Taziye Geleneğinden Özgün Kavramlara: Bir Temellendirilmiş Kuram Çözümlemesi
Main Article Content
Özet
Bir ölüm olayının ardından, eş dost, komşular ve diğer kişiler tarafından ölenin yakınlarına yöneltilen teselli edici söz ve davranışlara ‘taziye’ ya da ‘başsağlığı’ denir; bu davranışların zamanla toplumsal bir alışkanlık hâline gelmesi ise ‘taziye geleneği’ olarak adlandırılır. Bu araştırmada, temellendirilmiş kuram yaklaşımıyla yürütülen saha çalışması sonucunda taziye geleneğine ilişkin geliştirilen kavramlar ele alınmıştır. Araştırmanın temel amacı, kavramsallaştırma süreçlerini ortaya koymak ve geliştirilen kavramları literatüre kazandırmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, Osmaniye ili Kadirli ve Sumbas ilçelerinde ikamet eden, son 10 yıl içinde birinci derece yakınını kaybetmiş ve bu kapsamda yemekli mevlit töreni düzenlemiş 45 yaş üstü 38 kişi oluşturmaktadır. Gözlem tekniğinin de kullanıldığı araştırmada katılımcılara yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Görüşmelerden hemen sonra veri analizlerine başlanmış ve neticesinde “Sembolik çağrı”, “Sanal ritüel”, “Toplumsal medcezir alanı”, “Duygusal ateşleyici”, “Gıyabi eylem”, “Çelişik fonksiyon”, “El’ etkisi”, “Zorunlu informel” ve “Toplumsal kör noktalar” şeklinde pek çok kavram üretilmiştir. Bulgular, temellendirilmiş kuram yaklaşımının sadece bir analiz yöntemi olmadığını aynı zamanda bir kavram üretme stratejisi olduğunu ortaya koymuştur.
Article Details

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Referanslar
Abuzar, Celil. “Şanlıurfa’da Değişen Toplumsal Yapıda Taziye Geleneği”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 10/2 (Nisan 2010), 259-274.
Bayat, Fuzuli - Cicioğlu, Muhammet Nurullah. “Türklerde Cenaze Törenleri Bağlamında Mevlid Okuma Geleneği”. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 10/19 (2008), 147-155.
Berger, Peter L. Sosyolojiye Çağrı Hümanist Bir Perspektif. çev. Erkan Koca. İstanbul: İletişim Yayınları, 2021.
Charmaz, Kathy. Constructing Grounded Theory: A Practical Guide Through Qualitative Analysis. Sage, 2006.
Cüceloğlu, Doğan. İnsan ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi, 2007.
Dıykanbayeva, Mayramgül. “Kırgız Türklerinde Ölüm”. Milli Folklor 21/82 (2009), 89-97.
Doğan, Recai. Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Kitabı: 11. Sınıflar. Ankara: Gezegen Yayıncılık, 2008. Basım, 2022.
Duman, Ali. “Sadaka”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 383-384. İstanbul: TDV Yayınları, 2008.
Duman, Mehmet Zeki. “Heterodoksi Bir İnanç Olarak Alevilik”. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks 1/3 (2011), 191-209.
Durkheim, Emile. Dini Hayatın İlkel Biçimleri. çev. Fuat Aydın. Ankara: Eskiyeni Yayınları, 2. Basım, 2011.
Efe, Adem. “Türk Toplumunda Mevlid Merasimlerinin Yeri ve Fonksiyonları (Isparta ve Çevresi örneği)”, 9-30.
Gökşen, Cengiz. “Toplumsal Uygulamalar, Ritüeller”. Kars İlinin Somut Olmayan Kültürel Mirasının Haritalandırılması. 151-202. Kars: Kafkas Üniversitesi, UNESCO ve Kültür Bakanlığı ortak çalışması, 2011.
Güngör, Erol. Türk Kültürü ve Milliyetçilik. İstanbul: Ötüken Yayınları, 1996.
Kara, Zülküf. Ölüm Fenomeni Üzerine Bir Din Sosyolojisi Araştırması -Kayseri Örneği-. Kayseri: Kayseri: Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2009.
Karacehennem, Kağan. 24saatgazetesi. “Medcezir Nedir? Edebi ve Kültürel Kullanımıyla Anlamı”. Erişim 12 Mart 2026. https://www.24saatgazetesi.com/medcezir-nedir
Katz, Marion Holmes. Mevlit İslam Dünyasında İbadetler ve Dindarlık. çev. Sidar Bayram. İstanbul: Açılım Kitap, 2014.
Kirman, Mehmet Ali. Din Sosyolojisi Sözlüğü. Karahan Kitabevi, 2016.
Kurt, Abdurrahman - Yanmış, Mehmet. “Mevlid Dindarlığı-Bursa Örneği”. Uluslararası Mevlid Sempozyumu: Yazılışının 600. Yılında Bir Kutlu Doğum Şaheseri. 1-15, 2009.
Malinowski, Bronislaw. Büyü, Bilim ve Din. çev. Saadet Özkal. İstanbul: Kabalcı Yayıncılık, 2020.
Newman, David. M. Sosyoloji. çev. Ali Arslan. Ankara: Nobel Yayınları, 2016.
Ok, Betül. “Sosyolojik Bir İmgelem Olarak Ağıt”. III. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar Kongresi Bildiriler Kitabı-I, 67-77.
Parin, Suvat vd. “Kent (Li) leşme Pratiğinde Yeni Bir Olgu: Taziye Evleri ve Farklılaşan Sosyo-Kültürel Pratikler”. Yakın Doğu Üniversitesi (YDÜ) Sosyal Bilimler Dergisi 5/2 (2012), 212-229.
Sağır, Adem. Ölüm Sosyolojisi. Ankara: Phoenix Yayınevi, 2017.
Sağır, Adem. “Ölüm Sosyolojisi Bağlamında Yemek, Cenaze ve Ölümün Sofra Pratikleri Üzerine”. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi 20/1 (2016), 271-298.
Tryjarski, Adward - Er, Hafize. Türkler ve Ölüm. İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 2012.
TDK, Türk Dil Kurumu. “TDK Sözlük”. Erişim 16 Ekim 2025. https://sozluk.gov.tr/
Yıldız, M. Cengiz. “Bir Ölüm Ritüeli Olarak Mevlit ve Din Görevlileri”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 3/7 (2004), 1-22.
Yonca Gençoğlu, Aylin. “Bir Kavram ve Kuram Üretme Stratejisi Olarak Temellendirilmiş Kuram”. Journal Of History School 7/XVII (2014), 681-700. https://doi.org/10.14225/Joh425
DİB, Diyanet İşleri Başkanlığı. “Din İşleri Yüksel Kurulu Başkanlığı”. Erişim 1 Mayıs 2022. https://kurul.diyanet.gov.tr