş; enerji yoğunluğu ve hizmetler payının kırılma altında düzeyde durağan, kişi başına gelirin ise düzeyde durağan olmadığı görülmüştür. Bu bulgu, farklı bütünleşme derecelerinin birlikte ele alınabildiği ARDL sınır testi yaklaşımının kullanılmasını metodolojik olarak uygun kılmıştır. ARDL sınır testi sonuçları, enerji yoğunluğu ile kişi başına gelir ve hizmetler sektörünün payı arasında uzun dönemli bir eşbütünleşme ilişkisi bulunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte uzun dönem katsayıları beklenen yönde (negatif) olmakla beraber istatistiksel olarak anlamlı değildir; bu durum, enerji yoğunluğunun uzun dönem seyrinin yalnızca gelir ve sektörel kompozisyon üzerinden “doğrudan” açıklanmasının sınırlı olabileceğine işaret etmektedir. Buna karşılık hata düzeltme modeli, kısa dönem sapmaların uzun dönem dengeye güçlü ve hızlı biçimde döndüğünü ortaya koymaktadır. CUSUM ve CUSUMSQ testleri de model parametrelerinin örneklem boyunca istikrarlı olduğunu desteklemektedir. Bulgular, enerji verimliliği politikalarının kriz dönemleri ve maliyet şoklarını dikkate alan esnek bir çerçevede tasarlanması ve sektörel dönüşümün verimlilik yatırımlarıyla tamamlanması gerektiğine işaret etmektedir. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2026-03-26 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/134 10.5281/zenodo.19162738 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 4 No. 1 (2026): Continuous Publication; 1-25 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 4 Sayı 1 (2026): Sürekli Yayın; 1-25 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/134/106 Telif Hakkı (c) 2026 Hayriye Taşcı https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

oai:oai.dorlionjournal.com:article/135 2026-03-30T12:39:12Z pub:ART

The Thematic Positioning of Migration in 2025 Graduate Folklore Theses: An Evaluation on Identity, Ritual, and Cultural Memory 2025 Yılı Türk Halk Bilimi Lisansüstü Tezlerinde Göçün Tematik Konumlandırılışı: Kimlik, Ritüel ve Kültürel Bellek Eksenli Bir Değerlendirme Sarıtunç, Berrin Türk Halk Bilimi, Göç, Kimlik, Ritüel, Kültürel Bellek. Turkish Folklore, Migration, İdentity, Ritual, Cultural Memory. This study re-evaluates bibliographic and bibliometric research conducted in the field of migration in Turkey from a folklore perspective and examines how the phenomenon of migration is positioned in graduate theses in the field of folklore in 2025 through thematic content analysis. The study focuses on the increasing issue of migration resulting from developments that have occurred in Turkey and globally since 2000. In particular, since 2015, migration has become a prominent topic both in Turkey and worldwide and has been examined within multidisciplinary frameworks. In addition to issues such as adaptation challenges, state policies, transformations in sociological structures, and shifts in international relations, the cultural values transformed by migration have also gained significance. Within this framework, the 21 theses examined are classified under three main headings: studies centered on migration and identity–cultural memory, studies addressing migration within a ritual context, and studies in which migration is positioned in the background. The findings indicate that themes such as forced migration and population exchange stand out, particularly in relation to the reconstruction of identity. In ritual-centered studies, the focus is on the impact of migration on the transformation of folklore elements. Furthermore, a limited number of studies address the effects of migration on oral culture, the folk calendar, folk medicine, and belief practices. Overall, this study highlights the need to move beyond the quantitative abundance of migration-related research and to focus more deeply on the relationship between migration and folklore, as well as its impact on processes of cultural change. Bu çalışma, Türkiye’de göç alanında yapılmış bibliyografik ve bibliyometrik araştırmaları halkbilimi perspektifiyle yeniden değerlendirerek, 2025 yılında halkbilimi alanında hazırlanmış lisansüstü tezlerde göç olgusunun nasıl konumlandırıldığını tematik içerik analizi yoluyla incelemektedir. 2000 yılı sonrasında ülkemizde ve tüm dünyada meydana gelen gelişmeler sonucu artan göç konusuna odaklanılmaktadır. Özellikle 2015 yılı sonrasında göç konusunun, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de popüler olduğu ve multidisipliner alanlarda incelendiği görülmektedir. Göçün getirdiği uyum problemleri, devlet politikaları, sosyolojik unsurların değişimi ve uluslararası ilişkilerdeki konjonktürün ele alınmasının yanında, göçle değişen kültürel değerler de öne çıkmaktadır. Bu çerçevede incelenen 21 tez üç ana başlık altında sınıflandırılmıştır: göç ve kimlik–kültürel bellek eksenli çalışmalar, göç ve ritüel bağlamında ele alınan çalışmalar ve göçün arka planda konumlandırıldığı çalışmalar. Elde edilen veriler, zorunlu göç ve mübadele temalarının tezlerde kimliğin yeniden inşası bağlamında öne çıktığını göstermektedir. Ritüel merkezli çalışmalarda ise göçün folklor unsurlarının değişimi üzerindeki etkisine odaklanıldığı görülmektedir. İlaveten incelenen çalışmalarda göçün sözlü kültür unsurlarına, halk takvimine, halk hekimliğine ve inanç uygulamalarına ilişkin sınırlı sayıda çalışmaya rastlanmıştır. Bu çalışma, göçle ilgili sayıca çok çalışmanın bulunmasının ötesinde, göçün halkbilimiyle olan ilişkisi ve değişim sürecine etkisi konusuna odaklanılmasına ihtiyaç duyulduğunu ortaya koymaktadır. Doç. Dr. Yılmaz ARI 2026-03-30 info:eu-repo/semantics/article info:eu-repo/semantics/publishedVersion application/pdf https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/135 10.5281/zenodo.19315418 International Journal of Dorlion Academic Social Research (IJODASOR); Vol. 4 No. 1 (2026): Continuous Publication; 1-28 Uluslararası Dorlion Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi (DASAD) ; Cilt 4 Sayı 1 (2026): Sürekli Yayın; 1-28 2980-2806 tur https://dorlionjournal.com/index.php/pub/article/view/135/108 Telif Hakkı (c) 2026 Berrin Sarıtunç https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0